Smart Work Not Hard Work Novels & Stories

sabi nitong may halong sarcasm. Natawa ako roon. Tama ang babae. It was the current issue revolving around the country. Tungkol sa buwis na galing sa dugo't pawis ng mga mamamayan, pero kinukurakot lamang ng mga opisyal sa pamahalaan. Hindi na nga mapagkakatiwalaan ang hustisya, maging karamihan sa mga politiko at iba pang konektado sa pamahalaan ay patalikod kung saksakin ang mga nasasakupan na walang ginawa kundi ang magtrabaho at umasa na may pagbabagong magaganap sa bansa. "Exactly. Ang hirap talagang magtrabaho kapag alam mong 'yung pinaghihirapan mong bayaran ay sa mga fortunate people lang pala napupunta. Ang sarap murahin isa-isa," angil ng lalaki.

“Of course, to do her job. She's my secretary, grandma, remember?” “Yeah, but today is rest day ng mga tauhan ng kompanya,” deklara nito habang napapataas-kilay pa. “I know, pero sa pabagsak at paluging kompanya–hindi uso ang rest day. This time, it is not about employee’s working days. Time is gold and you're the one who taught me that,” mabilis ngunit mahinahon namang tugon ni William sa kaniyang lola.

"You need to work to make a money. No work, no money. Remember that." Natawa ito, "You're totally stupid, Woman. I'm a CEO and owner of my company. I don't need to go to work to make a money, because I have my own money and my employee make a money for me." Napaisip naman ako sa sinabi nito at napukpok ang ulo ko dahil sa katangahan ko. Hindi talaga ako nagiisip dahil sa sobrang antok ko at lutang na lutang na rin, nakalimutan ko na CEO at multibillioner pala itong asawa ko. Kahit pala hindi siya pumasok may papasok at may papasok na pera sa kanya araw-araw dahil may mga employedo siya nagagawa nun sa kanya.

Gusto niyang malaman kung ang mga problema ng mga ito ay mas mabigat ba kumpara sa mga problemang kanilang kinakaharap sa araw-araw. He knew the other people worked hard, but they also worked hard due to the high expectations, chain traditions, and many people depended on them. Kung hindi sila kikilos sa itaas ay mawawalan ng kabuhayan ang mga taong kanilang nasasakupan. They also worked hard… endlessly…unhappy in the process.

"Serving and working are the same,honey." "Putanginang bobo!"hindi ko napigilan ang magmura.umiinit na naman ang ulo ko."how could that be the same? if serving is tiring and there is no salary,while working is also tiring but there is a salary.and the salary relieves the fatigue,bweset!ang gwapo mo ngang CEO ng kumpanyang ito pero idiot ka!"hindi ko din napigilan pa ang pagtaas ng boses ko.

" Yon na nga ma'am baka mag mukha kayong zombie sa puyat atsaka po..magaling ka na naman " Doon ako napa seryoso. Kailangan kong ipa mukha sa kanila na kahit maliit lang ang company namin we can still fight and be proud dahil napansin parin kami ng mga tao. May nata-trabaho parin kami. " Yes Hannah, better to sacrifice for us to be successful kaysa ini-easy-easy natin baka doon pa magka komplekado. And don't worry malakas fighting spirit ko "

"Do something. We cannot afford to lose even a single cent." Bawat segundong nasasayang ay kawalan din iyon sa income nila. Higit sa lahat ayaw niya ng papatay-patay sa trabaho. Madalas nga siyang bansagan ng hard and cold. He doesn't want to settle for anything less.

Naramdaman ni Lucky na masama ang loob niya kung maapektuhan ang kanyang trabaho ng isang maliit na bagay na tulad nito. Magaan na sinabi ng binata. "Maraming taon na akong nagtatrabaho sa kumpanya. I am a leader, and I have more freedom at work. You don't have to worry about affecting my work. No matter how much the bonus is, it is just a material thing. As long as you are okay, it's fine. Let's go, I'll accompany you back to your hometown.”

Napakatalinong matsing! Araw-araw ay iba tuloy ang pagod na nararamdaman ko. Nakakaramdam din naman ako ng pagod noong si Hero ang boss ko, pero iba talaga sa feeling 'yong ngayon. I mean, with Hero kasi ando'n 'yong fulfillment at saya sa trabahong ginagawa ko, pati nakaka-inspire kasing pumasok since kasundo ko ito. 'Yong pagkakasundo, 'yon naman talaga kasi ang mahalaga sa pagtatrabaho, 'yong tinatawag nilang harmony sa workplace at sa pagitan na rin ng mga magko-co-worker... na masaklap ay ni hindi ko pa nararamdaman simula noong tumapak ako sa building ng opisina ni Mikey, ang kaso mukhang hindi yata nito alam ang pakahulugan sa salitang iyon o sadyang hindi lang iyon kasama sa bokabula

“Hindi ka na nakapasok sa trabaho?” “Wala namang importanteng gagawin sa opisina, mas masarap matulog sa tabi mo,” nakangiti nitong sagot habang inilalapag ang mga ulam sa mesa. Napaismid si Kara sa sagot ng asawa. Ilang buwan pa lamang silang kasal pero alam niya na workaholic ang napangasawa kaya nga hindi na siya nagtaka na maliban sa mga negosyong naipundar ng mga magulang ng lalaki ay may mga sarili rin siyang negosyo kaya sigurado siya na naroon man ang asawa sa bahay ay nagtatrabaho pa rin habang natutulog siya.