Starved Mga Nobela at Kwento

Mabagal lang ang naging daloy nang umagahan nila Astria, busy kasi ang mga magulang nila magsidaldalan habang sina Cian at Astria ay tahimik lang at tanging mga kubyertos lang ang mag iingay. Feel ni Astria ay magkaka-indigestion sya dahil sa pagpilit kumain, she's so uncomfortable talaga to be honest, gusto na nyang umuwi. Pero mukhang matatagalan pa ang breakfast na eto dahil tuloy tuloy ang pagdadaldalan nang mga magulang nila. Astria got bored, naubos na nya ang pagkain nya pero ang sa mga magulang nya ay halos kalahati pa.

sagot ko sa kaniya. It is very clear that our son is dealing with trauma. Trauma of him leaving us again. As I have observed, he has all the signs of abadoment issues like clinging o separation anxiety, worrying and panic, fea of being alone and difficulty in concentrating. Mabuti na lang at hindi ito nagkakasakit dahil sa stress.

sinusubukan pa rin niyang tumayo Mula sa carpeted floor. The combination of being beaten and having sex for the first time make his knee go weak and his body is shaking because of starvation. And his body is on fire. Masasakit ang buong kalamnan niya. Mula pa kagabi ng pagkawala niya hindi pa siya kumakain, almost 16hours ng walang laman ang kanyang tiyan. "What are you doing on the floor?" Cain asked as he walk into the room, dressed on his robe. Tinulungan niyang makatayo si Zyke at inalalayan pabalik sa kama.

Nakasabit sila sa ere nang walang pagkain o tubig, at naubos na ang kanilang pisikal na lakas, sigla, at enerhiya. Si Homer, ay nasa masamang kalagayan na. Dahil mas maaga siyang nahuli, matagal na siyang nakasabit sa ere, at na-dislocate na ang kanyang pulso, naapektuhan siya ng matalas na sakit. Nang mapansin nila ang pagdating ni Charlie, nanginig sila sa takot. Alam ni Homer na hiding-hindi sila pakakawalan ni Charlie, pero umiyak pa rin siya at nagmakaawa sa kanya.

Nakakaawa sila ngayong wala na ako kasi talagang mamamatay sila sa gutom. Hindi na rin sila makapaglaba ng mga damit nila, kaya’t natambak na ang mga marurumi nilang saplot. Kahit paglalaba, walang maaasahan sa kanila. Na-i-imagine ko tuloy ang malilibag nilang damit na nakatambak sa isang sulok ng bahay, at amoy maasim na hindi malaban-laban. ‘Yung kusina? Paubos na raw ang mga stock nila ng pagkain, pati ‘yung laman ng fridge. Ni hindi man lang makapunta ng palengke para bumili ng bagong supply. At ito pa ang pinakamasarap na parte—malapit na silang mawalan ng gas sa kusina, kaya wala na silang magamit sa pagluluto. Siguradong halos maglaway na sila sa gutom habang iniisip nila kung saan a

Binuksan niya yung isang tupperware at naamoy ko yung mabango na garlic rice. "Wala rin kasi ako kasama kumain sa unit ko kaya napagisipan ko na rin sabayan ka kumain," aniya. Napangiti ako. Naghila na ako ng silya at umupo na. "Salamat..." "You're welcome, preciosa." Sabay kami kumain ni Euros ng breakfast. Puro carbs ang kinain namin ngayon. Pero okay lang naman. Minsan lang naman ako kumain ng carbs dahil ayaw ko tumaba o magkaroon ng baby fats.

Amara pouted when her stomach grumbled, she’s hungry. Hinayaan niya na nga lang malipasan siya ng gutom sa pag babaka-sakaling mawala rin iyon ng tuluyan, pinagod niya na rin ng lubos ang kanyang sarili sa pag langoy upang sana ay maalis sa knayang isipan ang tungkol sa pagkain kaya lamang ay mas lalo pa yatang lumala. “Hmm, you and your empty pockets Amara...”

wika ni Lydia na siyang sinang-ayunan ko na lang. Kahit pa alam ko naman na imposible itong maligaw. Ang mahalaga'y mahanap namin ito. Third Person's POV Samantala ang babaeng hinahanap nila ay masayang kumakain sa isang fast food chain. Inabot na din ito ng gutom sa pamamasyal at pagbili ng ilang gamit niya. Hindi naman alintana dito na pinagtitinginan siya dahil sa dami ng inorder niya. What can she say? She's starving, alright! Isa pa kung hindi naman niya ito maubos pwede pa din niya iuwi o kaya ibigay sa mga nagugutom sa labas.

Hanggang ngayon ay tahimik ang buhay niya at walang nanggugulo. Tulala lang si Ariah habang nanonood ng movie sa malaking television na nakadikit sa dingding sa may sala. May hawak siyang bowl na may laman na strawberry at may isa pang bowl na may yogurt pangsawsaw. Iyon ang cravings niya ngayon. Pero dahil bored siya ay wala napasimangot siya habang nakatutok ang mga mata sa pinapanood.

Ako lang naman ang nagfeeling-feeling na meron kahit wala naman pala. Totoo pala yung mawalan ka ng ganang kumain ano? In my case kasi, parang namatay din yung taste buds ko kasama ng puso ko. Charaught! Pero mabuti at ganito ang style ko ng pagcope up kasi kung nagresort ako sa stress eating, tiyak lumubo na naman ako ulit. Lalo lang akong magmumukhang weirdo. Hashtag sadlife.