Sisters-in-law 소설 & 이야기

natatawang sabi ni Rita at pinisil ang pisngi ni Charlie. “Eh kasi sister-in-law ka best friend ko, so technically, ate na rin kita.” Kampanteng sagot ni Charlie, kumbinsidong siya na ang mapapangasawa ni Jordan. Inihanda na niya ang sarili na tawagin ang lahat base sa edad para hindi siya mailang pagkatapos ng kasal nila. “Ini-imagine na niyang pakakasalan siya ni Uncle Jordan, Ate,” bulong ni Klaire, na tama na naman sa hinala.

Sandali siyang nakaramdam ng pangimbulo sa kapatid ngunit hindi niya nalang ito pinansin. Nakayukong lumapit siya sa mga ito at hindi umimik na umupo sa isang sulok. “Allison... come here. This is your ate Allisa,” marahang pagpapakilala ni Ms. Eva, ang asawa ng ama. “Allisa, this is your sister, Allison.” Tinitigan niya lamang ang nakakatandang kapatid. Kahit na malungkot ito ay nakayanang pa nitong ngumiti sa kanya.

Saktong magsasalita pa lang sila para aliwin si Lester nang marinig nilang nagsalita si Brix sa mababang boses. "Siya ang sister-in-law n’yo. She's my wife." Sabay-sabay natulala ang mga lalaki at agad namang nag-iba ang mukha ni Lester. Ang pinaka-mabilis mag-react ay agad na tumayo, lumapit kay Camila at iniabot ang kamay nito para makipagkamay. "Aba! Sister-in-law pala! Ikinagagalak kitang makilala! Kanina pa ako nagtataka kung bakit parang iba ang dating mo!"

she's not my sister she's my wife" "what? are you kidding me?" natatawang saad nito" nung una pinakilala mo sakin ang malanding to na kapatid mo and then ngayong nahuli ko kayo na naghahalikan bigla na lamang sasabihin mo na she's you're wife? naloloko ka naba?''

Alam kung siya at ang step mother ni Demetry ay may hindi pagkakaunawaan sa nakalipas, at akala ko magiging pamilya kami kaya pumayag akong tawagin niya akong sister-in-law. Hindi ko siya inayawan, kundi palagi ko pa siyang tinutulungan. Tinanong ko ang sarili ko kung trinato ko ba siya ng hindi tama o bilang sister-in-law. Pero, bakit niya ako tinatrato ng ganito? Ang bawat salita niya ay parang isang malaking martilyo na pumupokpok sa ulo ko. Para mahilo ako at hindi maka bangon.

Marami ka talagang alam tungkol sa kanya. "Siyempre kapatid ko siya." Sinabayan niya rin ang biro ni Andrea. "Sister-in-law, ano pa ang alam mo tungkol sa asawa ko?" "Wala akong sasabihin sa 'yo. Dapat kinilala mo muna siya." "Grabe ka naman. Akala ko ba close tayo?" "Pero mas close ako sa kapatid ko. Kaya hindi ko sasabihin sa iyo lahat nang mga nalalaman ko. Paghirapan mo iyon."

“Ano?” “Alam mo kung ano ang ibig kong sabihin.” Malamig ang boses niya, at ramdam ko ang galit na kinikimkim niya sa bawat salita. “Huwag mong isiping ang kasal mo kay Lucian ay sapat na para maging bahagi ka ng pamilya namin. Kahit kailan, hinding-hindi kita ituturing na sister-in-law.” Ramdam ko ang pamimigat ng dibdib ko, pero pilit kong hindi pinahalata.

Naipikit ko na lang nang mariin ang mata ko atsaka pilit na kaswal na humarap sa kanilang lahat. Nagmano ako sa mama ng fiance ko atsaka h*****k sa pisngi nito. Ngumiti naman sa akin ang apat na kapatid na babae ni Max. Nakapaikot kami sa isang malaking lamesa na may haing cake, cookies, roasted chicken at wines. “Hmm.. can I call you ate liah po?” tanong ng bunsong babae nila. “Ofcourse, I am your sister-in-law. Huwag ka ng mahiya sa akin besides 3 yrs lang naman ang pagitan natin.”

Pirmado na, napabuntong hininga ako dahil hindi pa rin ako makapaniwala na napapayag ako sa ganitong klaseng hiling. Wala sa plano ko ang ganito lalo na ang sa ganitong kasal at sa nakababata pang kapatid ni Helen. Pitong taon ang tanda ko sa kaniya, dahil sa hiling ay mapipilitan si Shaira na magpakasal sa akin. Napapikit ako ng maalala ko si Helen. “Sa kapatid kong si Shaira mo ituloy ang kasal, pakiusap.”

“Salamat, Sophie. Ikaw talaga ang best sister-in-law.” Nawala ang ngiti sa labi ko nang sabihin niya iyon. Tama, sister-in-law niya lang naman ako.