Siya Ay Novels & Stories

"Aayusin natin ang lahat. Ipapakilala kita sa buong mundo bilang reyna ko at wala nang makakapigil sa akin." Nangiti si Sierra at mahigpit na yumakap sa leeg ng bilyonaryo. Sa loob ng gym na iyon, sa gitna ng pawis at matinding pagnanasa, tuluyan nang gumuho ang kulungang naghihiwalay sa kanilang dalawa at napalitan ng isang pangakong panghabang-buhay.

Siya nadama na si Arya ay tulad ng karamihan sa mga tao at walang magagawa kay Katherine at maaari lamang ma-bully. Pero… Hindi nilingon ni Arya ang ekspresyon ni Katherine. Diretso niyang kinuha ang phone niya at dinial ang number ni Allen. “Allen…” “Oo, tapos na? On the way pa ako.” "Hindi pa tapos, may itatanong lang ako sayo"

MARAHANG hinahaplos ni Shaniya ang kaniyang tiyan habang nakaupo sa sofa. Kausap niya sa video call si Sofia na tuwang-tuwa nang ibalita niya na magkakaron na ito ng kapatid. Sierra Sofia looked so excited as she started thinking about name ideas, making Shaniya so happy.

parang isang bata na namamangha si Sia habang pinapasadahan kami ng tingin "Traydor ka!" pagsugod ni Shantel sabay tulak kay Sia "Shantel, baka may makakita sa 'yo." pagsaway ko rito pero inismiran niya lang ako "Pinaka-ayoko sa lahat ay ang traydor, Sia. Tinanggap ka namin dito ng maayos, and I even let you joined our squad, tapos ito ang isusukli mo?" bakas ang gigil sa boses ni Tori

Kayang-kaya pala nitong halikan si Sierra nang ganito! Bakit? Gumaling na ba ito? Pero ilang beses na siyang sumubok lumapit at dumampi rito mula nang bumalik siya sa bansa, at ganoon pa rin ito—ayaw at nasusuklam. Bakit sa kanya kaya iyon, pero kay Sierra ay tila walang anumang hadlang? Napansin ng katulong na si Wana na namumutla si Yazzy. Maingat itong nagtanong. “Miss Yazzy, ayos lang po ba kayo?”

"Oho." Ilang sandali pa ay dinig ko na ang ugong ng sasakyan na paalis. Kasunod non ay ang pagbukas ng pinto at pumasok sina itay at inay. Tumayo naman ako at sinalubong sila ng mano. "O andyan ka lang pala Amira. Hindi ka man lang lumabas para batiin si señorito." May himig panernermon na sabi ni itay.

Siya hindi pa niya tinitingnan ang log ng tawag niya simula noong araw na iyon, at hindi rin niya binura ang numero ni Hailey. Dahil dito, nalaman ni Luna na tinawagan siya nito nang tingnan niya ang kanyang telepono, at lalo pang lumaki ang problema. Nag-aapoy sa galit si Luna. "Kung sakaling maging lasing ka at makipag-ugnayan sa isang indibidwal para maglabas ng kalokohan, mangyaring iwasang makipag-ugnayan muli sa akin."

Siyempre hindi din nawawala ang free education na bigay mismo ng Sierra Foundation na pinamumunuhan ngayon ni Tita Tri na siyang hawak ni Mommy La Karina noong buhay pa siya. The Sierras have their ways to celebrate their birthdays. Instead having an grand birthdays, ay mas pabor pa sa kanila na mag donate at magbigay ng saya sa mga tao. Kaya minsan ay maraming nagagalit sa mga Sierra dahil daw sa pakitang tao daw ang mga ito. Tinatawanan na lang nila ang isyung gano’n at hindi na binibigyang pansin pa.

Siya kang naman kasi ang may motibo na ipapatay ako. "Walang hiya ka, Aleya! Hindi ko na kailangan pang mag-utos ng sino man para patayin ka dahil ako mismo ang gagawa niyon katulad ng ginawa ko ngayon," matapang na sagot ni Sylvia sa kabila ng nararamdamang sakit. Natitiyak ko na namumula na ngayon ang kanyang leeg dahil sa higpit ng pagkakadiin ko sa kahoy sa kanyang leeg.

Yukong sagot ni, Seannah. Napatingin nama sila Seannah, sa stairs nang sumigaw si, Sierra. “MOMMY, AALIS PO AKO!” “Saan ka naman pupunta, Sierra? Gabi na aalis ka pa? Huwag mo 'rin sanang kalilimutan na isa kang Princesa at ayaw kong ikaw pa mismo ang magbigay kahihiyan sa angkan natin.”