Novel & Cerita Spending Time With You Quotes

dagdag na tanong ko pa at muling natawa. Napangisi naman siya at kaagad na napailing bago sagutin ang tanong ko. "I still don't have time for that. Kaya ikaw na lang ang date ko ngayon," sagot niya habang natatawa pa rin. Napairap naman ako sa sinabi niya at napailing. "You should find someone na. Kailan ka pa magkakaroon ng time? We're always busy with our careers!" sagot ko naman sa kaniya pagkatapos ay napailing-iling.

"Aba! So yun lang pala habol mo, ha?" "Kalahati lang!" depensa ko, sabay hagikgik. "Yung kalahati, quality time with my best friend." Napailing siya at natawa na rin. Ramdam ko ang init ng pagiging komportable naming dalawa sa isa't isa. Sa gitna ng lahat ng gulo sa buhay ko, nakakagaan ng loob na may ganitong sandali—isang simpleng umaga, masarap na pagkain, at isang kaibigang alam kong hindi ako huhusgahan.

"I want to spend my time, life, and memories with you..." "I want to be part of your journey..." I said with teary eyes. "You are part of my journey..." he softly uttered. "I want to make you happy everyday.." I mumbled. "You are the one who made my day..." he whispered using his soft tone of voice. "I want to be the reason behind your smiles..." "You are the reason why I smile.." "I want you to be my tear catcher..." "I'm willing to catch every drop of your tears," "I want you to be my home..."

Sean, I remember how you make me twirl as we dance happily. The moment you smile at me. Yung moment na mapapangiti ka na lang din sa labis na tuwa. Alam ko kung gaano kahalaga ang oras mo. Kaya nga parang tinuturuan mo ako kung paano magpahalaga ng oras. “No more excuses, let's do it.” Mga kataga mo na ibig lang sabihin nariyan ka lang para gabayan ako. Di mo ako iiwan.

“It's just a billion. Money. I could earn that.” Napanganga na lang ako. It's just a billion? Jusko! Ang laking halaga kaya iyon. “Bakit kasi ayaw mo pumunta?” “Because I want to spend the day with you.” Deretsahang sagot niya. Napipi ako. “H-ha?” ang tanging lumabas sa bibig ko. “Money is nothing, Alessia. Spending my time with you is more important than money.”

“It must have cost a fortune to stay here.” Niyakap ko siya mula sa likod at hinalikan sa balikat. “Pera lang ’yon at puwede pang kitain uli. But time is something we can’t afford to waste. It doesn’t stop for anyone, may pera man o wala. I want you to remember that wherever you go.” If you love someone, tell them you love them every day because you never know when you’re going to see them again. If someone you love wants to spend time with you, drop everything off. If they simply wanted to talk, stop whatever you’re doing and listen.

To spend this with each other side. "Your smiling, and I would want to saw you like that for the whole day. Mas lalo kang gumaganda kapag ngumingiti ka and your smile are making my day complete and worth it. Wala na akong pakialam kung matambakan ako ng trabaho as long as your at my side" hindi ko maiwasang iiwas ang tingin ko dahil sa sinabi nito. Manhid na lang talaga ang hindi kikiligin! "Are you in?"

Me: “Don’t worry. Hindi ako lalapit sa gate, promise. Gusto lang kitang makita, kahit sandali. Kung ayaw mo, let me know. But I’d really like to spend even just a few quiet minutes with you today.” After a short pause: Scarlett: “Okay, I’ll text when I’m done. Happy monthsary, Seb. Thank you for being careful.” I lean back against the seat, feeling that familiar wave of anticipation. Kahit ilang minuto lang, kahit sa loob lang ng kotse, okay na ‘yun. Basta magkasama kami, kahit saglit, parang buo na ulit ako. Today, I just want her to remember: no matter how complicated things get, I’ll always find a way to be with her.

sabi ng kaibigan habang pinupunasan ang gilid ng mga mata dahil sa kakatawa. Hindi ko na alam kung saan ako titingin. Hanggang sa magsalita si Rafael. "We're... not there yet." Mababa ang boses niya. Napatingin ako sa kanya. Kalmado pa rin ang ekspresyon niya at pakiwari ko nagsalita lang siya upang hindi na mangulit ang kambal. "Love takes time." Malumanay niyang dugtong. "Right now... I'm just happy spending time with all of you."

Ang mga simpleng bagay tulad ng pagtingin sa mga shops, pag-taste ng bagong pagkain, at pag-discuss ng mga art pieces ay nagbigay sa amin ng sense of connection at kasiyahan. Nang dumating ang gabi, bumalik kami sa condo, parehong pagod ngunit satisfied sa maghapon. Habang nagre-relax kami sa sofa, tinanong ako ni Adon, “Ano ang pinaka-na-enjoy mo sa araw na ito?” “Tama ka, ang pagpunta sa museum at ang food trip. Pero ang pinaka-enjoy ko ay ang simpleng pag-spend ng time kasama ka,” sagot ko, habang inilalapit ang aking sarili sa kanya.