Solo Travelling Quotes Novels & Stories

Isang single bed at isang maliit na mesa. Ipinatong ko ang dala kong bagahe sa kama. Inilibot kong muli ang aking paningin sa paligid. This world that I live in is empty. Sometimes our feelings don't always mirror our reality, so make sure to tune into these emotions whenever they arise. "Venice, kaya mo ito! Always remember that you are unique from the others. Hayaan mo sila." Pampalubag loob kong sambit sa sarili.

Biro pa nito sa akin. Natawa naman ako. "Wala po hahaha. Wala nga po akong oras para bumisita dito, mag-abroad pa kaya." Natatawang sagot ko rito at kumawala na kami sa pagkakayakap sa isa't-isa. "Baka nagiging emosyonal lang ako masyado. Sige mag-ingat ka sa biyahe at sa susunod wag ka ng magmotor. Napakadelikado niyan." Sita pa nito sa akin at napapailing na lang ako.

Nakakalungkot pala talaga kung hindi nagkaroon ng pamilya, I feel bad for her, pero iyon ang desisyon n`ya. Lumayo ako at nanakbo papasok sa gubat, may mga kasamahan ako na naglalakad na at team ang halos lahat sa kanila, ako lang ang nag-iisa, wala ako naging kaibigan dahil ayoko na makisama sa tao. Masaya ako na solo ako, walang kailangan na pakisamahan sa kanila, that is what Marshall said, madami itong bilin noong bago ako umalis sa piling n`ya.

wika ni Chana at binuksan ko na ang pintuan ng sasakyan ko nagpunta ako sa trunk para ilabas ang mga dala kong maleta. Right now, I want to leave the country and travel alone, I don't know where fate will take me when I leave. "Ingat ka sa byahe," wika ni Chana ng papasok pa lang ako sa loob ng departure area. Tinaas ko na lang ang kamay ko at naglakad na ako papasok sa loob. "May messenger huwag mo kami kakalimutan sa ibang bansa," wika ni Mike kinawayan nila ako nasa labas na sila ng marinig ko 'yon.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao. Mag-isa lang ako bumyahe dahil hindi ko kailangan ng kasama para sabihin nilang maeenjoy mo ito kapag may kasama ka. Mali sila. Bilang ikaw na gusto mong mapag-isa ay mas mayapa at walang problema. Enjoy every moment you spend alone sa lugar na gustong-gusto mo. Alas-cinco ng hapon nang palakad lakad ako sa tabing-dagat. Kuha ng litrato sa mga magagandang tanawin roon.

Habang nagdi-discuss sa amin si Amy para sa schedule namin sa Kazakhstan, walang pumapasok sa utak ko kahit isang salita, isang letra. Pangalawang stop pa lang namin ito pero suko na agad ako. I would rather travel only by myself, walang commitment, walang iisiping responsibilidad. Just me and the adventure. Hindi pa ako mapapagod. Actually, hindi naman siguro nakakapagod kung hindi ako magkukunwari bilang asawa ng tagapagmana ng isang kilalang traveling company.

I will create my own memories alone with myself. Instead of prolonging my stay in my room, I quickly changed into my beach attire. The white sand beach stretched out before me, with crystal clear waters inviting me for a swim. The sun was setting, casting a golden hue over the horizon, as gentle waves lapped at the shore. As I walked along the coastline, a sense of peace enveloped me, and I knew that this solo trip to El Nido would be a chance for me to find solace and rediscover myself.

sabi ni Lauren, ang kasamang travel blogger na isa rin sa kanyang mga kaibigan. "Yeah," sagot ni Jal, na may bahagyang ngiti habang tinatanaw ang papalubog na araw. "Minsan, kailangan lang talaga nating tumigil at huminga. Hindi lahat ng bagay sa mundo ay tungkol sa paghahanap ng pagmamahal."

Napangisi naman niya sa sinabi ko. “I beg to disagree with that. Maybe sometimes it is good to be nobody but it is also happy to be somebody. Sinasabi mo na ang pagiging mag-isa ay hindi malungkot. But maybe you think that you are just avoiding something or fearing something that is why you always want to be alone.” Natahimik ako sa sinabi niya. Bakit pakiramdam ko tungkol sa akin ang sinasabi niya?