Slogan About Becoming A Responsible Internet User Novels & Stories

“Naiintindihan niyo naman siguro na ang ginawa kong pagtanggi sa internet. Huwag kayong mag-alala, pakitang tao ko lang yun. Para hindi din ako batikusin ng sa gayun ay magkaruon pa rin tayo ng magandang koneksyon sa mga tao sa taas. Isa pa, hindi ko kayo tatalikuran bilang pamilya ko. Pumunta lang ako rito para sabihin na sa ngayon, hindi muna ako makakadalaw. Bantayan niyo nang mabuti ang batang 'yan. Dahil ang mga mata ng netizen ay nasa kaniya. Huwag kayong magpakita ng kahinaan sa mata ng publiko."

SA buong pamilya niya ay wala ni isa ang dapat niyang pagkatiwalaan dahil maging si Henry ay parang hindi niya rin dapat pagkatiwalaan sa inaasta nito. Wala siyang ibang dapat pagkatiwalaan kundi tanging ang sarili niya lamang. “May alam akong paraan para tuluyan nang mawala ang issue online kaya huwag ka ng mag-alala pa.” sabi niya rito. Alam niya na hindi na niya dapat pang patagalin ang kumakalat na issue ngayon sa internet dahil sobrang maaapektuhan ang pangalan at reputasyon ni Henry.

"Ano'ng ginagawa mo rito? Umalis ka!" Pero nagkunwari ang dalaga na walang narinig. "Binash ako ng mga tao sa internet. Natatakot akong mag-isa roon sa bahay. Baka masaktan pati ang bata kung sugurin ako ng netizens." "Nag-boomerang ba ang kasinungalingan mo? Umuwi ka, kumuha ka ng mga gamit ihahanap kita ng ibang matitirhan. Hindi ka pwede rito."

Hindi muna iisipin ang sarili mo, masigurado lamang nasa maayos ang mga anak mo.  "Ate Karen, kanina pa po kami naiinip. Bakit kailangan n'yo pang patayin ang internet po ninyo? Huhulugan lang naman po," salubong na tanong sa akin ng makulit na binatilyong nakakaubos ng singkwenta araw-araw sa pag-i-internet. Mahina din kasi ang signal ng mga telepono rito.

Pero sa isip ni Elijah, mas malabo pa sa sikat ng araw na magkabalikan sina Zoe at Nathaniel kaysa sa tsansang maging sila ulit. "Sige," sagot ni Elijah, bago nagpatuloy sa pagpapayo. "Huwag mo nang masyadong dibdibin ang mga sinasabi sa internet. Madaling madala ang mga tao sa uso. Isipin mo na lang ang baby. Ang stress mo, baka makaapekto sa development ng bata."

Tanong sa akin ni Mommy. “Aah basta Mommy! Expect niyong 1 or 2 years akong mawawala sa lahat. Gusto kong mapag-isa. Gusto ko sanang maayos ang buhay ko. Sige na Mommy payagan niyo na po ako. Gusto kong lumayo sa toxic na pamumuhay ng social media. Hindi po ako mag ce-cell phone, hindi ako manunuod ng balita, hanggat hindi ako okay hindi muna ako babalik. Kapag ginamit ko na po ang cell phone ko at kinontak ko kayo ibig lang sabihin nuon ay maayos na ulit ako. Mommy, Daddy wag po kayong mag-aalala i will be responsible for myself. Hinding hindi ko po duudngisan ang sarili kong mga kamay ng dahil lang sa pag-iwan sakin. Masakit po talaga inaamin ko kaya nga ako lalayo pero para lang po ito sa

"Sa teknikal na aspeto, hindi tama ang lahat ng iyon. May karapatan ang lahat sa internet na magpahayag ng opinyon, mapa-papuri man o pamuna, at ayos lang iyon. Pero may isang grupo na sobrang sabik magbigay ng opinyon, pero inaatake rin ang sinumang may kaunting kakaibang pananaw. Sila ang problema." "Pero para sa Curtis Autos, ang pamumuna ay pwedeng maging mabuti. Una, hinahasa nito ang lahat, habang pinananatili ang online brand awareness. Ganito lang talaga ang internet ngayon—sisikat ka lang ng ilang araw kung pinupuri ka, at sisikat ka ng ilang taon kung kinamumuhian ka." "Pero kung may mga hater ka at kasing dami rin ang dami ng tagasuporta mo, patuloy na papainitin ang mga usapin ha

Di nagtagal, makakalimutan na ng mga tao ang nangyari, at babalik na ang katahimikan. Natuto rin sila sa pangyayaring ito na malakas ang internet, pero parang tubig, kaya kang dalhin o kaya kang lunurin. Huwag basta-basta gamitin ang internet para manakit ng tao. Kapag nag-backfire, ikaw ang masasaktan. "Kung wala na kayong ibang sasabihin, umalis na kayo. Huwag kayong magkukumpulan dito na parang mga bubuyog, nakaka-apekto kayo sa negosyo ko."

“Pinakain ka namin! Pinalaki ka namin!” “At sinira niyo rin ako,” sagot ko. Tahimik. “Now,” dagdag niya, “sirain mo si Althea? I-clear mo ang issue online!” “Or what?” tanong ko. “Ipapahiya kita sa buong mundo!” Napangisi ako. “Go ahead.” Napatingin sila sa isa’t isa. Medyo nag-aalangan. “Internet loves the truth,” dagdag ko. “Sigurado ba kayo sa lalabas?”

Hindi man maibabalik pa ang magandang pinagsamahan ay ang mahalaga ay nagkapatawaran para sa ikakatahimik ng buhay ng lahat. Libre lang ang maging mabuting tao, libre lang rin ang maging masama. Pero mas maganda na piliin natin ang maging mabuti tao. Huwag na tayong dumagdag pa sa mga taong gumagawa ng masama sa lipunan. Be kind always and be good it's free ika nga nila. Hanggang dito na lang ang pag-iibigan at story ni Zaprine at Aria. Ang pag-iibigan namin sa gitna ng panganib.