Spoken Poetry About Christmas Tagalog นิยาย & เรื่องราว

“Feliz Navidad! (Maligayang Pasko!)” “¡Te deseo una feliz navidad! (Binabati kita ng maligayang Pasko!)” “Maligayang pasko!” “At manigong bagong taon!” Sari-saring mga pagbating maririnig mula sa iba’t ibang mga tao nang makalabas na ng simbahan. Makikita ang mga ngiti sa kani-kan'yang mga labi, masasayang mukhang hindi matatawaran ng kahit ano pa mang bagay. Panahon kung kailan halos nalilimutan na ang problema at ang tanging namumuo sa bawat puso ay ang diwa ng paskong ito.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

He pushes hard, while he releasing his sweet juices. Hinanap nito ang aking mga labi para gawaran ng isang halik. We are now drive in silence, I can't help but to ponder the tenderness of his kiss, just as I felt a rush of euphoric bliss envelop me, making my heart sing with pure joy. Kasabay non ay ang ilang pang pag-ulos na sagad hanggang buto.

"Hi, tita Quincy and tito Wane! Merry Christmas po sa inyo! Lhayzel, Merry Christmas din sa'yo diyaan sa Thailand!" Masayang bati ni Aristophanes kila mama na halos pasigaw na dahil malakas ang tugtog sa speaker. Tinawagan ko sila mama at ate Lhayzel para mag-video call kaming lahat dahil gusto kong sabay sabay pa rin kami magpa-pasko kahit magkakalayo kami ngayon. "Merry Christmas din sa inyo..." "Merry Christmas! I can't wait na pumunta na rin diyaan sa Nasugbu. Punta tayo ulit diyaan next time, ha. Okay ba 'yon, Mama? Papa? Taji?"

"Five! Four! Three! Two!" Hinila ako ni Nathan sa braso at niyakap ng mahigpit. "ONE! MERRY CHRISTMAS!" Kasunod nito ang pagputok ng maraming fireworks papuntang kalangitan. "Merry Christmas, baby..." Bulong n'ya na nagpabilis ng tibok ng puso ko, kasabay nito ang paghampas ng malamig na simoy ng hangin. "M-merry Christmas..." tugon ko rin.

Santri. He kissed my lips again. "Merry Christmas, babe. Pumasok ka na sa loob and please take care of yourself." I am confused. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon. Nagugulohan ako at kinakabahan. Nakahiga na 'ko sa kama pero ang isip ko'y nasa kanya pa rin. Hindi ko alam kung paano ako nakatulog ng gabing 'yon.

“Sa maybahay ang aming bati….'Merry Christmas' na maluwalhati…. Ang pag-ibig 'pag siyang naghari….Araw-araw ay magiging Paskong lagi…. Ang sanhi po ng pagparito….” napalingon kami sa entrance door ng mansyon nang marinig namin ang mga batang kumakanta. Batang nangangaroling sa labas ng Casa Sembrano.

sabi ko "Edi magpakasal tayo ngayon din." bulalas niya, kaya agad ko namab siyang nahampas "Akala mo gano'n lang 'yon? Kahit kailan talaga." Nakita ko naman ang pag bungisngis niya. "Ikaw nagsabi na hindi pa tayo kasal kaya hindi ka uuwi dito. So I suggest na magpakasal na tayo para makabalik kana ulit dito."seryosong wika niya

Habang gabi na, inayos nila ang isang napakalaking bonfire sa dalampasigan — ang apoy ay nagliliwanag na parang bituin sa gitna ng dilim. Ang lahat ay nakaupo sa paligid nito habang tumitingin sa buwan na bilog at maliwanag sa kalangitan, at sa mga bituin na parang kumikislap na binabati sila. Si Marco, ang lokal na mang-aawit, ay nagsimulang kumanta ng kantang “Salamat” sa Tagalog, at unti-unting sumali ang lahat hanggang sa maging isang malaking korus ang kanilang mga boses.

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw🎵 Kasama niyang naglalakad papuntang altar si Kuya Rietto niya. Although wala na ang kanyang daddy para ihatid siya ay hindi man lamang siya nakaramdam ng lungkot dahil naroon naman ang kanyang Kuya Rietto at si Wren na siyang naghihintay sa kanya sa altar. Nakahawak siya sa braso ng kanyang Kuya habang papalapit kay Wren. Hindi niya maiwasang maiyak. Mabuti na lamang at nakisama ang panahon sa kanila. Mahangin at hindi nakakapaso ang init ng araw. 🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal