Starbucks Quotes Novels & Stories

Nakatanggap naman ito ng batok sa mga kasama namin lalaki dahil halos lahat ng tao sa starbucks napatingin sa lakas ng pagkakasabi niya dito. "Aray! Tang ina naman!" Angal niya. "Bat ba kayo nambabatok?" "Bakla, wala tayo sa bahay o school para di mo pigilan yang bunganga mo sa kaka dada," inis ni Miya sabay buntong hininga. "Look around you," pagpapatuloy nito at tumingin din si Joshua habang unti-unting lumalaki ang mga mata. "See?"

Napatingin ako sa iniinom niya… Starbucks. Pumasok siya sa convenience store at naupo sa tapat ko na para bang ininmbitahan kong maupo. "I didn’t see you these past few days in my—the company." Tinaasan ko siya ng kilay. "Ikaw din," sagot ko, pero iba ata ang naging interpretasyon niya at ngumisi. "Well, I was busy outside the countr—company. Cleaning different buildings." Tiningnan ko lang siya nang malamig. Umirap naman siya sa hangin at uminom muli ng kanyang Starbucks. Bigla siyang napatigil at napatingin sa iniinom niya.

“Gusto niyo Starbucks libre ni kuya.” “Hoy tumigil ka riyan. Ang dami mo nang utang sa akin ah.” Napatawa nalang ako ng wala sa sarili dahil kinakabahan nga ako. Ano ba 'yan kasi required ba talaga 'to para incase maka move on?

“O, siya. I-serve mo na ‘to.” “Alright, here we go again! Serving the bestseller cappuccino,” natatawang sabi ko. “Sa sobrang sarap ng cappuccino natin, nakakalimutan na nila ‘yong ibang drinks.” “I-upsell mo kasi ‘yong iba.” Napakamot ako sa aking noo. “Nakikita pa lang nila ako sa labas, ay lumiliko na sila papuntang Starbucks.”

aniya. Dumadami ang tao sa loob at magkatabi kami...iyong balikat namin nagkakasanggian kaya nahihiya ako magsalita, pero nandito na ako, e? Hindi pa ba ako makikipag usap sakaniya? "Ahmm oo, e. Kayo rin ba?" Napaka obvious naman jusko! "Oo...tapos napabili rin ng kape sa Starbucks."

Paglingon niya, may hawak itong cup ng mamahaling kape mula sa kilalang café. “For you,” sabi ni Lucas. “Hindi pa nga tayo sumusweldo, gumagastos ka na agad?” natatawa pero may halong irita niyang sabi. “May libreng kape sa pantry, ‘no. Magtipid ka nga!” “Masarap ‘to habang mainit pa, Caramel Macchiato, favorite mo.” Kukunin na sana niya pero inagaw ni Elaine ang cup. “Wow, Starbucks! My favorite.”

ang tanging nasabi ni Drake at tinalikuran ako. “ Palibhasa, pa-ista-Starbucks ka lang sa umaga.” sabi ko dito. Nagbibiro lang naman ako at kung kaklase ko ang sinabihan ko nun ay magtatawanan lang kami. Nakalimutan kong hindi nga pala pwedeng biruin ang asawa ko dahil wala itong sense of humor. “Look, I gave you a Black Card so you can buy whatever you want. It’s not my fault you didn’t use it.” madilim ang mukha ni Drake.

Bagaman hindi na arogante, wala pa rin kaemo-emosyon ang boses ng lalaki. Ano bang nakain nito ngayong umaga at binigyan siya ng kape? O baka naman, ay nilagyan nito ng pampapurga ang inumin para makaganti. “My hand is waiting, Ms. Cristo.” Wala siyang nagawa kundi kunin ang kapeng galing pa sa Starbucks. Tipid siyang nagpasalamat rito bago inilagay ang dalang mga gamit sa kanyang mesa at pedestal.

Proud pa naman siya noong sinabi niya sa akin iyon. I and Kioz had a dinner here sa house. Our days are getting better and we don’t have a problem. Hindi rin kami nag-aaway. Regular days. Tahimik ako, hindi ako gumagawa ng pag-aawayan namin. Wala pa ako sa mood toyoin. I am walking near the company, I bought a starbucks matcha latte with honey plum and sub breve. Kioz doesn’t know na pupunta ako. I just want to surprise him.

Gee said at nauna nang kumuha ng baso. “Kahit hindi ko pa na-try, alam na alam ko talagang masarap ‘yan. Sige na, Cha, patikim na kami.” Bea also got a cup. Napapailing na lang na nilagyan ko ang styro cup nila ng coffee with chocolate and tablea. They both sipped their coffee. “Hmm, sarap. The best. Parang Starbucks lang ang lasa.” “Thank you.” Ngumiti ako. “Guys, can you please help me bring this to them?”