Novel & Cerita Sinong

nakangiting sagot nito na ikinatikhim n'ya ng malakas para pigilan ang hindi matawa dahil sa tawag nito sa adobo at sinigang. "It's adobo and sinigang K not Abobo ang Shinigeng. Fvck! Saang planeta ka ba galing ha?" "Ohhh! Just like the kamote and kukote ba?" inosenteng tanong nito na hindi n'ya na napigilan ang munting tawa na umalpas sa kan'yang bibig.

"Ang singsing na ibinigay sa'yo ni Augusto bago siya mawala. Ang singsing na inakala mong isang simpleng alahas lamang." Naalala ni Ria ang lumang gintong singsing na nakatago sa kaniyang jewelry box sa Siargao. Isang singsing na may nakaukit na pamilyar na simbolo—isang linta na nakapalupot sa isang hiyas. Inakala niyang ito ay simbolo ng mga Soliven, ngunit ngayon ay nare-realize niyang ito ay isang micro-ledger access key. Naningkit ang mga mata ni Julian. "Security! I want that ring! Ngayon din!"

Is that okay, your Highness? "Of course! Wait." Sinimulan niyang maghalughog ng manok sa malaking refrigerator at agad naman siyang nakakita. Inayos na muna niya ang mga gagamiting sangkap bago sinimulang lutuin ang adobo at seryoso namang nanood ang mga ito. "Delicioso!" sabay na sabi ng mga ito nang matikman ang niluto niyang adobo. "Thank you! By the way, what is your name?"

JACOB CASTRO POV “Hindi sakin oobra ang pagiging maldita mo. Habang nasa opisina ay iniisip nito ang dalagang inaanak, hindi nito maintindihan ang sarili, nag isipin na may mga lalakeng humawak at nakuha ang katawan ng dalagang inaanak ay nag liliyab anng binata sa galit. “Hindi ako makapapayag na may iba pang lalake ang humawak sayo! Sa isip nya, pero naisip din ng binata saglit na. “ Eh sinu naman ang hahawak doon? Ako ba? Bakit parang higit pa sa pagiging ninong nag gusto ko? Bakit kakaiba ang reaksyon ng katawan ko sa dalagang yun.? biglang pumasok sa isipan ang ala ala ng nakaraang bata pa si Erica. ( Ala - ala: Matapus halikan ni Lourder si Jacob ay naitulak niya yun ng malakas, pulang

Tumawa naman ako ng walang boses, haha shit! "Fine, It's-" "What?!" "Sinok." 10 seconds of silence... "Sinok?" "Sinok, stage 4." Napamura ako dahil sa sobrang tawa nang marinig ko ang sunod-sunod na mura niya mula sa kabilang linya, mukhang nabadtrip HAHAHA!

I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart On n' lonley, broken angel Come n' save me before I fall apart I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart On n' lonley, broken angel Come n' save me before I fall apart I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart On n' lonley, broken angel Come n' save me before I fall apart Kakain muna tayo ate nagugutom na ako eh. Hmmm ang sarap ng pagkain nila dito sa Zambales. Pagkatapos kong kumain dumighay pa ako. Nakita ko ang napaka laking paru-paro na dumapo sa bulaklak na dala ko. Sobrang ganda ng kulay niya at alam kong si ate Leah siya.

Sinulyapan ko saglit si Laishia at ngayon ay pinupunasan niya ang kaniyang luha na nasa kaniyang pisngi. "REI! LAISHIA! ANG DAYA NINYO!" Isang malakas na sigaw na nanggagaling sa malaki ang boses na akala mo hindi lalake.

Never thought about a day that I'll be needin' more Of this feelin', I can't hide it to you anymore The way you look, the way you move, you heatin' up the floor Babe, you got that somethin' special knockin' on my door "You know that song?" Sinulyapan ako ni Ross. "Oo naman, mga ganyan yung tugtugan saamin eh." sagot ko. He smiled. Baby, you know (baby, you know) Know I can't control (know I can't control) Can't handle this feelin', babe

Sabi niya kanina ay ito ang bahala kung saan nito gustong kumain. Pinindot niya ang audio sa kotse nito para hindi naman siya mailang at para may ibang ingay sa loob ng kotse. Sakto namang “Sining” by Dionela ang tumunog. Nagulat siya nang kumanta si Finn... "A flower’s not a flower until they bloom... Like my first time living life the day I met you… Hate to think that humans have to die someday... A thousand years won’t do, ooh

demanding nitong sabi. "heh!" "sungit" "pangit" "ka!" "epal mo."