Novel & Cerita Sorry Message Tagalog

Maya maya ay mukang natauhan naman siya sa ginawa niya at agad akong ibinaba, niyakap niya ako at puro sorry ang sinabi niya samantalang ako hinahabol ang hininga ko “S-sorry! Sorry Katanaya! Nadala lang ako ng galit ko. Ayoko lang na pinaghihinalaan kami lalo na ang magulang at kaibigan ko” “Sorry!”

tanong ko naman kaagad sa kanya "I'm the reason why you'd been with such dangerous situation" Oh my god, he's crying "I'm really sorry, I'm sorry. So please don't leave me okay, *hick*. I promise I won't *hick* let anything bad happen to you again. I'm just really sorry, I'm really *hick* really really sorry, please, it's my fault *hick* I'm so sorry" "It's okay, it's okay" tarantang saad ko naman sabay yakap sa kaniya

Mira POV Mabilis lumipas ang oras at diko namalayang labasan na pala. Inayos ko ang aking mga gamit nang makatanggap ako ng text message mula sa pamilyar na number pero hindi nakaregister sa phonebook ko.. FROM UNKNOWN: Sabay na tayong umuwi. Diko na lang yun pinansin dahil galing yun kay Jake. Nakailang message pa ito ngunit hindi ko binasa.

hirap na sabi niya. "I-I'm sorry, I forgot to message you. Dinalaw ko lang friend ni Mommy, remember si Tita Chast?" I whispered. What he did was breath-taking. Nakakapanghina rin iyon kaya wala na akong lakas. Bumitaw na rin siya sa akin at hinarap ako. Walang pagdadalawang isip niyang tinawid ang distansya nang mukha namin at siniil ako ng malalim at mapaghanap na mga halik.

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Para wala na rin siyang pagsisisihan. She left out a deep sigh bago inumpisahan ang pagta-type ng message . "Dilan I just want to say sorry for all the pain I cause to you .Sorry if hindi ako naging mabuting girlfriend sayo ,and it's already late when I realized it .Hindi kita sinisisi sa naging desisyon mo.I know it's the best for you ,for us .And I don't know if tama pa ba na sabihin ko sayo to ,cause as I've said Im already late ,but maybe I just have too.I loved you no maybe I still love you dahil umaasa pa rin ako hanggang ngayon .Sorry kung ngayon ko lang nasabi kung kailan malayo kana at kung kailan baka may iba kana .Siguro dahil sa gusto ko na lang ding mabawasan lahat ng sakit na n

Sabihin mo na Lawliet para makalabas kana! Humugot muna ako ng malalim na buntong hininga bago nagsalita. "I'm sorry," utas ko. Hindi siya kumibo. Tinaasan ko siya ng kilay, is he deaf or what? "I said I'm sorry, okay?" He smirked. "Sounds insincere, try harder please," aniya. I sighed and looked at him straight to the eyes. Demanding ampucha! "I'm sorry, next time magpa-paalam na'ko!" utas ko at umiwas ng tingin.

" Nilingon ko yung laptop ko. Marunong pala ito mag sorry? Pero wala akong pake. "Maliit ka naman talaga, pero maganda ka naman. Sorry na." Ramdam ko ang pag init ng buong mukha ko. Maganda daw ako? I know right. "Tsk, panget mo." Pag-tataray ko. "Ayun! Hahaha sorry na." "Tse, bababa lang ako. Nag text na sa akin 'yung foodpanda." Pag-papaalan ko. "Sige, nag text na rin 'yung akin."

Bastos talaga. "Kung nagagalit ka kaya ayaw mo umuwi dahil pinaalis kita kagabi, sorry! Ikaw kasi eh! Pipili ka na lang yung mayabang na stick-o boy pa!" may himig pamamagalit na sabi niya na bahagyang ikinangiti ko. First time niya magsorry sa akin sa mali niyang nagawa-- kahit di ko sure kung sincere ba siya.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...