Call Of Silence Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Naiisip pa rin kaya niya ako sa kabila ng masakit na ginawa ko sa kaniya? Nang makaabot ako sa isang dulo ay nagpahinga muna ako. Natigilan ako nang may nakita akong isang rose na naroon. Pinulot ko at inamoy. Tuluyang nagsalubong ang kilay ko nang may mga petals ng rose na parang inihanay patungo sa isang di kalayuang direksiyon. May dumating bang tao dito na hindi ko man lang nakita o maaring dati na ito dito ngunit hindi ko lang kaagad napansin nang dumating ako. Na-curious tuloy ako kung anong mayroon sa dulo ng inilinyang mga petals. Patungo iyon sa likod ng mga halaman na di naman kalayuan lang sa pool. Minabuti kong umahon na lang at sinundan ang petals. Tunog ng gitara ang sumunod ko

Silent, I can't wait here silent Gotta make a change and make some noise Undo my sad Undo what hurts so bad Undo my pain Gonna get out, through the rain I know that I am over you At last I know what I should do Undo my sad.. Nang matapos ang kanilang sayaw ay agad na niyakap ni Levi ang kaniyang ina, halatang praktisado iyon, kasunod ay agad silang nahiga sa semento at animo'y sabay na matutulog ng mahimbing. Yakap-yakap ang isa. Sa pagtatapos ng sound ay siya ring pagpikit ng mga mata nila.

Aurora, dala niya ang bigat ng bawat sigaw na hindi nasagot. ⸻ Reflections in the Mirror Humarap siya sa salamin, tinitigan ang sarili. Ang babaeng nakatingin sa kanya ngayon ay hindi na ang dating Aurora Steele. Mas tahimik, mas matatag, ngunit mas mapanganib. “People think silence is weakness,” sabi niya, marahang sinusuklay ang buhok. “But silence is just the sound of a storm waiting to be heard.” Muling pumatak ang ulan.

Hiningi niya pa ang number ko kanina kung hindi rin naman pala siya magsasabi or tatawag! Halos mapamura ako nang makitang may message pala talaga siya at isang tawag pero naka-silent ang phone ko kaya hindi ko narinig! Hindi ko naman tiningnan kanina kasi akala ko mamaya pa kami magkikita. “Uhm, sige po, bababa na ko.”

— I smile even though she can't see it. "Of course."— I ended the call, I dialled Ziall's number but he's not answering. I gave up and put my phone back in my pocket. Bago pa ako makalakad ulit biglang sumakit ang ulo ko na parang bang minamakmak ako ng bat sa ulo. Hindi ko kinakaya yung sakit, nahihirapan akong huminga. Then before my senses went black, I saw a silhouette running towards me, calling my name as if I'm dying.

C. Nakangiti kong binuklat ang diyaryo patungo sa page na iyon at kaagad na bumungad ang mensahe niyang tula para sa akin. Whispers of You, My Sinta By: H. A. C. The silent halls still echo with your name, Your voice, a melody I long to hear, No warmth can chase the cold since you first came. The chapel lights flicker, but not the same, Your presence once made every shadow clear,

Pero natitiyak kong wala itong alam sa kinaroroonan ni Enzo. Malapit na mag-umaga ay hindi pa rin ako dinadalaw ng antok kung kaya't bumangon ako sa pagkahiga at binuksan ang stereo at pumaibabaw ang isang awit na lalong nagpasidhi ng aking kalungkutan. Oceans apart, day after day And I slowly go insane I hear your voice on the line But it doesn't stop the pain If I see you next to never How can we say forever?

“(Can I) call you my own, and can I call you my lover Call you my one and only girl (Can I) call you my everything, call you my baby You're the only one who runs my world (Can I) call you my own, and can I call you my lover Call you my one and only girl (Can I) call you my everything, call you my baby You're the only one who runs my world” He looks intently at me, unti unti siyang lumapit sa akin at lumuhod sa harapan ko. Unti unti naman nagsilabasan sila Cassy, Zades, Naih, Lander, Zico, Grey, Darrel, and also our parents. Nanlaki ang mata ko at nilabas niya ang isang small box.

kumabog ng husto ang dibdib ko sa ginawa nito. 'yung hawak n'ya... 'yung paraan n'ya ng paghila... 'Yung init ng kamay n'ya... Sandali.. don't tell me... Nakahawak pa rin s'ya sa'kin ng sa wakas ay bumukas ang ilaw. And it's enough knowing you... (I know that you're) are calling to me While you're dreaming beneath the same moon All it takes is imagining you So that I can get through

Isang matining na tunog ng Violin Harmonics ang humati sa katahimikan. The Celestial Aisle "Starlight Embrace " [Verse 1] The world is quiet, the city’s asleep But I have a promise I’m destined to keep. I look at the sky, at the vast, empty blue And wonder if stars lead me straight back to you. The silence is heavy, a weight on my chest But even in shadows, my heart finds its rest.