Speak In Korean Novels & Stories

Pagkatapos ay matagumpay niyang naipares ang kanilang mga device para isalin ang Korean sa English. Matapos mai-set up ang lahat, magalang na nagpakilala si Park Chan-young. "Auntie Marissa, my name is Park Chan-young. I'm an admirer of yours. Welcome to South Korea. Tiyak na itrato ko ang isang kagandahang tulad mo na may pinakamataas na pamantayan!"

walang pag-iisip na tanong ng isa pang lalaki na mukhang nilaklak ang shabu dahil sa singkit nitong mga mata at pagiging high nito. “Oh, that’s right! Narinig ko rin ‘yan kay mom na pumayag maging bayaran ang mom mo dahil mukhang pera raw ito. Is that even true?” sang-ayon pa ng isang kupal. Nakatayo lang ako sa gilid, naghihintay na tawagin ako pero mukhang nag-eenjoy pa sila na badtripin ang unggoy. “Jin-jia, I saekki. [Seriously, these bastards]” he cursed them using Korean language and threw them diggers stares. “Yah, be careful of all your words before I lost my patience here and make you all regret it,” he said seriously.

suggestion naman ng kausap namin sinundan ko ng tingin ang tinuro nito. Nalaman pa namin na umalis na daw ang nakatira dito noong nakaraang linggo pa. "Annyeonghaseyo!" bungad sa amin ng matandang babae na lumabas mula sa kwarto. (Hello!) "Annyeong!" bati namin ni mommy sa matandang babae. (Hello!) "Can I ask something? Hm, do you know how to speak English." panimula ni mommy hindi kami pumasok sa loob ng kanilang bahay.

I have something to tell you. “Mwonde?” What is it? “Saranghae.” I love you. “M-mwo?” W-what? “Saranghandagu.” I say I love you. “Daebak! Wae geureohke kapchagi?” I can’t believe this! Why so sudden? “Saranghae. Saranghaeyo, Yoon Byeongyun.” I love you. I love you, Byeongyun Yoon.

he added. Nagtawanan ang dalawa sa harap ko. Sinamaan ko sila ng tingin. Akala ko matutuwa ako dahil nagkita na rin kami ng kaibigan ko pero hindi, nakahap kasi Lazarus ng kakampi para buwisitin ang araw ko eh! "Koryana ka 'teh? Sige nga, let me hear your korean language." "Potahamnida! Pwede-nun tigilan niyo na ako-iseo? Potahamnida!" I said using korean accent.

“Oo, Ravi na lang, lalo kapag kasama natin ang pamilya ko.” “Sige po.” “Tanggalin mo na rin ang pangungupo, magka-edad lang naman tayo. Ang sagwang pakinggan.” “Okay.” “Mag-ready ka naman sa Sabado at Linggo. Ipapasyal kita ng maraming beses sa South Korea.”