Novel & Cerita Sofia The First Images

Nasa kotse na ang luggage ko kase hinanda ko kagabi, habang hinahanap ang phone sa drawer ni Sofia ay may nakita akong larawan doon sa pinaka dulo nito. Kinuha ko ito, napaangat ang kilay ko ng makita ang isang larawan ng isang babae kasama si Sofia habang hawak ng girlfriend ko ang kamay nito na para bang ayaw niyang bitawan ang babae habang yung babae din naman ay walang expression na tumingin sa camera. My head ache ng iniisip ko kung sino ang kaniyang kasama, I need to drink my medicine now.

A sin hidden in the shadows. The door opened, and Sofia Velez walked in. She wore an elegant red dress, her hair perfectly styled, her face beautiful yet hard. As she entered, her sharp eyes immediately swept over me—taking in my messy hair, my flushed cheeks, and my lips, which still bore the unmistakable evidence of being kissed.

I have missed Alexander so much and it made me sad knowing that we are not on good terms. I saw Sofia laughing as I walked into the living room. She has an iPad and an earphone is plugged in her ear. “I think she likes it! When I gave it to her, she smiled and said thanks!” I heard Sofia say. “Hi, Hera!” Bati niya ng makita akong dumaan. She smirked at the iPad she's been holding. She tilted the iPad and the back camera is facing me now. Okay? “Hi! Papunta ako sa Centro, gusto mong sumama?” Yaya ko sa kanya. May bibilhin lang ako sa bookstore.

sabay abot ng newspaper kay Sofia. Agad itong tinignan ni Sofia. “Her dream is to become a world class designer, Miss Sofia do you understand what I’m saying?” Tanong ni Faye kay Sofia dahil bigla analang itong natulala at mukhang malalim ang iniisip. The qualification for the contest was given to her by that musician, as long as I have the opportunity to ruin her design drafts, then make her misunderstood… Salitang tumatakbo sa isip ni Sofia.

Sa bawat beses na pinili kong unahin ang kumpanya, iniwan ko siyang hawak lang ang sana. Na-realize ko... ako ang unang bumitaw. Hindi siya. Hindi niya ako sinukuan. Ako ang naging duwag. Tumayo ako mula sa mesa at lumapit sa bintana ng opisina. Doon ko unang nakita si Sofia kanina — hawak ang mga files, suot ang wedding ring na hindi na dapat nando’n. Pero ando’n pa rin. Para bang parusa.

Nilahad ni Sofia ang kamay upang makipagkamay kay Theo. “Hi Sofia. I’m Theo.” Maikling sagot nito na hindi man lang ngumiti at nakatingin lang sa kanya ng mairiin. Inabot nito ang kamay ni Sofia na bahagya namang nag-alangan ang dalaga dahil sa matagal na titig nito at pagpisil nito sa kamay niya. Binawi ni Sofia ang kamay niya ng pabagyang marahas para matauhan ang kaharap. Nagpakurap kurap naman ito at unti unting ngumiti nang nakakaloko.

Magsasa sama na sila doon mapikon talo. Sa tuwing darating siya mula sa maghapong pagkatulala sa opisina ay ang totoong Sofia ang sumasalubong sa kanya at sukang suka siya parang gusto niyang ibalibag sa makapal na mukha nito ang hawak niyang attache case.

Sofia LUNOK-lunok din ng pride Sofia pag may time! Napabuntong hininga siya. Sana a night was enough to tear down Gab's anger na sobrang phenomenal pala. First time in forty eight years talaga iyong nangyari sa history ng pagsasama nila. Minsanan pero wagas! Hay, bakit mo ba kasi hinalikan si Brandon ha, Sofia? Stupid! Stupid! Stupid!

"Thank you. You may go now." "You're welcome, Sir," anito, saka tuluyan nang lumabas. He held the brown envelope. Kinakabahan pa siyang bulatlatin iyon. Tumambad sa kaniya ang mga larawang una niyang nakita noon. Mga larawan iyon ni Sofia na nagdadalang-tao sa bunso nila—from her small tummy to her big-rounded belly. Marahil ay kuha iyon sa bawat buwan ng pagbubuntis ni Sofia. Those pictures were taken from a CCTV camera, pero sobrang linaw ng mga kuhang iyon. Halatang highest resolution camera ang ginamit.

tanong ko, bahagyang nakataas ang kilay habang nakatingin sa kaniya. “Yes.” “Baka po nagbibiro lang si Sofia.” “I'm not,” singit ni Sofia, mabilis na tumingin sa akin habang mahigpit pa ring hawak ang kamay ko. Napangiti ako. “Magkampi pala kayo.” “Always,” sagot ni Sofia, proud na proud habang ipinapakita ang maliit niyang ngiti. Napatingin ako kay Don Rafael. Bahagyang gumalaw ang gilid ng labi niya.