Soldier In Tagalog Novels & Stories

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Karamihan sa mga ito ay naliligo na sa sarili nilang dugo at sumisigaw na sa sakit. Jaycee… Muli akong napailing. “Focus, Carly!” Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad na nilapitan ang mga sundalo na kailangan bigyan ng lunas. Mga sunog ang mga balat, putol na mga binti o braso at pagdurugo dulot ng matinding pagkakahampas o pagtarak ng mga metal sa iba’t ibang bahagi ng katawan buhat ng pagkakasira ng eroplano. Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng

(Translation: Ready In Ten) Mabilis kaming dumapa habang hawak ang mga armas namin. The Russian soldiers kept bombing us using their tanks. When they struck a missile near our location, tumilapon kaagad kami dahil sa pagsabog. Tangina ng mga 'to! "Démissionner! Stand down!" I shouted despite blood dripping from my head down to my face. Fuck!

nag si tanguan Naman Ang mga tauhan nya at sinuksuk Ang kanilang mga armas sa tagiliran. Wala akong imik habang naglalakad,Wala na akong kawala dto, gusto Kong tumakas ngunit Pano ko nga ba iyon gagawin?Bali apat lamang kami dahil Yung iba sa ibang direksyon dumaan, nang paliko na kami sa iskinita ay may nakasalubong kaming lalaki, tinitigan ko syang mabuti, nakasuot sya nang pang Army na pantalon at Army Green na T-shirt, may Dala syang backpack at prenteng nakatayo sa gitna nang daan, "tumabi ka Dyan bata, at dadaan kami" sambit nang boss, "pakawalan mo na Ang bata, Mr. Pau" walang ka gatol gatol na sambit nang lalaki "f*CK! Kailangan Kong makatakas" mahinang sambit nang lalaki sa ak

sagot nito habang winawipe ang dumi sa isang lamesa. "So for the aspiring future military leaders talaga ang school na 'yun." "Yes.." "So ano mga 'yan. Explain mo naman po Captain hahaha." sambit ko habang nakaturo sa isang Papel na nakadikit sa parang poste. "Can I explain it in English? Nabubulol ako kapag tuloy tuloy na tagalog eh." Ngumiti ako saka tumango dahil bigla kong naalala si Rare. Kung paano siya mag explain in English na nakakadugo ng utak.Hahaha.

taka kong tanong. After he pulled his pajama down―that's the only time I realized what he meant. Halos masugat na ang labi ko kakakagat doon habang nakatingin sa soldier na tinutukoy niya. 'Oh! I hate how I never get used to seeing this! ' "Come here, give me a head," saad niya at hinatak ako papalapit doon. Walang ka rekla reklamong sinunod ko ang utos niya.

Nakatalikod iyon mula sa kanya, datapwat maliwanag sa mga mata niya ang kanyang nakikita. Ang taong pinaghihinalaan niyang may sala ng lahat ay prenteng-prente, nakaupo sa silyang iyon. Umakap sa kanyang pandama ang pagtama ng kanyang braso sa pinto nang unti-unti ay humarap ang taong iyon sa kanya. Singhap. Mahigpit na pagkapit sa kahoy sa likuran. Ang taong iyon . . .

Ang bilis ng tibok ng puso ko. "You said a soldier. May I know the name?" "Tamari-." Bigla naman ako nabingi sa pagsambit ni Dra. sa pangalan. No!

Napangiti ako nang maramdaman ko ang paghalik niya sa aking ulo. "Take care of yourself always..mi vida," he whispered. Mi vida... It means my life in spanish. Hinigpitan niya lang ang pagkakayakap sa akin. We didn't break our hug not until my flight was called. Tipid akong ngumiti sa kanya nang kumalas ako sa yakap. Binigay niya sa akin ang aking maleta kaya agad akong tumalikod sa kanya papasok sa kung saan kami sasakyan.

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.