Spanish For Uncle Novels & Stories

“Good afternoon, Uncle. Ako ito, si Isla. Ikaw nga po pala ang abugado na nirefer sa akin ni Mr. Guerrero. Sabi niya, you are good at handling commercial dispute cases.” When Marcus saw the words “Uncle” he was stunned for a moment, and then he laughed out loud. He hadn't even started a relationship yet, but his peers were already calling him uncle. He didn't explain anything, and after chatting for ten minutes, he figured out the situation on the other side. Nalaman din niya ang pangangaliwa ng asawa ng kanyang kausap kanina. Ang pagtulong nito financially sa pamilya ng lalaki.

“Oh ayan, galing yan kay Mr. Dominguez. Hindi raw natuloy ang date niyo kahapon kaya ngayon na lang daw.” Napabuntong hininga ako at nagmake face kay Uncle. “Oh, bakit?” “Uncle, ilang beses ko bang sasabihin sa inyo na hindi ko siya type?! and he’s way too older than me. He’s 40 something and I’m just 26 years old.” “Sobra ka naman! come on, Mr. Dominguez is a fine man.” “Uncle naman, wag mo naman akong ipagkasundo sa mga ka-edaran niyo ni daddy! at saka kung ganyan rin lang edi sana ikaw na lang ang pinatulan ko!”

“Uncle, nagsisinungaling ka. Pati ikaw, niloloko mo na rin ako gaya ng mommy at daddy ko.” Napahaba ang mukha ng bata habang nakabusangot. Parang puwede nang isabit ang palayok sa kanyang bibig sa sobrang tampo. Lately, bumilis ang pag-unlad ng vocabulary ni Julia. Hindi na siya madaling lokohin o pasunurin. Dati, kapag gusto niya ng kapatid, sasabihin lang ng parents niya na si Uncle at Auntie ang gagawa. Ngayon naman, si Uncle Carson ang tumutulak na sila na ang gumawa, at siya naman ang nagsasabi sa magulang niya.

Agad naman akong nagtanong tanong kung saan ba ang kapehan at napakahirap dahil ang iba ay di nakakaintindi ng English. Kaya pina-translate ko na lang sa phone ko at agad namang binigay sa akin ang direction hanggang sa makita ko ang malaking kapehan at maraming mga tables. At agad kong nakita si Uncle Grandpa na kumakaway at mukhang kasama niya ang Apo niya. Actually di ko pa kilala ang ibang pamilya nila at sila lang mag-asawa ang kilala ko. "Uncle Grandpa."

paalala niya sa akin. “Sure!” ani ko at kumaway pa sa kanya. Hindi ko inaasahan ang sasabihin niya mayamaya. “Bye, Uncle!” aniya sa katabi ko na ikinatawa ko. Tumingin ako kay Frank na nakasimangot pa rin. “May problema ba, Uncle?” “Stop calling me uncle sabi! Tingnan mo tuloy pati ako tinatawag na nilang Unlce!”

​"Really? I really love you, Ross! Akala ko tuluyan ka nang na-inlove sa boring na babaeng 'yon! Mom and Dad are worried na baka nakalimutan mo na ang promise mo!" ​"Hell no!" sabay humalakhak ang lalaki. "And if my plan succeeds to make Uncle Caesar infertile, as his only nephew, malay mo sa akin o sa anak natin ipamana ang mga ari-arian niya? If possible, mas mabuti kung maglaho na lang din si Uncle sa mundong ito, at tayo ang makikinabang sa kayamanan niya!"

At bakit tila alam na iyon ni dad noon pa man? Ngumisi si Uncle Wesley. Ang ngising iyon ay puno ng kabaliwan at pait na tila matagal nang kinikimkim sa kanyang dibdib. “Hindi ako kailanman hihinto hanggang hindi ko nakukuha ang gusto ko. Alam mo ’yan, kuya.”

Ayokong makarinig ng kahit anong insulto. "Walang Go na bobo? Tama ba, Uncle? Pwes, meron na. Ako.."wika ko at tumigil na sa pagkain, dahil nawalan na rin ako ng gana na kumain kasabay siya. Napatayo ako sa kinauupuan ko at aalis na ng pigilan niya ako. "I didnt say that-- What I mean is, walang Go na tatamad tamad. Tatandaan mo yan palagi Margaritha, wala sa angkan nating mga Chinese ang salitang tamad. Kaya mag-aral kang mabuti at para sayo lahat ng ginagawa ko. Hindi para sa akin ang lahat ng ito.. Lahat ng pinamana ng Daddy mo sayo ay makukuha mo sa tamang panahon. Soon, ikaw na ang magmamanage ng kumpanyang naiwan niya at marami pang iba. I hope this is the last, Marga." mahabang paliwa

Natawa ang asawa nito at siniko si Uncle na nabigla rin at napaisip. “Ayan, lagot ka. Nag-uulyanin ka na naman. Pati instructor mo ay kinakalimutan mo,” may halong pananakot na ani Aunt Ria. Doon lang natauhan si Uncle at mayamaya ay napakamot na ng ulo. “Tumatanda na nga talaga ako. Ni hindi ko na maalala ang mukha n’yo. Pasensiya na, Sir. Pero ang pangalan n’yo ay medyo naaalala ko pa,” anang Uncle na ikinangiti ko.

“Just… surprised.” Tumango siya, pero sinundan ang tingin niya sa direksyon na tinititigan ko. “Do you know them?” tanong niya, habang naka-smirk. Muntik akong mapatigil. “Yes. That’s—” My uncle. My secret. My undoing. “That’s Atty. Luigi Salazar. My... uncle.” “Ah,” sabi niya, may kunot sa noo. “And the woman?”