Speak In Korean Novels & Stories

Sakto namang mukhang tapos na itong kausap ang receptionist dahil naglakad na ito patungo sa kanya. “Uhm, Gem? Can we talk later?” she mumbled nervously as she watched him approaching her direction. “Jeg har lidt travlt lige nu. Jeg ringer tilbage, når jeg er i Manila, okay? Jeg elsker dig.” [translation: I'm a little busy right now. I'll call back when I'm in Manila, okay? I love you.]

tanong niya sa maayos na Ingles. Napangiti ang lalaki nang marinig ang kanyang tono. “Sorry to bother you,” mabilis nitong paliwanag. “I just arrived in SoKor and ran out of won. I only have US dollars left. May I exchange some with you?” Matagal na siyang napapansin ng lalaki dahil sa kakaibang ganda nito. Hindi halatang Korean, kaya naman napasabi siyang turista ito gaya niya.

I turned to another page. Biting my bottom lip, I looked up in wonder, "But how do I have to introduce myself?" "Then it's Ako po si Snow Waterstrings." sagot nya. I mumbled thanks. "You add po in your sentence especially when speaking to the elders but you can say it to whoever you talk to to be polite." He added. I swallowed, wetting my dry lips. "Ako...po? si Snow Waterstrings....?" He snorted. "Say it more proudly, it sounds like you're not sure if you are Snow Waterstrings."

Maybe she can leave this darkness. Ngunit agad din siyang natigilan nang magsalita itong muli. “Seychas ya uchus' govorit' po-ital'yanski. Takim obrazom, ya smogu govorit' s toboy i ponimat' tebya na lyubom yazyke, kotoryy tebe nravitsya, tak chto, pozhaluysta, prosypaysya seychas zhe. I want to hear your voice. Your whisper… please…” [translation: I am learning how to speak Italian now. In this way, I can speak to you and understand you in every language that you like so please, wake up now.]

"Okay! Thank you for that. Of course we will be going up basta sama-sama tayong lahat. Bago iyan, mag-spell ka muna ng salita dahil alam kong nangangati na ang bibig mo. Are you ready?" "Always ready, be sure that the word is best for me." "This word is for you. Here you go. Your word is..." Natahimik ang lahat at nag-abang sa susunod na mangyayari. Mga ilang segundo pa bago nagsalita ang speaker. "Your word is Si- Nek- Do- Ki." A..ano raw? Nabingi ako sa sinabi ng Speaker. At hindi ko namalayang timingin sa 'kin si Vani. Nakatutok ang dalawa niyang mga mata sa dalawa ko ring mga mata.

‘Baka isa sa mga empleyado nina Haniel si manong,’ sa isip-isip nya. Ngumiti rin ito sa kanya at binati sya, “Annyeonghaseyo, jeoneun Kim Ralpeu Ibnida. Hangug-e osin geos-eul hwan-yeonghabnida (Hello, I’am Ralph. Welcome to Korea.)” Napamaang ang labi ni Glayscent sa narinig dahil wala s’yang ibang naintindihan kundi ang salitang annyeonghaseyo na lagi n’yang naririnig sa mga kdrama na napapanuod nya.

I guess, she is a korean girl because of her attires. "You see I'm coming but you don't ilag-ilay on my way." Nag-uumigting ang panga kong sinita siya nang lapitan ko. Damn. I spoke tuloy tagalog here in Korea. Kainis. Nang muli akong tumingin sa kaniya nakatitig pala siya sa akin. "What? You don't ilag-ilag on my way?" Pang-uulit niya sa sinabi ko dahilan para mainis ako.

"Jal ja, uri jagi..." Korean Translation *Neomu Saranghae— I love you so much *Gomawoyo— Thank you. *Jal ja uri Jagi— Goodnight My love.

Parang mapuputol na ang leeg ko sa payuko yuko ko. Para silang mga Korean na bumabati ng annyeong haseyo. "Ano ang sa’yo? Ano ang sa'yo?"(annyeong haseyo) paulit-ulit ko at yuko ako nang yuko sa mga crew. Nakakahiya naman na hindi sila pansinin porket mga crew lang ang mga ito. "Ano ang sa'yo? Akin ang sayo! Ang sayo'y sayo! " yuko ko sa dalawang babae kaya nagkatawanan ang mga ito.

"Talaga?" "Oo. Pwede ka na ihanay sa mga oppa ng Korea." "Iyan na naman tayo sa lengwahe mong kakaiba." Tiningnan niya ang suot kong damit. "Bakit ganyan ang iyong ayos? Akala ko ba'y nais mong sumama sa akin?"