روايات وقصص ضمن Starbucks Quotes

tanong niya. “N-nakakahiya naman kung hindi ka pala kumain tapos kakain ako dito?” patanong na sambit ko at namili pa talaga ako ng inumin na galing pang starbucks. Mabuti na lang at may matcha latte kaya mabilis kong kinuha iyon at nagbukas ng paper straw na provided. May mga tinapay rin pero mas trip kong mag-matcha lang sa umagahan.

Nakakapagod din pala ang magbasa ng ganun kahaba lalot nat kaso ito at hindi lang isang parang report kaya nararapat talaga na may masusing pag aaral. "Saan ang punta mo?" "Dyan lang sa starbucks!" Mabilis akong tinanguan nito at binalik ang atensyon nito sa ginagawa. Sa totoo lang matagal na akong suki ng starbucks bukod sa pagtambay ay kumakain ako ng cake. "Hi Ma'am rhian welcome back!" "Espresso Sho---" "Espresso Shots, and Cherry Blossom Cake right?" "Wow alam na alam mo na ang gusto ko huh!"

Pagdating namin sa isang café, natuwa ako agad sa mga hugot quotes na nakapaskil sa paligid. I enjoyed reading them. Kaya hindi ko mapigilang basahin iyon ng malakas kay Nick. Pero nung binigay niya sa akin ang aking kape at bumitaw ng ganuung salita, Nabigla talaga ako. Grabeh ang kaba ko. Ang seryoso ng kanyang pagkakasabi. Akala ko, nagko-confess na naman siya, tulad nung isang araw. Grabe ang pagkabog ng dibdib ko.

pangungulit ko Ngumiti lang si Nate at patuloy na nagmaneho. "Daan muna tayo Starbucks, ano sayo?" "Iced white mocha with caramel drizzle." masayang wika ko. "Ang haba naman, maglatte ka nalang antamis pa naman non." "Ayaw, tinanong tanong mo ako eh. Matamis gusto ko eh." "Oo na, dito ka lang. Ako na papasok sa loob. Wag kang aalis dito, pag nawala ka 'di kita hahanapin." talak niya.

ang naiiling nitong sinabi sa akin, at matapos non ay ininom na nito ang Mocha Frap na inorder nito. Nasa Starbucks kasi kami ngayon sa SM San Lazaro, next monday pa kasi ang pasok ko since ang nirequest kong leave ay hanggang Sabado kaya naman imbes na magmukmok ay naisipan kong ayain ito. "Kamusta na kaya siya?" bulong ko sa sarili ko ngunit sa gulat ko ay bigla na lang itong nagsalita.

Psh, kayaman-yaman walang sariling salon. "Saan tayo pupunta ngayon?" Tanong ko kay Dark at inilibot ang paningin ko sa mall. "Para sabihin ko sa'yo hindi ako mahilig sa starbucks, ha?" Biro ko pa kung sakaling ililibre nya ako. Joke. "What starbucks? Hindi ako nainom ng mga coffee dun, no? Kabad-vibes manood ng mga trying hard maging sosyal." Tila nandidiring sabi nya.

Psh. -- "TL coffee niyo po." naiilang na abot ko ng starbucks sa kan'ya. Natigil sa pag chitchat si TL sumulyap sa akin. Isang malamig na tingin ang ginawad niya. "Go back to your station." aniya sabay tanggap ng coffee. "Pero may five minutes pa ako sa breaktime-" hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil, hindi na niya ako pinansin.

Hindi naman ako ganoong lalaki na basta na lang makikinig sa mga utos niya. Ang Starbucks ay sikat sa lahat ng branches sa Mall na kahit sino man ay welcome. Mayaman man o mahirap ang estado ng buhay ay kayang-kayang bumili dito. Sulit na sulit ang kape dito. Kaya napagdesisyunan na ko dito na magpunta, ang kaso imbes si Ava ang kasama ko dito ay si Sophia. Kung si Ava siguro ay hindi siya magrereklamo. Pero Sophia, daig pa ang bata na magreklamo sa kanya kanina. Gusto ko nang galitin para mag-walk out siya.

"Let's start? So can you please tell me about yourself?" "I’m known for being a detail-oriented, well-organized person. I never miss deadlines, I’m a good communicator and I can juggle multiple tasks at once. I’m looking for an opportunity to take the next step in my career. I’m hoping to do so in an organization like yours that works to improve the environment, which is something I’m passionate about." "Hmm... Why do you want to work at Starbucks?"

Narinig ko ang tawanan nilang dalawa at halos mapatili ako nang may maramdaman akong malamig na bagay sa pisngi ko. "Oh hayan, hindi ko alam kung makakatulong yan sa antok mo. Mabuti nalang dumaan kami ni Ley sa Starbucks kanina. Oh wag ka na magtampo, at ipinag-take out ka naman namin. Puro ka kase ML eh." Napangiti ako bago kinuha ang iniabot ni Beatrix na Java Chip Frappuccino sa akin. Mga walangh1ya, dumaan pala sila ng Starbucks at hindi manlang ako inaya. Hindi na bale at ipinag-take out naman nila ako so no need to tampo na.