Special Daughter Quotes From Mom Novels & Stories

Maingat niyang isinuot ang kwintas sa leeg ng ina, at siniguradong hindi mabigat ang kilos niya. "There... you look even more maganda na, mom. Happy birthday," dagdag niya, sabay yakap nang mahigpit sa ina. Napayakap din si Mrs. Evans, puno ng pagmamahal at pasasalamat. Sa kabila ng kawalan ng isa niyang anak sa espesyal na araw na ito, ramdam niya ang init at malasakit ng kanyang pamilya, lalo na kay Julian, na laging naroon para sa kanya.

Unti-unting idinilat ko ang aking mga mata at hindi ko napigilang ngumiti dahil mayro’ng sorpresa pala sa akin ang aking mag-ama. “Hapi Mader’s Day po, Mama! Yabyu to the moon and back po!” pagbati sa akin ng mga anak kong triplets na mayro’ng mga hawak na mga lobo. Natunaw naman ang aking puso dahil do’n at hindi ko napigilang maging emosyonal. Ito ang unang Mother’s Day na special sa akin lalo na’t kompleto kami. “Aw! Ni-iyak tuyoy si Mama kasi ang pogi ko. Okie yang po iyan, Mama. Ako yang po ito, ang pogi mo pong bibi ni si Wavi,” bulalas ni Ravi.

Especially dad—no, all of them. “Nothing special, mom, it’s fine.” I said slightly chuckled. [Anong nothing special? Elio, that’s your first interact with your kids! It’s should be celebrated.] Napatawa ako sa pagiging OA ni mommy. She’s always like this. “Mom! Don’t be OA!” I replied. Pareho kaming napatawa ni mommy, pero napatigil din siya.

Palagi akong pinapaalalahanan ni Mommy tungkol dito, and I get to cherish even the small ones. Masasabi kong nalalaman ko na rin ang mga bagay-bagay dahil sa paulit-ulit akong tanong kay Mommy tungkol sa mga 'yon, sinasagot niya naman at marami akong natutuhan mula roon. I'm so lucky with my Mom, she's the best! She was always been the proudest if I have some medals, awards, or achievements in life. She was there and number one supporter of mine.

Wala naman akong sakit. "Huwag ka ng magtaka, sinadya kong paglutuan ka nito. Ito lagi ang niluluto namin ni mommy kapag nagkakasakit ang isa samin to feel that we are special to each other and now I just want to feel my girl that she's special to me."

Galit siya atnag-mutter, “Wala kang pake kay mom. Babalik ka lang para masiyahan si mom kapag oras na para hatiin ang family property. Nakakadiri kang tao." Ngumiti si Irvin at sinabi sa old lady, "Mom, huwag kumain ng junk food na ito. Ipagluluto kita ni Mr. Jacques ng isang mesa ng mga lavish dishes para masaya mongi-celebrate ang birthday mo, okay?"

Takang sinuri ko ang kanyang mga mata nang napalitan ito ng lungkot at sakit na may halong pagmamahal. May namamagitan ba sa kanila ni Mom? “I will never forget her as you did, Zachne,” he held my hand so tight. Gusto ko siyang tanungin kung bakit masyado siyang mabait sa akin at kay Mom pero alam ko na ang isasagot niya. “Finish your food. Matulog ka pagkatapos mo. Linisin mo ‘yung isip mo para hindi ka gaanong namomroblema,” paalala niya at inabutan ako ng isang tasa ng kape.

Confidence na nawala sa akin matapos kong maging bahagi ng pamilya ni Phil. "Thank you, Mom. Brother. Thank you for letting me feel like I'm special. I felt like I was a princess," mangiyak-ngiyak na sabi na pasasalamat ko sa ko sa kanilang. Never in my wildest imagination na makakapgsuot ako ng ganito kaganda at kamahal na gown at mga alahas. At higit sa lahat, I never felt before that I was treated special like now. "You are very special, darling. And you are our little princess," nakangiting sagot ng mom ko, ngunit sa gilid ng kanyang mga mata ay may luha na nais ding sumungaw.

“Kaya sinabi ko na sayo ngayon. Sa harap ng lahat. Para wala nang sikreto. Para wala nang takot.” “Hindi ako galit,” sabi ko. “Salamat. Sa katotohanan.” “Salamat din,” sagot niya. “Sa paninindigan mo sakin. Kahit marumi laban.” Tumunog phone ko. Message galing kay Mom. *“Anak, panood ko hearing. Proud ako sayo. Proud ako sa inyo. Umuwi kayo. Nagluto ako.”* Ngumiti ako. “Uwi tayo, Luke. Sabi ni Mom may luto.”

Nagsalita si Mommy habang nagliligpit siya ng mga pinagkainan namin sa table. "How do you feel after watching the movie? Ganun parin ba ang natutunan mo sa kwento?" Ang binabanggit ni Mommy ay ang mga sinasabi kong natutunan ko dati nung bata ako habang pinapanuod ko ito. Sa totoo lang naiba ang natutunan ko ngayon. "Self-love and face your everyday with gratitude." Ngumiti si Mommy sa aking sagot at dinala na niya ang malaking box ng pizza sa kitchen.