Novel & Cerita Smart Work Not Hard Work

“Sean naman.” “They have their individual shift. Di ko kinukuha ang bente kwatro oras nila Zhia. Ang kaso ni Leon, he need to work harder than others habang may problemang nakaharang. After, wala na din naman. Puro reports lang naman ang kailangan kong marinig sa kanila.” “Meaning madali lang ang gawain ni Leon.” “Kung ako ang nasa kalagayan niya.” “Talaga lang na di mahirap?”

Kaya agad silang bumalik sa trabaho. Ngunit kahit pilit niyang ibinabaling ang isip sa trabaho, hindi pa rin niya maalis ang nangyari kagabi. -- Please comment Please hit the heart and follow.

Ilang araw din silang magkasama nitong huli. Napatunayan niya na sa kabila ng uri ng trabaho nito. Hindi naman ito ganap na masama. Ngayon niya narealized na hindi ka talaga basta na lang kailangan na manghusga ng tao. Anyway, wala naman talagang karapatan ang kahit sino na husgahan ka! Base sa kung ano lang ang nakikita at alam nila? "Can I have a request?"

Hindi totoo ang usap-usapan. Malihim itong tao. Masyadong workaholic, mas inuubos pa nito ang oras sa pagtatrabaho kesa ang ubusin ang panahon sa walang kwentang bagay. Mabait naman ang senador, mas nananaig lang ang pagiging seryoso at istrikto nito pagdating sa ilang mga bagay-bagay.

"Ngayong araw, kailangan mo akong bigyan ng pwesto sa buhay mo. Isang malinaw at walang kalokohang sagot." "Huwag mong isipin na basta mo na lang ako matatakasan!" dugtong pa ng lalaki. "Kung hindi, wala akong balak na papasukin ka sa trabaho sa buong linggong ito." Anong ibig sabihin ng hindi papasukin sa trabaho? "Oo, kung ano ang iniisip mo, 'yun nga. Magpapatuloy lang tayo rito hanggang sa maisip mo ang tamang sagot."

“Of course, to do her job. She's my secretary, grandma, remember?” “Yeah, but today is rest day ng mga tauhan ng kompanya,” deklara nito habang napapataas-kilay pa. “I know, pero sa pabagsak at paluging kompanya–hindi uso ang rest day. This time, it is not about employee’s working days. Time is gold and you're the one who taught me that,” mabilis ngunit mahinahon namang tugon ni William sa kaniyang lola.

"You need to work to make a money. No work, no money. Remember that." Natawa ito, "You're totally stupid, Woman. I'm a CEO and owner of my company. I don't need to go to work to make a money, because I have my own money and my employee make a money for me." Napaisip naman ako sa sinabi nito at napukpok ang ulo ko dahil sa katangahan ko. Hindi talaga ako nagiisip dahil sa sobrang antok ko at lutang na lutang na rin, nakalimutan ko na CEO at multibillioner pala itong asawa ko. Kahit pala hindi siya pumasok may papasok at may papasok na pera sa kanya araw-araw dahil may mga employedo siya nagagawa nun sa kanya.

Gusto niyang malaman kung ang mga problema ng mga ito ay mas mabigat ba kumpara sa mga problemang kanilang kinakaharap sa araw-araw. He knew the other people worked hard, but they also worked hard due to the high expectations, chain traditions, and many people depended on them. Kung hindi sila kikilos sa itaas ay mawawalan ng kabuhayan ang mga taong kanilang nasasakupan. They also worked hard… endlessly…unhappy in the process.

"Serving and working are the same,honey." "Putanginang bobo!"hindi ko napigilan ang magmura.umiinit na naman ang ulo ko."how could that be the same? if serving is tiring and there is no salary,while working is also tiring but there is a salary.and the salary relieves the fatigue,bweset!ang gwapo mo ngang CEO ng kumpanyang ito pero idiot ka!"hindi ko din napigilan pa ang pagtaas ng boses ko.

" Yon na nga ma'am baka mag mukha kayong zombie sa puyat atsaka po..magaling ka na naman " Doon ako napa seryoso. Kailangan kong ipa mukha sa kanila na kahit maliit lang ang company namin we can still fight and be proud dahil napansin parin kami ng mga tao. May nata-trabaho parin kami. " Yes Hannah, better to sacrifice for us to be successful kaysa ini-easy-easy natin baka doon pa magka komplekado. And don't worry malakas fighting spirit ko "