Starved Novels & Stories

Dumighay si Fae nang mabusog, napahawak pa ito sa puno ng tiyan noon. “Busog na ako. At tapos na ‘ring kumain.” Tumayo na si Fae. “If you have stomach problems, don't overeat. If you get hungry quickly after eating a lot, you must go to the hospital for a checkup. It's not just a matter of the gastrointestinal tract. Hyperthyroidism and diabetes can also cause similar symptoms. Saka worried ako sa dami ng kinakain mo. Sign din iyan ng stress eating disorder.” wika ni Stephan na pinapakita ang pagiging doctor niya sa cafeteria pa ng hotel.

Kailangan na niyang makahanap ng trabaho bago pa maubos ang pera na tinangay niya mula sa kanyang Tiyo. Nagluluto na din si Maria dahil kumpleto naman na sa Apartment niya. Inunti- unti lang niya ang bumili ng kanyang kagamitan iyong hindi mahahalata na marami siyang perang itinatago. Pritong manok ang ulam niya ngayon, ang iba ginawa niyang adobo at chicken curry. Hanggang kinaumagahan na niya iyon at tanghalian, tipid na tipid siya tutal ay mag-isa lang siyang kakain. Nakadalawang subo pa lamang si Maria ng pritong manon at kanin nang bigla siyang makaramdam ng pagduwal. Kaya mabilis niyang tinutop ang sariling bibig subalit wala namang lumabas. Kaya sumubo siya ulit hanggang sa nakain na

Then, she looked away and turned her back on him. "M-Mukhang okay ka naman. Aalis na ako." Nakadalawang hakbang pa lang si Trini nang tawagin niya ito. "Hey, wait." Huminto si Trini at lumingon. "I'm..." sorry. He was gonna say 'sorry', pero nang maisip na wala naman siyang kailangang ihingi ng dispensa ay nagbago ang isip niya. At sa halip na sorry ang sabihin ay, "starved. I'm starved. Hindi ako kumain kagabi at kumakalam ang sikmura ko. Would you... like to join me for breakfast?"

Yvo sighed and glance on him, talagang nag tanong pa ito sa kanya. "Starvation, it can cause weakness of the body faintness and dizziness. She doesn't eat anything in a week right? So it's normal." Wika ni Yvo. "Loki how long will you do this?" Loki frown and look back at Yvo, ni minsan ay hindi siya kinuwestiyon ng kaibigan. Yvo is the silent type of friend he have, he doesn't butt in to people's business at all. "What do you mean?"

“Di ba mas mabilis pumayat ‘pag kulang ang kain?” “Wrong. Starving yourself will only slow down your metabolism. Magiging mas pagod ka, mas stressed at mas prone sa weight gain kapag bumalik ka sa normal na pagkain.” “Oh, ganoon po pala ‘yon, akala ko mas mabilis papayat kapag ganoon, mali po pala,” sagot ko habang napapaisip. “Less sugar and processed food na rin ah, tandaan mo ‘yan.”

Matapos kunin nito ang kanilang order ay naupo na lang sila at naghintay sa kanilang table. Ten Minutes Later dumating na ang kanilang order at kanya kanya na sila kain at wala na ngang pansinan dahil sa gutom nila pare pareho. Ikaw ba naman mag travel ng malayo at puro biscuits lang at bread ang kanilang kinakain gugutumin ka talaga ng sobra sobra. Sa kagaya ni Kattie na pure breastfeeding ay talagang kukulangin ang kain niya mula umaga at sa kanilang byahe.

Paano na ako ngayon? Ang maisip na wala ng stella sa loob ng unit na ito ay nakakalungkot, ang maisip na wala ng stella na magluluto sa akin? Ang maisip na wala ng stella na sumalubong sa akin galing sa trabaho, ang maisip na wala ng stella na mag aalaga sa akin, ang maisip na walang sumusuporta sa akin, ang maisip na wala ng stella na palaging hahalik, ngingiti, at yayakap sa akin pag uwi. It's hurts

Pero doctora,bakit hindi man lang ako nakakaranas ng sintomas ng paglilihi?yung sinasabi nilang pagsusuka o pagkahilo.Ang tanging natatandaan ko lang ay magana ako sa pagkain kaya medyo nagkakalaman na ako hindi katulad dati. Ang tawag diyan Mrs. ay late craving pregnancy,na ang ibig sabihin ay "Nahuling paglilihi ng isang buntis na babae".

) Tumingin naman ito sa hipag niyang hilaw hindi siya nagagalit at naiinis wala itong kasalanan. "Jal meogeosseyo.... uri hansang meogeosseoyo, geunyeoneun gwaenchanasseoyo, bang-anene mannhi isseosseo geureonde nareul buligo baege apeudago haesseoyo." kwento naman nito kaagad sa kanila. (She ate well...she ate the same food as us, she was fine and just stayed in her room, then she called me and said her stomach hurt.)

She knew something inside her had changed—and there was no going back. Her stomach growled. Ilang araw na ba siyang walang kain? Hindi na niya maalala. Binibigyan naman siya ng mga gwardya ng pagkain pero wala siyang gana. Iyak lang siya ng iyak at nag mamaka-awa na pakawalan siya. She stepped out quietly, her bare feet brushing over the cold, polished marble floor. The mansion around her was a striking mix of ancient grandeur and cold modern design—expensive materials blending seamlessly with sleek, unyielding lines.