Novel & Cerita Starbucks Quotes

Kung puwede lang sumabog ang isang tao sa sobrang inis ay kanina pa sana siya sumabog. “What are you still doing? Get out of my sight, you idiot!” Nang marinig ‘yon ng babaeng nanatiling nakayuko habang nagpupunas siya ay dali-dali siyang tumakbo papalabas ng Starbucks habang umiiyak sa sobrang pagkapahiya. “Argh! People are so annoying! What am I gonna do now?” sabi niya ulit na parang naiiyak na rin sa sobrang inis.

Napahaplos ako sa aking baba. "Hmm, ininuman ko 'yong starbucks coffee niya tapos sinabi kong bayad na siya sa utang niya sa akin..." "Huuuh?" sabay na react ng tatlo. "Basta gano'n! Atsaka bakit ko naman tatanungin 'yong birthday niya sa unang pagkilala? Ano ko slam book?" "Ahh, nakalimutan ko nga pala...kakaiba ka nga palang lalaki hindi ka normal." ani jaq sa akin.

Narinig kong binigkas nito ang 'Starbucks' lang pala ang akala ko ay mayroon itong nakita na kasing guwapo ko dahil hindi ako papayag. Lumakad ito papunta sa nasabing sikat na bilihan ng kape. Hindi pa ako nito napapansin. Huminto ito at tila meron sinilip sa Cellphone at busy sa pagtipa ng hawak na phone kuryuso tuloy ang isip ko kung sino ba iyong ka palitan nito ng messages. "Shit! Nakakaselos naman. Mahirap ng maraming karibal. Kung sino man 'yong gago na ka text nito ay unti-unti ko ng binubura sa isipan ko.

Napatingin na lang si Aeriza sa starbucks na iniaabot ngayon sa harapan niya saka niya tiningnan kung sino ang may hawak nun. “Thank you,” aniya nang kunin niya na ang starbucks. “Bakit palagi kang nasa paligid ko? Sinusundan mo ba ako?” tanong niya na ikinatawa naman ni Natalie saka niya inirapan si Aeriza.

Sa kanilang pagtutulungan at walang humpay na pagsisikap, unti-unting nagbunga ang kanilang mga sakripisyo. Ang coffee shop ay naging paborito ng mga tao sa kanilang komunidad. “Ang sarap ng kape niyo! Sobrang cozy pa ng lugar!” sabi ng isa sa mga customer. “Nagtagumpay tayo, mahal! Tayo ang gumawa ng mga ito,” sagot ni Nikolo, habang sabay nilang tinatanggap ang mga papuri.

"At huwag mong ipikit ang mata mo. Paano mo tatamaan ang kalaban kung nagdarasal ka?" "Natural na reaction 'yun! Sino bang hindi mapipikit kung may sumasabog sa harap ng mukha nila?" Sa gilid, nakita ko si Dante na pumasok, may dalang tray ng kape. Isang Starbucks cup ang hawak niya, ang paborito niyang Extra-Shot Caramel Macchiato. Ibinaba niya ito sa isang maliit na pedestal malapit sa shooting line habang nakikipag-usap kay Jojo sa earpiece.

Baka natapon kasi ang mga ito sa pagmamadali ko. Hingal na hingal ako nang makarating ako sa Starbucks. Ramdam ko pa ang pagdaloy ng pawis sa noo at likod ko. Hindi ako makapaniwala! Umagang-umaga ay naliligo na ako ng pawis! "Miss, pwede po bang pakibilisan?" nagmamadali na rin pati ang boses ko.

Napapahilot ako sa sintido ko dahil sa lakas ng boses niya nakakahiya talaga kung may nakakarinig samin dito sa loob ng Starbucks. " Pwede ba tumahan ka ang ingay pecpec eh! Mamaya isipin nilang sobrang ganda ko"nanlaki ang mata niya pero nginisihan ko siya. " Wow porke't over the heels sayo si Yuri at Asawa mo ang Larckstone na yon ganyan kana ka condident peklat ah" insert sarcasm. Ngumiti ako ng matamis sa kanya para lalo pa siya mayamot sakin.

Nang makarating siya sa mall na napag-usapan ay kaagad niyang hinanap ang starbucks kung saan gaganapin ang meeting nila ni Mr. Vosta. According to the text Monica sent her Mr. Vosta reserve a table for them kaya naman ng makarating siya sa starbucks ay kaagad niyang sinabi ito sa staff na bumungad sa'kanya. "Table for how many ma'am?" the staff asked nicely

tanong niya. “N-nakakahiya naman kung hindi ka pala kumain tapos kakain ako dito?” patanong na sambit ko at namili pa talaga ako ng inumin na galing pang starbucks. Mabuti na lang at may matcha latte kaya mabilis kong kinuha iyon at nagbukas ng paper straw na provided. May mga tinapay rin pero mas trip kong mag-matcha lang sa umagahan.