Sky With Sea Novels & Stories

So cute. “B-Bakit naman?” Lumapit ako lalo at hinapit siya sa baywang bago ko itinuro ang mga ulap. “Can you see those clouds?” tanong ko sa kaniya. “O-Oo naman.” “Those clouds are on the horizon. It looks beautiful when watching it,” I said. “But there’s an omen saying that clouds on the horizon… means that something bad is about to happen.” And yet, there is.

Hindi na masama dahil lumalakas pa ang hangin at lalo pang sasabog ang buhok ni Blythe maya-maya. Then the next thing she knows they are already sailing the wide, dark; and mysterious sea. The night breeze is blowing harshly in their faces, but Blythe doesn't seem to mind it. Hugging Venedict from the back gives her this unexplainable type of peace and comfort. The water feels ticklish in her feet, it's cold yet relaxing. She's kinda wishing they would stay that way forever... not in the sea, but in the calmness and peace she's having as of the moment. "Scream..." malakas na ani Venedict kapagkuwan. "Scream all the pain away!"

Pakiramdam ko, sa akin lang may pakialam ang asawa ko. Nagpasya pa kaming mamasyal sa tabi ng dagat bago kami umuwi. Doon sa lugar kung saan unang lumuhod si Jacques sa akin. The gentle sound of waves crashing against the shore I breathed in the salty sea air and gazed at the breathtaking sunset. The vast sky was a seamless blend of pink, orange, and yellow, while the clouds glowed deep ruby red.

naiiyak na sagot ni Sun pagkatapos nilang magyakapan lumapit si Sky sa pwesto ni Moon at niyakap din ito. Nakisali na din ang dalawa pa nilang kapatid. Pumasok sila silang apat sa loob hinintay ang pagdating ni Mr. Blue at Kairus lahat sila nakaupo sa sala habang nag uusap. " Hmm.. Sky dapat dito kana mag aral this year" sabi ni Sun. " I will, pero next year pa yun"sagot ni Sky habang nagpapaypay. Tinawag ni Moon ang buttler kaya lumapit ito sa kanila.

*** Flashback Mainit ang sikat ng araw ngunit masarap ang hangin mula sa dagat. Nasa baybayin ang magkakaibigan—sina Sky, Artus, Aaron, at Nyx. Sa edad na sampu, wala silang ibang iniisip kundi ang maglaro at tumawa. "Artus, bilisan mo!" sigaw ni Sky habang tumatakbo palayo, hawak-hawak ang maliit na bandila na ginawa nilang 'kayamanan.'

I suddenly blurted out. Ngumiti ang demonyo. “That’s great, I’m in.” -- Inabot niya sa akin ang isang bote ng soju. Nginitian ko lang ito bago tinanggap ang inalok niyang alak. We’re in the seashore, the sky isn’t friendly for no stars can be seen on the very wide sky. Sunod-sunod rin ang hampas ng alon sa dalampasigan dala ng hangin.

Napangiti siya saglit nang sumagi sa kaniyang isip ang mga alaala nang siya'y musmus pa lamang. She used to believe that a sailor is able to reach the edge of the sea where it meets the sky. Ang dulong bahagi ng karagatan ay mayaman sa ginto at dyamante dahil ang kayaman ng kalangitan ay nahuhulog sa bandang iyon.

Wala itong pinalampas. “Do you like the view?” tanong ni Skye sa kaniya. Nakasilid sa bulsa ang mga kamay habang nakatitig sa kaniya. Tumango siya. “Yes. Napakaganda rito. Lalo akong na-excite na umuwi lagi sa isla kapag ganito kaganda ang sasalubong sa akin. Samahan pa na kalmang karagatan.”

Napatitig si Amber sa kalawakan ng dagat. Ang alon ay marahang humahampas sa gilid ng barko, habang unti-unting nilalamon ng dilim ang araw. Ang kulay ng langit ay nagiging obra ng kalikasan—nagkakahalo ang kahel, lila, at bughaw na tila ba iniiyak ng kalangitan ang paglubog ng araw.

Inalalayan na maupo sa upuan na naroon. The horizon painted a tapestry of warm oranges, soft pinks, and purples, as the sun prepared to dip below the line where sea met sky. Their favorite spot, the cliff's edge, offered an uninterrupted view of this natural masterpiece. The only sound was that of the waves crashing below, but even they seemed to whisper softly, as if they knew this moment required a delicate touch. Hindi niya maiwasang mapangiti habang nakatingin doon. Ilham, noticeably frail, leaned his head onto Haera's shoulder, feeling the warmth and comfort of her presence.