Speak In Korean Novels & Stories

May nakasabay pa ako at umatras na lang ako para hindi nila ako madaganan. "실례합니다, 지나가도 될까요? 여기서 내립니다. 제 층이에요." sabi ko in korean napatingin sa akin ang mga kasabay ko. (Excuse me, can I pass? I'm going out of the elevator, this is my floor.) Sinabi ng isa na makikiraan lang ako parang korean din ang isa sa kasabay ko. "Sorry." sabi ng isa nasa unahan ko hindi ko na lang pinansin.

tanong sa akin ng make-up artist sa akin bago lang ito sa amin dahil ang dating make-artist may iba nang inaayusan. (How did you learn to speak another language?) "Ulineun yeogie sal-assgi ttaemun-e geudeul-ui eon-eowa satulileul eoneu jeongdo algo iss-eossgo, hangug-e dol-aon hu dasi daleun eon-eoleul baewossgi ttaemun-e manh-eun dan-eoleul ij-eobeolyeossseubnida." sabi ko at pumikit ako nasa kabila lang si Lee.

Habang naglalakad kami, siniko ko si Denver. “Uy, ang galing mo mag-Korean ha. Saan mo natutunan 'yun?” He chuckled. “I lived here for a year. I picked it up pretty fast.” “Ang daya mo. Ako ‘di nga makabigkas ng ‘annyeong’ nang tama eh, tsaka ilang beses na ako nanonood ng K-drama,” reklamo ko sabay tawa. “You’ll be fine. I’ll teach you. First lesson: ‘chu-eo-yo’ means ‘It’s cold.’”

tanong n'ya. Nagulat naman ako nang bigla s'yang nagkorean. Tss! Nag iinarte na naman 'to. "wae gabjagi hangug-eolo malhaeyo, Jashua Lawrence? (Why suddenly speak in Korean, Jashua Lawrence?)" I ask him kasi naman. He speak korean but not always kasi sinasanay ko din s'ya na magtagalog. "bogo sip-eoyo, Amma,(I miss you, Mama,)" lambing n'ya sa akin.

*Korean word (formal) Naneun neoreul saranghamnida, jagiya ( I love you my love)

Dumako ang tingin ko sa harap at napaawang ang labi. Sariwon Korean Barbecue Basa ko sa korean restaurant's name. Bakit kaya may korean restaurant ang kaibigan ni Thruv? Adik din ba siya sa kdrama o kpop? "Thav." "Yes, my love." "Nasa BGC ba tayo?" tanong ko habang hindi inalis ang tingin sa harapan. "Yes, my love." rinig kong sagot sa kanya.

Worse comes to worst ay kaya ko siyang tapusin sa loob lang ng tatlong minuto. Nasa loob na ako nang lumabas ang lalaki pagkatapos may tawagan. They are speaking Korean at hindi ako eksperto sa salita nila. Nakakaintindi ako kahit paano pero hindi ko kayang magsalita ng lenggwahe nila. “Copy,” huling sabi ng lalaki at isinuksok na ang phone sa bulsa niya at saka lumabas ng hotel room.

Mas mainam nga na magkagusto sa iba si Cassandra para tigilan na siya. Nang magsalita ang Korean representative, at tila nagkaroon ng saglit na confusion sa isang technical phrase, nakita niyang tumuwid si Cassandra. Nakinig ito. Pagkatapos ay mahinahong nagsalita sa Korean language. Hindi perpekto ang accent nito. Ngunit malinaw at nauunawaan ng mga Korean. Nagpapaliwanag din si Neil na mas magaling ang accent. Parang Korean talaga.

Hindi ako makapaniwalang nagawa niyang gawin yun sa maiksing panahon. “Just take a rest my love, dahil marami tayong pupuntahan at bubuo tayo ng maraming memories doon kasama natin si baby.” Wika niya sabay hawak sa aking tiyan. Makalipas ang mahabang byahe ay narating na din namin ang airport sa Korea. Isang taon akong nanirahan dito kaya kabisado ko ang pasikot-sikot sa lugar na ito. Pero nahirapan akong pag-aralan ang language nila kaya basic lang ang alam ko. Halos lahat naman ng nakakausap ko ay marunong magsalita ng english mejo barok nga lang pero puwede na at kaya nang maintindihan kahit paano.

Sakto namang mukhang tapos na itong kausap ang receptionist dahil naglakad na ito patungo sa kanya. “Uhm, Gem? Can we talk later?” she mumbled nervously as she watched him approaching her direction. “Jeg har lidt travlt lige nu. Jeg ringer tilbage, når jeg er i Manila, okay? Jeg elsker dig.” [translation: I'm a little busy right now. I'll call back when I'm in Manila, okay? I love you.]