Spoiled Tagalog Novels & Stories

CHAPTER 1 Helliry POINT OF VIEW “Tabi! Tabi! Manang ito na po 'yong mga gulay!” “Kalahating kilong carrots nga mare.” “Ang dami mong bibilhin ngayon ah.” “Oo mare, birthday kasi ng anak kong bunso. Pabili na rin ako ng repolyo.”

WARNING! MATURE CONTENT [R-18] HINDI mapigilan ni Maruja ang kanyang sariling mapaluha ng maalala ang kanyang dating nobyo. Ilang taon na ang nakakalipas ngunit naroon pa rin ang sakit. Gusto niyang makalimot, gusto niyang sumaya muli. Ngunit bawat araw na lumilipas ay lalo lamang siyang nasasaktan at namimiss ito. Deretsong itinunga ni Maruja ang isang basong puno ng alak at panandaliang natulala.

Ayaw sana niyang maghimig sarkastiko ngunit marahil ay dahil na rin sa galit kaya hindi na nakontrol pa ni Kiah ang sarili. "What the hell did you say?!" sigaw nito saka walang anu-ano'y malakas siyang sinampal. Halos mabingi si Kiah sa sobrang lakas niyon. "Ano, huh? Anong sabi mo?! Ang kapal rin ng apog mo! Tingnan mo nga ang sarili mo?! You're cheap! You're trash! Ang dapat sa'yo itapon na parang basura!"

hindi makapaniwalang tanong ulit ng pangatlong lalaki. "Hindi pa lolo kuya ko! Twenty nine pa lang siya para maging lolo," sabat ni Joni." "Pero John Madrigal, ang pangalan ng lolo ko at ang nag-iisa niyang kapatid na si Joni, ay matagal ng patay, Twenty three pa lang ito. Sa naging bakasyon nila sa Baguio, kasama ng mga kaibigan nito, kaya malabo ang sinasabi mo na ikaw ang lola Joni, ko."

"Are you asking me that para marinig na sabihin kong mas masarap ang sa 'yo?" Kaagad na nanlaki ang mga mata ni Hope at mas humaba pa ang nguso. "Oh my gosh! You're so mean, honey." Natawa si Isaac at napailing-iling. "I love your cupcakes, Hope. Walang nang tatalo pa sa mga gawa mo kahit pa makatapat mo ang best pastry chef sa buong mundo." Natawa na rin si Hope. "You're being exaggerated, you know that?"

' basa ko iyon sa comment section. Sunod-sunod na pangalan ko ang makikita sa iba't ibang mga comment na iyon, 'Huwag muna kayong manghusga, hindi ninyo alam ang totoo guys.' May nabasa rin akong matinong comments ngunit mas lamang pa rin ang paninira sa akin. 'Mischell Flor masarap ba si prof Zedic, sana all.' 'Nag-aral pa siya, hindi naman pinapagana ang utak.'

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

"Lumaki ako sa mayamang pamilya oo pero hindi sa pamilyang maayos. Madalas nag-aaway kami ng mga magulang ko dahil hindi ko sila sinusunod. Ayaw ko lang kasi 'yong pakiramdam na dinidiktahan ako, kaya kapag pinipilit nila 'ko sa mga bagay na gusto nila pero ayaw ko naman, naglalayas ako." Kahit hindi ko naranasan ang mga kinukwento niya ay parang nararamdaman ko din ang napagdaanan niya. "Isa pa ang kapatid ko. Kahit noon pa man hindi na talaga kami magkasundo, kahit mas matanda ako sa kanya, hindi siya nakikinig sa akin, ni hindi ako ituring na mas matanda sa kanya. She's definitely a spoiled brat." "H-hindi ba siya tinuturuan ng mga magulang niyo ng mabuting asal?"

damn "ohhhh shoot" taranta siyang tumalikod sa amin ng aking anak at mabilis binaliktad ang pancake sa pan,.napakamot siya sa kanyang batok at napapakagat sa labi nang makitang sunog na iyon at maitim narin..,damn she's so cute..

Madamdamin nitong sabi. “Did you know that my name Rodolfo fit's yours. Rodolfo meaning honor and Anaya meaning God answered. I always pray to God before to give me someone that I will love more than myself simula ng mamatay ang Mama ko.. and when I saw you practicing, dancing and laughing 10 years ago sa isang bakuran.. I know that you are the answer to my prayer.. and I will honor my promise to you that I will come back here and wait here in Santa Barbara. I love you! I love you! I love you! I love you, Anaya- my babydoll.” Pinugpog na ako ng halik ni Rodolfo.