Sinister Smile Novels & Stories

sagot ko. Napangiti siya. Yung creepy smile na alam mong may masama siyang balak. “I won’t touch you,” sabi niya slowly. “Hindi na kailangan. I can destroy you without lifting a hand.” I yawned. Literal. Pagod na pagod na yawn, hindi fake. “Okay,” sabi ko. “Good luck. Next.” Tumuwid siya ng postura, obviously offended. “Hindi ka ba man lang kinakabahan?” tanong niya.

Noon lang niya napansin na ilang pulgada nalang pala ang layo ng mukha ng binata sa kaniya. At dahil nga nilingon niya ito. Kung susurin ay ilang pulgada na lamang din ngayon ang mga labi nito sa mga labi niya. Mabilis na sumikdo ang matinding kaba sa dibdib ng dalaga sabay parang wala siya sa sarili na napal unok nang makitang hinagod pa ng tingin ni Erik ang kaniyang mukha na bumaba sa kaniyang mga labi at doon nagtagal ang mga iyon.

I stiffen my back against the chair at hinintay ang sasabihin nito but he was just snorting. "Please, say something.." I expelled. I watched as the whites in his eyes turned a pure black. His lethal stare felt painful and It finding me hard to breathe. "Of course, we can be friends." he replied with his guttural voice. The left side of his faint lip tugged upward creating a smirk on his face. And I was so damn speechless. I lolled my head to one side, pushing out my red lips just a little. Hindi ko inaasahang madali niyang matatangap ang lahat.

Suot niya ang isang mamahaling suit pero sinadya niyang hindi i-button ang dalawang butones ng kanyang polo, kaya kita ang kanyang collarbone na nagbigay sa kanya ng sexy pero relaxed na dating. Napakagwapo ni Daemon at may kakaibang aura ng pagiging mapanganib at misteryoso. Para bang hinulma ang kanyang mukha sa perpektong hugis, parang isang larawang inukit. May laging bahagyang ngiti sa labi niya, pero sa halip na mukhang mabait, parang may tinatagong panganib sa likod nito. Isang mukha na hindi mo na malilimutan kapag nakita mo na. At higit siyang gwapo kay Simon.