Starved Novels & Stories

Pagkatapos ay patag siyang sumagot, "I'm not hungry."

Something that I did not experienced on our home dahil mas mukha pa akong kasambahay doon kesa sa mga kasambahay namin. “Would you rather starve yourself just because you don’t wanna eat your lunch with me?” Pa darag kong binagsak ang mga kubyertos pero hindi ako sumagot. Nakaka ilang subo paang ako ng pagkain pero nawalan ako agad nang gana dahil kay Draven. “Can you just please mind your own business?” “Aparently, you are my business,” “Don’t spun your jokes around me, Draven” “I am not”

Masakit, haha. Mas lalo pa akong napaiyak ng may narinig akong tumunog. My belly groaned in hunger. We didn't ate dinner. No one cooked, and I wonder if he ate already. Paniguradong nagugutom na rin iyon katulad ko.

"Hindi ko ako makikita. Palabas ka na ng dimensyon." "Damn, I don't know if I even finished it. Hindi ko alam kung ano talaga ang pagsubok ko doon. I just did what I wanted to do." Sagot ko rito at napahawak na ako sa ulo ko dahil pakiramdam ko ay lalabas ng lahat ng kinain ko kahit yung totoo ay wala na akong maisusuka. I'm fucking starving. I can even eat a whole cow! "Tssk. You missed your chance. Too bad, you failed your test. You'll end up powerless and nothing is left." Saad ni Harithus sa akin na ikinanlaki ng mga mata ko.

Ngumiti siya. "Hindi ako galit, pero gutom na gutom na ako," nakalabing sabi niya habang hawak ang kumakalam niyang tiyan. Hindi kasi siya nagmeryenda kanina sa opisina, at dahil mag-aalas otso na ng gabi, ramdam na ramdam niya ang pagkagutom. "I'm starving too," segunda nito. "Let's think of something to take our minds off this hunger while we wait for assistance."

“Eat some more.” Ngumuso siya at muling nag-angat ng tingin dito. “But I’m already full.” “I didn’t ask,” masungit nitong sagot. “No one’s going to stand unless the food is finished.” Alana bit her lower lip and heaved a very deep breath. Mukhang wala siyang choice. At wala rin siyang balak na tumanggi. She’s been starving herself for so many months! Rising her business wasn’t as easy as she thought it was. Sobrang hirap pala talaga magtayo ng sariling negosyo na halos hindi na siya nagkaroon ng matinong tulog at nagkakain nang tama sa oras. Minsan pa nga ay si Yuen na ang nagsusubo sa kanya dahil hindi siya tumitigil sa pagtratrabaho.

I am so freaking helpless and I hate it! Kung kailan gustong-gusto ko nang lumaban ay saka niya ipinaparamdam sa akin na wala akong kakayahan! Ni minsan, hindi ko kinibo ang pagkain. Hangga’t hindi ako pinapakawalan dito, hindi ko susundin ang gusto nila. I’d rather starve to death than eat something that came from dirty games. Sumasakit na ang paa ko dahil sa kadena. It’s already swollen. Umupo ako sa lapag at sumandal sa kama. I was curling myself, hugging my knees, and thinking how I could escape. Tang ina mo talaga, Damon.

Kakapasok ko pa lang pero gusto ko na mag out dahil nanghihina ako, hindi ako makakain ng maayos dahil lahat ay isinusuka ko. Hindi ko pa alam kung anong gagawin ko sa batang nasa sinapupunan ko, ni hindi ko nga siguro kung may sapat na nutrients akong naibibigay sa kanya dahil I barely eat at stress na stress ako. "Kulang lang sa tulog" pagdadahilan ko. "Okay, sa VIP table ka ulit ano? Madalas kang i request nung mga bigatin nating kliyente, baka may mag offer na sayong asawahin ka nyan"

Sabi ko na eh, OA reaction na naman 'to. [Hindi wala, ano ka ba. Nastress lang ako kasi hindi ako nakakain maayos kanina, alam mo naman kailangang i-maintain ang katawan lalo na para bukas. Sayang lang kung kailan ako nagc-crave ako ng chicken.] [Oh, yeah. Pero mas kailangan mong kumain ng maayos. Do you want anything other than Chicken?]

SICK Masama ang pakiramdam niya nang magising ng mga sumunod na araw pero agad ding napabalikwas ng bangon nang makitang alas syete na ng umaga. Dahil sa kanyang pagmamadali, nagdilim ang kanyang paningin at nabuwal pero sinubukan niya paring tumayo. Terrence might starve if she won't move and cook for him. Isa pa ay ayaw niyang magalit sa kanya ang asawa.