Speak In Korean Novels & Stories

Pero nang makaharap na niya ang mga tao sa likod ng party na iyon ay hindi na niya napigilan ang ekspresyon. "Gocha-eun ssi, jeoneun dangsin-ui yeollyeolhan paen-ibnida. dangsin-i chul-yeonhasin modeun deulamaleul da bwass-eoyo. Ileohge manna boebge doeeo jeongmal gippeubnida. Neomuna haeng-un-ilago saeng-gaghaeyo." (Miss Cha Eun Koh, I am a big fan of yours. I watched every drama you make. It is my pleasure to meet you here. I am so blessed ) "A, gamsahabnida. Jeodo mannaseo bangabseubnida, agassi? (Oh, thank you. It is nice to meet you also, Miss?")

“annyeong, olaenman-igun-yo. nae saeng-gag-en dangsin-i yeogiseo jeulgeoun sigan-eul bonaego issneun geos gat-ayo.” (“Hello, it’s been a while. I think you’re having a good time here.)

narinig kong tanong niya dumilat na rin ako at nagka-tinginan pa kaming dalawa. "Yes, sir." sagot naman ng driver sa amin. Tinignan ko ang cellphone ko kung may reply ang anak namin. Text message My Princess: 저는 집에 있는데, 아빠랑은 몇 시에 집에 가시나요? (I'm at home, what time do you go home with dad?)

Habang naglalakad kami, siniko ko si Denver. “Uy, ang galing mo mag-Korean ha. Saan mo natutunan 'yun?” He chuckled. “I lived here for a year. I picked it up pretty fast.” “Ang daya mo. Ako ‘di nga makabigkas ng ‘annyeong’ nang tama eh, tsaka ilang beses na ako nanonood ng K-drama,” reklamo ko sabay tawa. “You’ll be fine. I’ll teach you. First lesson: ‘chu-eo-yo’ means ‘It’s cold.’”

tanong n'ya. Nagulat naman ako nang bigla s'yang nagkorean. Tss! Nag iinarte na naman 'to. "wae gabjagi hangug-eolo malhaeyo, Jashua Lawrence? (Why suddenly speak in Korean, Jashua Lawrence?)" I ask him kasi naman. He speak korean but not always kasi sinasanay ko din s'ya na magtagalog. "bogo sip-eoyo, Amma,(I miss you, Mama,)" lambing n'ya sa akin.

Nagsalita ang driver pero in a Korean language. “Yes Sir, this is the first fall of the snow. It’s look like they are welcoming you. Welcome in Korea Ma’am, Sir.” wika rin ng nasa stereo ng taxi. Naiintindihan na nilang translator ang babaeng nagsasalita sa stereo dahil hindi lahat ng mga Korean citizen ay nakakaintindi ng English language.

Yumuko rin ito nang bahagya bilang paggalang sa matanda. "Gamsahamnida, Park Isa-nim," [Thank you, Director Park,] sagot ni Ryder sa malalim at pormal na Korean accent. "Jedo yeoreobungeul dasi bgeodwoeo gippeumnida. Geodongan hoesa-reul jal kkeul-eojusyeoseo jinsim-euro gamsadrimnida." [I am also very happy to see you all again. I sincerely thank you for leading the company so well during my absence.]

aya na nito nang maka balik " S- Sure! " nauutal pa niyang wika at pinag bukas ng pinto ang dalaga bago siya umikot sa kabila para umupo sa driver's seat " Saan mo gustong kumain? " masuyong tanong niya sa dalaga nang nasa kalsada na ang sasakyan na dina- drive niya " Ahm, Sa korean restaurant! " mabilis nitong tugon pagkatapos mag- isip

Mas mainam nga na magkagusto sa iba si Cassandra para tigilan na siya. Nang magsalita ang Korean representative, at tila nagkaroon ng saglit na confusion sa isang technical phrase, nakita niyang tumuwid si Cassandra. Nakinig ito. Pagkatapos ay mahinahong nagsalita sa Korean language. Hindi perpekto ang accent nito. Ngunit malinaw at nauunawaan ng mga Korean. Nagpapaliwanag din si Neil na mas magaling ang accent. Parang Korean talaga.

Hindi ako makapaniwalang nagawa niyang gawin yun sa maiksing panahon. “Just take a rest my love, dahil marami tayong pupuntahan at bubuo tayo ng maraming memories doon kasama natin si baby.” Wika niya sabay hawak sa aking tiyan. Makalipas ang mahabang byahe ay narating na din namin ang airport sa Korea. Isang taon akong nanirahan dito kaya kabisado ko ang pasikot-sikot sa lugar na ito. Pero nahirapan akong pag-aralan ang language nila kaya basic lang ang alam ko. Halos lahat naman ng nakakausap ko ay marunong magsalita ng english mejo barok nga lang pero puwede na at kaya nang maintindihan kahit paano.