Starbucks Quotes Novels & Stories

“I always trust you naman. Ano, do’n muna ako sa labas ha?” “Bakit mo ako iiwan. Sabi mo ikaw at ako lang.” “Don’t worry hindi ako mawawala. Doon lang ako oh? Magkakape lang ako habang hinihintay kita.” “Saang kapehan?” tanong ko. Kinakabahan at nagtataka. “Doon lang oh?” itinuro niya ang starbucks. Tumango ako. “Halika muna rito dear. Ako na ang bahala sa’yo.”

Kinabukasan ay sinikap niyang makisama sa mga staff ng Creative Department na kasama nila sa Advertising Department. “Coffee, break muna tayo.” Si Kelvin ang Mr. Congeniality. Siya ‘yung Mr. Friendship sa lahat ng staff. Matipid ang ngiti niyang sumulyap sa mga kasama. “Thank You Lord for this day!” sabay-inat ni Harriette. Siya naman ‘yung bukambibig ang pagiging grateful kay Lord na gumising siya at pumasok that day. Siya ‘yung madalas mag-share ng inspiring quotes to keep you going all through the day. Madalas niyang tanungin si Astrid kung may F* account ba siya para maisali sa group chat ng Creative Department. Hindi naman niya intensyong magtagal kaya no need to make connections.

The scene earlier in Starbucks was repeatedly in my mind. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit bigla nalang nagwala si Kuya Kendrick nun sa Starbucks at mukhang galit pa siya. Kapag naaalala ko 'yung babaeng kasama niya na baka girlfriend niya ay hindi ko maiwasang makaramdam ng pagseselos.

Aniya sabay ngumisi. Marami nang tao ng bumaba kami.Puno na rin ang starbucks sa harap ng HMU. May mga studyante na nagtatambay . Meron din nasa labas pa at hindi pa pumapasok . May mga kalalakihan pa ang nagsisigarilyo bago pumasok. "Holy shit!" Aniya ni Cassy. "Fuck." Si Loisa. Mga malulutong na parang chicharon ang narinig kong mura nila .

Pangungulit nito sa kanya habang naririnig niya itong nag-oorder ng kape at tinapay. "Hindi pa nga eh, di naman yata tatawag yun." "Ganun ba, sayang naman, pero hayaan mo na. It's his loss. So, ganito na lang, san ka na banda? Nandito ako sa may Starbucks, malapit sa apartment natin, tara kape kape tayo, libre ko." "At bakit? May sahod ka na ba?" Tawang tanong naman ni Claire habang inililiko niya sa kabilang kanto ang sasakyan na malapit na sa Starbucks na sinasabi nito.

wika ko Naman habang nakangiti ng malapad sa bartender. " Walang ano man Miss Chu"sambit Naman sakin ng bartender. Hindi ata alam ng lalaking ito na ako Ang may Ari ng bar na pinasukan Niya. " Next time don't judge the book by its cover, simple quote Hindi pa memo!" Inis kung wika at aalis na sana ng bigla niyang hawakan Ang kamay ko ng mahigpit. " Wag mo kung talikuran! Hindi pa ako tapos sayo!" Inis niyang sambit sakin.

Gusto ko sanang ma-offend eh kasi feeling ko parang sinasabi niya na ang sama ng itsura ko kapag nagugutom kaya lang wag na, nakakatamad magsalita. "Ang corny mo, Dylan. Pero dahil kapatid kita, susuportahan ko 'yang kakornihan mo." sabi naman ni Julia na talagang pinalalaki pa ang ulo ng kapatid niya. "Hey, Magi. Ito nga pala, Caramel MAGIato (Macchiato).. Para ibsan ang nauuhaw mong lalamunan. Binili ko pa 'to sa Starbucks.. Mahal man ang halaga nito pero mas mahal naman kita. At saka alam mo bang ikaw ang STAR sa buhay ko? Tila ika'y isang tala sa kalangitan na napakagandang pasmadan lalo na sa malapitan." sabi naman ni Eli.

"Ang aga- aga pero iniinit mo ang ulo ko!" Nagmamadaling lumabas si Precy para bumili ng Starbucķs coffe na gusto ko. Malapit na ang shoot ko, pero pa- easy- easy na naupo lamang ako na parang hindi naghahabol ng oras. Kahit naman kasi ma-late ako ng dalawang oras pa ay wala silang magagawa. Hindi sila pwedeng magreklamo dahil ako ang star dito. Wala silang magagawa kundi hintayin ako.

Bago pa magbago ang isip ay hinatak ko na to papunta sa elevator habang si Vince ay humahabol na. “Ang ganda mo kasi. Paano yan hindi talaga mapakali iyan.” Sabi ko at tinawanan sila ni vince. Mabuti na lang at hindi gaano karami ang tao sa starbucks nang dumating kami. Kahit papaano naman ay masosolo naming ng bahagya ang ibang parte nito. Pagkabukas pa lang ay amoy na ng kape ang sumalubong sa kain. Kaos nga lang hindi ako magkakape dahil hindi pa ako makakapag pacheck up. So ngayon strawberry bitz with chocolate syrup nalang ang abili.

Kaya naman pagkatapos kumain ay binilisan ko ang pagliligpit sa bahay. "Noon ay wala pa'ng mga starbucks as coffee shops. Kaya naman sa parke kami mahilig mamasyal ni Bernardo. Mahirap ang buhay namin noon. Hindi kasi gusto ni Papa si Bernardo para sa'kin kaya wala kami'ng ibang pagpipilian kundi ang magtanan." Habang nasa Starbucks ay nag k-kwentuhan lamang kami ni Lola. Nakakatuwang makita na nagtatawanan sila ni Damon.