Ilonggo Quotes Novels & Stories

“Happy ka na sa pang-iinsulto mo sa akin?” “Really! Are you insulted, Mr. Rodriguez? Walang poging faithful kaya huwag kang ambisyoso. Naiinsulto pa siya? Paano pa ako? Kung itrato mo ako para mo na akong nabili. Anyway, I’ll go ahead. Sleep tight. Don’t let the bedbug’s bite.”

“Eomeoni, “jeoneun jamsi jalileul biul yejeong-ibnida. momjosimhasigo sigan majchwo sigsahaseyo. na-e daehae jinachige saeng-gaghaji masibsio. musahi dol-aolgeyo, al-assjyo?” (Eomeoni, mawawala ako ng matagal, huwag mong pababayaan ang sarili mo. Kumain ka sa tamang oras. Huwag kang masyadong mag-isip ng kung ano tungkol sa akin, dahil babalik akong ligtas. Hm?)

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

biglang tanong ni Iñigo habang nakatingin sa malayo. "Minsan, 'yung convenience. Pero kapag naiisip ko 'yung ingay at stress, hindi ko na hinahanap," sagot ko nang tapat. "Dito, pakiramdam ko, humihinga ako nang tama. Lalo na ngayon na may dala-dala na ako." "I feel the same way," sabi ni Iñigo, sabay yakap sa akin mula sa likod. "Minsan naiisip ko, what if we never left? What if we stayed in that contract marriage and lived in that cold penthouse?"

Insaktong Ten (10) am ay nakarating ako sa isang beach resort. "Hay, salamat ket naaramidmo dayta kamaudiananna," (Hay, salamat at nakarating ka rin sa wakas) sabi ni Ella sa akin sa salitang Ilocana. "Sadino ti nakasuotmo, ha!" (Saan ka ba nagsusuot, ha!) dagdag nitong sabi sa akin. Kaya agad ko itong sinabihan na wag nya akong nagsalitaan ng Ilocana dahil hindi ko maintindihan ang kanyang sinabi.

sabi nito "Hindi na din ba naulit yong pagdugo ng ilong mo" Umiling naman ito at pinag patuloy sa pag sandok ng pakain. Ako naman itong di makakain ng maayos dahil sa kaniya lang ako nakatutok. Maya maya pa narinig kong kumawala ito ng malalim na pag hinga "Paano ko ipapakilala si Sir Marco sa Itay ko?" sabay tanong naman nito Bahagya naman akong natawa

Napailing-iling na lamang ako sa aking inisip at pagak na napatawa. "Love is just a fvcking illusion." Mahinang sambit ko sa aking sarili, iyan ang sinabi sa akin ni Luciano nang itulak niya ako noon sa yate at akala ko ay katapusan ko na nang lumubog ang aking katawan sa malawak na karagatan. Noon ay hindi ko pa masyadong naiintindihan ang ibig sabihin ni Luciano pero ngayon ay unti-unti ko na itong naiintindihan.

Kapag nag-ugat na siya sa Laguna at may pera sa hinaharap, hindi pa huli ang lahat para maghiganti. "Mga bagay na hindi sapat na matagumpay para mabigo, binalaan kita bago dumating, hindi mo ba naiintindihan ang pananalita ng tao?" Galit na sabi ni Don Placido. Hindi inisip ni Iñigo ang paghihiganti, at wala rin siyang lakas ng loob na gawin iyon, nagkataon lang na dumating sa kanya ang pagkakataon, kaya hindi niya napigilan.

In my mind, I was making faces while he’s enumerating my mistakes and what I should have said. “This is a speech, coraline. You’re speaking, meaning ang gumagana sa mga audience mo ay ang kanilang pandinig kaya dapat ay laging malinaw at naiintindihan ang mga sinasabi mo, okay? At dapat ding malinaw ang sentences mo, ‘wag mong I-compress lahat sa isang sentence, pwede namang marami basta naiintindihan ang meaning.” Iyon ang isa sa mga pinaka-tumatak sa aking utak na sinabi niya nang araw na iyon na nakapag-inspire sa akin na talagang ayusin ang mga speech ko.

“Kahit ilang ulit at kung saang simbahan pa iyan, papakasalan at papakasalan kita, Toyang.” |• Illinoisdewriter •|•