Author In Tagalog Novels & Stories

bulahaw na iyak nito. “Okay, baby, let's get to know each other. Para hindi na ako stranger sayo. I’m Laura Miller, and you are?” pakilala niya dito. Natahimik naman ito at tinitigan siya. Parang pinag-aaralan nito ang kaniyang mukha. Ngumiti siya ng matamis pa dito. Gumanti naman ito ng ngiti. “I’m Gretel Sofia Aguirre Malonzo.” pakilala nito sabay lahad ng kamay. “You’re beautiful, just like my Mom,” dugtong nito.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Chapter 48 Jenivah's POV Mabuti na lang at andito ako sa Batangas, hindi masyadong traffic. Mama gave me the adress, malapit lang naman pala dahil sa Anilao lang yun. Andun kasi si Tata Dodong. I smiled when I realized I was close to Anilao. I could already see the beautiful trees as I got closer and closer. I winced when the car I was using suddenly went crazy.

Hindi nga lang niya maalala kung saan. Bumuntong-hininga siya at napailing. Nang tapos na siyang magsulat ay agad na niyang nirolyo iyon at bumalik na at inihulog na sa bowl na nakapwesto sa gitna. Tapos na rin ang iba pero wala pa si David sa pwesto nito. "Anong sinulat mo?" nakangising tanong ni Maya. Nagkibit-balikat siya. "Wala akong maisip, eh. I just wrote 'Lucifer's my dad.' Sa iyo?"

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Pumasok ako sa loob. May babaeng nakaupo doon. Ngumiti sya nang makita nya ako. "Good morning po, Ako nga po pala si Aerina Castillo. And personal assistant po ang ina-apply-an ko" Pagpa pakilala ko. Ngumiti sya sa'kin at sinenyasang umupo. "Alright, Ms. Castillo. I already checked your resume and papers, halos pasok naman 'yon lahat. Ang kailangan mo nalang ay pirmahan ang ibibigay naming kontrata" Paliwanag nito.

Sa I naman si Yves dahil Inocencio ang apelyido nito, si Ailee naman ay Lim, at si Barbs at Kisses ay parehong nasa D, De chavez at De Leon. Tawang tawa akong lumingon sa mga kasama ko noong nakaabot ako sa pila. Dalawang tao na lamang at ako na! Nakakatakot pa naman magalit iyong organizer namin na prof din namin. Noong ako na ang susunod sa pila ay ngumiti ako ng pilit sa prof namin. Seryoso niya naman akong tiningnan at tsaka itinuro iyong pwesto sa tabi niya kung saan pupunta ang mga susunod ng lalakad. Sumunod ako. Itinulak niya ako ng mahina hudyat na pwede na akong maglakad.

Sigurado akong nakuha ko na ang atensyon nila ngayon. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- "Saan ba talaga tayo pupunta babe?" Jacob asked for the ninth time. Apparently, this guy hates surprises. He kept on asking where we were going. "Malapit na tayo." Pasimple kong sagot sa kanya. Pa punta kami sa Saint Archangel's orphanage. Bumili ako ng pagkain, mga laruan at ilang mga gamit para sa mga bata. I drove one more hour before we reached the town of San Rafael in Bulacan. The road going to the orphanage location was all muddy.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.