Sky With Sea Novels & Stories

Sagot ni Trixie habang hinawakan ang kamay ng bata. Saka nagsalita si Sebastian, habang nakatingin sa tanawin. Ngunit hindi lang tanawin ang pinagmamasdan niya—kundi ang babae sa tabi niya. “You know,” aniya, kalmadong kalmado ang tinig. “The view from up here is breathtaking… but you… you rival even the sunset.” Napalingon si Trixie, hindi makapaniwala. “What?” “I’ve seen the best skylines in the world. But you? You’re more beautiful than this sky,” mahinang sagot ng lalaki. “I mean it. You look like the sunset behind you.”

Tinawanan ko pa siya nang muli kong makita ang sugat sa binti niya. “Masakit ba iyan?” natatawang tanong ko. “It's fine. Don't worry about it,” he said. Sumunod ako sa kaniya at nagpunta kami sa rooftop. Nang makarating at makita ko ang pool ay hindi na ako nag-atubili pa at sumulong ako kaagad sa tubig bago pumunta sa sulok noon kung saan kita ko ang kabuuan ng isla. The rooftop is higher than the helipad kung kaya't kitang kita rito ang dagat. The sea, the sun, and the wind is great!

S********p ni Sky ang mga labi ng hiyas niya. Napasabunot siya sa buhok nito dahil sa pagnanasang pinukaw nitong muli sa kanya. Nalulunod sa malakas pa rin na ulan ang malalakas niyang ungol nang sinasamba na ng dila nito ang bahaging iyon. Mas lalong nagiging madulas ang pakiramdam niya roon dahil sa laway ni Sky. Nagtaas-baba ang galaw ng dila nito na para bang dumidila ito ng ice cream sa apa.

Pinaliit ko ang aking mga mata dahil hindi ko maaninag ang taong iyon sa sobrang tindi ng sikat ng araw. Si Skye! "Hi! Maayong buntag!" she yelled, waving her hands while swinging on an old tyre hung from a narra tree. "Come out! Please push me! I'm with your baby!" Pinaliit kong muli ang mga mata ko habang nakalagay ang kamay ko sa noo ko. She's wearing a facemask; my cat is on her lap; and he's wearing a... A facemask?!

Haven smiled bitterly when they stopped at the road near to a sea which was perfectly black sand. Napakakulimlim din ng kalangitan, a little foggy at madilim para pa nga yatang uulan. May mga nagtataasang ding malalaking formation rock sa paligid niyon. At hindi pwedeng gawing paliguan ang dagat bagamat hindi masyadong maalon ay talagang hindi pwede dahil na din sa lamig at ang kasing itim ng uling na buhangin niyon ay ang isa pang nagbibigay kilabot sa kanyang katawan.

Mahirap para sa kanyang tanggihan ang kabutihan ng mga ito, kaya wala siyang magagawa kundi sumagot nang nakangiti. “Hindi rin ako uuwi. Bakit ako babalik kung walang babalik sa inyo?” natural na tatanggi na bumalik si Skye at lumipad pataas. “Tara na. Saan na tayo pupunta? Palubog na ang araw, at tingin ko dapat humanap muna tayo ng matutuluyan. Magpapatuloy tayo sa paghahanap ng mga gamit bukas!”

"P-Paano ka nakapasok dito?!" Ang Skywater Bay ay isang pribadong distrito ng mga mansyon na hindi pinapapasok ang sinuman! Gayunman, hindi nag-aksaya ng panahon si Frank at sinipa niya ito sa dibdib, pinadala ito ng todo papalayo at mabigat na binagsak sa pader! Tumalon siya, sinasapak si Sean hanggang sa ang kanyang mukha ay maging bugbog.

The beachline is a sanctuary for introspection, a place where the mind finds solace and clarity amidst the vastness of the sea. Seagulls soar overhead, their graceful wings painting arcs against the canvas of the sky. Their cries echo the freedom that the beachline offers – a freedom to dream, to wander, and to be one with the boundless expanse of the ocean. The coastline is a frontier where the terrestrial and the aquatic converge, a realm of endless possibilities where the limitations of the land are embraced by the infinite horizon of the sea.

Itinaas ko ang kamay at saka sumigaw ng wala sa sarili. “I miss this! I like this so much!” I express freely. This is all I can think of right now. The sea is stunning. The speed is quick, and the wind blows freely at max. Bryce is behind me, wrapping me in protection. I won't fall, because he won't let me. That's who Bryce is—always there to rescue me. . c.m. louden

May nagtitinda ng dirty ice cream, may nagjo-jogging, at ang iba ay nakaupo lang sa sea wall na gawang semento habang tinatanaw ang makulay na mga kulay mula sa papalubog na araw. The bright yellow orange coming from the dying sun tint with pink and blue hue that gives a nostalgic and majestic scenery. The smell of the salt water in the wind and the mild breeze from the sea makes everything so perfect and calming. The serenity coming from the small crashing of waves from the shores can't be compared. "Ang ganda..." Or not. "Yeah." I briefly replied as I intensely gazed at her. The different lights from the sky reflect on her face that makes her glow. It makes as if... she doesn't belong here