Step Dad Quotes Novels & Stories

Dad reached out his hand. Nakiepal din sympre ang magaling kong stepmo sympre papatalo ba yan eh bida-bida yan eh. They couldn't stop praising hellios dahil ang gwapo neto at isang succesful tapos ang swerte ko daw dahil napakasalan daw ako ng excellent man like him. I couldn't help but to laughed sarcastically at deeper myself i was fucking broken. Hellios gave a little response to my father thank god medyo hindi sya bastos ngayon.

I asked, dad sat on the soft sofa while holding a wine glass. “Mahirap ba ang hiling ko, Harris? Tayong mga lalaki ay madali lamang makabuntis ng babae kaya ano pa ang hinihintay mo? Matanda na ako kaya kailangan ko ng apo,” dad said. I gasped because the frustration to my dad. “Paano kung hindi ko kayo bigyan ng apo? May magagawa ka ba, dad?” I asked in sarcastic tone. “I can do something, son. Just give me a grandson, ” dad looked at me.

Sabay sabay naman silang nag-tanguan. "Kung ganoon ay wala na dapat tayong ipangamba, ang mahalaga ay maayos ang mga apo ko, Alam ko mahirap ang mag-tiwala sa taong hindi mo kilala ng lubos, pero baka hindi natin alam na 'yang tao na tumutulong sa'yo anak ay kilala niyo pala. Hindi ba? Baka ayaw lang ipasabi. Think positive tayo." Ngumiti sa akin si Dad na siyang kinangiti ko rin, He's right.

He must really love my stepmom no matter how nasty her personality is. But why did you make a mistake and have me instead, Dad? Hays. ~

“There’s no one more fit to be CEO than you. You’re the rightful heir.” “There you go again with that word,” sabi niya sabay turo sa akin. Napakamot na lang ako sa batok. Ayaw na ayaw niyang sabihin ko na hindi kami magkadugo. “Dad’s getting old,” dagdag ko. “Hihintayin mo pa bang magkasakit siya bago mo ayusin ang buhay mo?” Napabuntong-hininga siya. “Fine. I’ll go home.”

“Hindi ganun kasimple—” “Then make it simple!” sigaw ko. Napapikit siya sandali. Parang nag-iipon ng lakas. “At hindi mo ako sasagutin kung hindi kita pipilitin?” dagdag ko. “Enough,” singit ni Dad. “No!” sigaw ko ulit. “Hindi pa sapat!” Nilingon ko siya. “You don’t get to shut me down this time,” sabi ko. “Not when my life is already a mess because of this.”

Dad smiled at me. "Dad..." nawalan ako ng sasabihin habang nakatingin sa kan'ya. "Maybe, it is the time for you to love again" he said. Hindi ako sanay sa ganitong usapan namin ni Dad dahil pormal lang naman palagi kaming nag uusap. I smile and walk towards him. "I love you dad" i hug him "i love you too" Dad chuckled "Alright let's end this conversation" he said.

Habang nagsasalita ay ngumiti pa ako sa banda ng aking ama at ina na itinaas ang tropeo. "Para ito sa inyo, ma, dad!" sabi ko pa na noo'y naiiyak sa tuwa. Muling nagsipalakpakan ang lahat ng tao saka muli akong nagsalita. "Noon, my dad always told me about being a businessman, sabi pa nga ni dad noon, hindi ka magiging businessman kung hindi ka marunong makinig, dahil sa sinabi niya, I started to listen, and I clearly get his point...ang rason ng pakikinig ay para malaman mo ang idea, to know, to listen, and to connect to those people na tutulong sa'yo to build what you want." I smiled. "And even i started to nothing, i started from wrong, nagpapasalamat pa rin ako dahil naging matino ako, p

Napaiyak kaming dalawa. "You did a great job, daddy. You're a selfless father. You're the best dad in the universe." Tumawa siya. "You're the best daughter, hija. Kahit paano mapapanatag na ako kapag nawala na ako sa mundong 'to." "Dad! Pinapalungkot mo ako..." "Lahat naman tayo papunta doon. Alam mo namang matanda na ang daddy." "May sakit ka ba na hindi ko alam? May taning na ba ang buhay mo?"

I mimicked him. Parehong napakurap sila ni Dad sa sinabi ko, parehong mga hindi makapaniwala sa sinabi ko. “I’m sorry, Son. I’m sorry that this is happening to you and I’m sorry that we couldn’t help you in this mess. I’m sorry that I’m your father and I couldn’t do anything to help you.”