Soldier In Tagalog の小説・ストーリー

Napapangisi na agad ako sa kalokohan ko. [What?] Interesado nitong tanong. Tumikhim naman muna ako para hindi mahalata ang natatawa kong boses. "Kapain mo, ipasok mo galamay mo. Malalaman mo na 'yon." [Fuck you! 'Yong matino naman! Tangina naman, dude! Seryosohan muna. Nagagalit soldier ko sa mga sinasabi mo, tangina naman oh!]

Nasa Military Camp sila somewhere in Camarines Sur Camarines Sur? Military Camp? Isa lang naman ang Kampo ang nandun. Ang Spear Division, a unit of the Philippine Army primarily responsible for military operations in the Bicol Region. Anong ginawa nila doon? Bakit sila napadpad dun? Ang layo nila. Thanks sa update. * **

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

sabi ko at umalis na siya. Habang naghihintay ako ay nagulat ako nang may isang lalaki na naglapag ng ice cube na nasa bowl at may isang cold compress. Sino ba 'to? Employee rito? "Ma'am, gamitin niyo po ito." "Sige, salamat."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Gumagana yung lightstick mga bes! "Sorry ha. Hindi yan yung official. Nahirapan kasi akong mahanap yung official ehh." sabi niya sabay kamot ng ulo. Official man to o hindi. Tatanggapin at tatanggapin ko to. Umiilaw man o hindi, Tatanggapin at tatanggapin ko to. May sira man o wala, Tatanggapin ko din to. Ang mahal mahal kaya ng Army bomb tapos mag-sosorry siya kase hindi official? OMG. Gusto ko atang maiyak my GOD!

sungit kung saad dito "sungit naman nito.saad nito sabay alis "bakit ko naman kase ibibigay number ko e muka naman babaero, ang pait ng lasa diko kaya, san ngaba ulit yung cr. "pag harap ko isang lalaki ang bumangga saken at natapon ko ang kapit kung wine sa damit nito. "sorry, sorry hindi ko sinasadya pupunasan konalang (saad ko habang pinupunasan ito gamit ang tissue)

rinig kong saad ni Aning. “Oo nga ang lalaki ng mga braso, maugat, shet…” saad ni Siting. “Hindi braso ang ibig kong sabihin,” saad ni Aning. “Sabi mo arms? Braso lang naman ibig sabihin nun sa tagalog.” saad ni Ajing. “Ay s***a, akala ko ang englis ng ARMAS ay ARMS,” “Nag-aral ka pang hayop ka!”

Nagulat pa siya ng magsalubong ang tingin nila, bago ito sumugod sa mga kalaban. "Soldiers, obey my command! Never let anyone… alive!" Kitang-kita sa mga mata nito ang kaseryosohan. "Huwag kayong maniwala sa kasinungalingan nila. Matagal nang patay ang kanilang General, peke ang isang 'yan para takutin tayo. Sugurin siya!" sSgaw ni Tang sa mga kasama.

Kahit kaunting impormasyon lang, malaking tulong na. “Yung grupo natin sa Batangas, tatlong dosena. Fully armed. Naka-assign sa Tagaytay road na lalaban sa mga tauhan ng pamilyang Tani. Walang dapat makalusot.” Buo at klarong sabi ni Vic. Ibig sabihin pala ay alam na nila ang ibang location na pinagtataguan ng mga soldiers ni Miro. Tapos narinig ko pang tatlong dosena? Tumataginting na tatlumpu’t anim na sundalo, puro armado pa. Sa isang lugar pa lang ‘yun.