Work Hard In Silence Novels & Stories

Muli kong kinuha ang aking panulat para magtrabaho, ngunit bago ko ito idikit sa papel, isang maikling buntong-hininga ang pinakawalan ko. For years... silence had always been enough in my mansion. Now... For some reason... That silence is no longer felt the same.

Tahimik na din ito sa kinauupoan na sofa habang ang kamay ay nasa papel pa rin na hawak at may kinakalikot na kung ano. Ginawa n'ya ang lahat para mag focus sa trabaho at hindi na lamang iniisip na may kasama s'ya sa kan'yang opisina. Tahimik din ang babae sa sofa at hindi s'ya nag-abala pa na kausapin o kahit tingnan man lang ito. Bahala s'ya sa buhay n'ya. Tatratuhin n'ya itong invisible para hindi s'ya mabwesit dito at hindi masira ang araw n'ya.

The rest of the time, I find solace in solitude, where I can recharge and find comfort in my own thoughts. Pero... may mga oras naman na kapag ibinuka ko ang bibig ko, alam kong may bigat ang bawat salitang bibitawan ko. Tulad minsan sa mga kapatid kong mana sa pinagmanahan nila—na isa sa mga dahilan kung bakit hindi kami magkakasundo. Kapag may pagkakataon na sumusobra na sila, I don't hesitate to put them in their place. I've learned that silence can be a weapon, but so can a sharp tongue. When someone deserves to be put down or criticized, I can deliver the blow with precision. It's not about being cruel for the sake of it; it's about maintaining standards and showing that I won't tolerat

She nicely greeted me at ganoon din ang ginawa ko. Hinarap ko agad ang mga trabaho ko. Sumabak na rin ako sa meeting ng mga kasamahan ko sa project ng company ni Dave. I seriously worked hard. Ganoon naman ako pagdating sa trabaho kaya ang mga nakakasabayan ko ay naiilang makipag-usap sa akin. I also don’t talk if it’s not necessary. Hindi kasi ako pumunta roon para makipagkwentuhan lang, kundi magtrabaho nang maayos.

Don't give up It's just the weight of the world When your heart's heavy I, I will lift it for you Don't give up Because you want to be heard If silence keeps you I, I will break it for you Everybody wants to be understood Well, I can hear you Everybody wants to be loved Don't give up because you are loved Isang malakas na hagulgol ang ginawa ko dahil sa pagkakatanto. Nanghihinang nabitawan ko ang gunting na hawak ko. May bahid na iyon ng dugo.

JACOB ALDEGUIRE’S POV Tahimik ang buong opisina ko. The kind of silence that only existed on the highest floor of the building, far above everyone else. Far above the noise. Far above the world. Tumayo ako sa harap ng floor-to-ceiling glass wall, at ang parehong kamay ay nakapasok sa bulsa ng aking slacks habang pinagmamasdan ang lungsod sa ibaba ng mataas na gusaling kinaroroonan ko.

sambit niya na may bigat ang bawat salitang binitiwan niya. Nagtagpo ang mga tingin nila… isang sulyap na walang galaw at walang salita. Pero ang hangin sa pagitan nila ay mabigat na halos matunaw sa tensyon. Walang sinoman ang naglakas-loob magsalita. Two men who understood exactly what it meant to wield power in silence. Two men who had witnessed how loyalty is weaponized and how betrayal leaves scars deeper than gunshots.

"Ano bang ikinatatakot mo kung wala namang totoo doon? At sabihin na nating nakapasok ka dahil sa akin. So what? Magaling ka sa trabaho mo. You work efficiently. I don't see any problem. Napaisip ako sa mga sinabi ni Calvin. Oo nga naman pero ayaw ko pa rin 'yung pinag-uusapan ako sa opisina. "Babe, what if hanap na lang ako ng ibang work?" Tumahimik siya. Di ko mawari ang mukha niya. Galit ba siya? Naiinis ba siya? Parang tanga ba 'yung idea ko? Shit. Whaaat? Nakakabingi ang silence niya. "Babe?" At iyon na nga ang uanng pagtatampo niya.

I said coldy and stared at the screen of my laptop,wala naman talaga akong ginagawa I saw how she roam her eyes around trying to see who's also using a cellphone,ng mapagtanto niyang siya ang tinutukoy ko ay ngumuso siya I was taken back at how she pouted those fucking lips "Fuck"I whispered through my breath and look away Umalis ako ng lecture hall at bumalik sa opisina ko,naabutan ko doon si Silas na nakatanga habang nakatingin sa mga nagkalat na papel "Magtatawag ako ng mag sosor--"I did not finish his sentence "I can do it alone,get out of my office"I said coldy Pero matigas ang ulo ni Silas he fucking bring a girl in my office that I fucking hate,no one dares to enter my office even a f

Umupo nang tuwid si Dorothy, malubha ang ipinapakita ng kilos niya. “Ang idle work na sinasabi ko ay parang isang tao na nakatayo sa tuktok ng Mount Everest. Kung nakatayo ka sa paanan ng bundok at sumigaw sa taong ito gamit ang buong boses mo, hindi niya maririnig ang sinasabi mo. Pwede kang sumigaw lang hanggang sa mapaos ka, pero hindi niya pa rin ito maririnig.”