Step Dad Quotes Novels & Stories

"My dad is a very generous and loving person. He was my first ultimate fan when I started painting, he was my teacher during my tough times in the company, he was always there for me when I needed him." Lumunok muna siya para tanggalin ang bikig sa kanyang lalamunan bago nagpatuloy sa pagsasalita. "I don't know how we are going to say goodbye to you dad, we will always remember your sweet smile, how you make me laugh when I'm sad and how you make me happy. You became my dad through good and bad times. I love you dad always and forever."

Hindi madali, at hindi ko minsan alam kung paano ko naipapasa sa kanila ang aking mga pangarap para sa kanila, pero ang natutunan ko mula kay Dad ay ito: Ang pagpapatawad at pagtanggap sa bawat pagkatalo at tagumpay ay susi. "Ang bawat tagumpay, at pati na rin ang pagkatalo, ay parte ng ating pag-unlad," sabi ni Dad. "Walang sinuman sa atin ang perpekto, at hindi rin laging smooth sailing ang lahat. Pero ang mahalaga, magkasama tayo. May purpose tayo, may dahilan kung bakit tayo narito."

sabi ng daddy niya. "Thanks, Dad." "Isa pa naming advice sa'yo, anak.... mag-focus ka muna sa sarili at negosyo mo." Natahimik siya. Alam niyang may tinutumbok na naman ang daddy niya pero hindi diretsong sinasabi. "Wag mo pilitin ang lahat... don't be too hard on yourself. Mas masaya kapag hindi pinipilit. If everything is in order, everything will fall into place at the right time."

“Hindi mo ba naiintindihan kung ganoo kasakit para sa nanay mo na hindi ka makita?” “Hindi ko kayo iniwan dahil ayaw ko sa inyo,” sagot ko, mababa ang tono. “Hindi ko kayang pasanin ‘yong mga responsibilidad. Hindi pa ako handa noon.” Huminga nang malalim si Dad. “Hindi ka magiging handa kung palagi kang tumatakbo.” Hindi ko na nasagot pa ’yon dahil biglang nag-vibrate ang phone ko.

saad ni daddy ng nasa k'warto na siya. Ngumiti lang ako at hinawakan ang kamay niya. Matagal ko iyon hawak habang nakangiti lang pinagmamasdan ang nakahiga na si daddy. “Kung hindi mo naman po ako pinalayas hindi ko maabot kung anong mayroon ako ngayon. Kaya ‘wag mo na po iyon isipin dad. Magpagaling ang isipin mo,” “Napalaki mo rin ng maayos ang kambal kahit ang bata mo pa noon,”

paulit-ulit na paghingi ni Dad ng tawad. "Dad, wala po kayong kasalanan. Hindi ko po kayo sinisisi. Aaminin ko po na may pagkakataon na sumama po ang loob ko sa inyo. Pero mahal na mahal ko pa rin po kayo. At minamahal din po kayo ng mga anak ko. Pakiusap Daddy, huwag niyo na po sisisihin ang sarili niyo. Dahil ayos lang po sa amin ang lahat. Palagi ka rin po nandito para sa amin. Kaya, labis ko po iyon pinapasalamat," mangiyak-ngiyak kong sinabi. Hinawakan ni Dad ang kamay ko habang nakayakap ako sa kaniya ng nakatalikod siya.

Bobo kainis. "Ayos ayusin mo yang sarili mo Stephanie at hindi pwede yang pa ganyan ganyan ka. Alalahanin mo na ikaw ang mag pa patakbo ng negosyo natin balang araw kaya huwag kang maging irresponsible anak." Pangaral sa akin ni Dad. Hayst ang seryoso naman eh. Syempre pinag bubuti ko ang pag aaral ko kasi alam ko naman ang bagay na yun at para din naman sa akin yun eh.

Dad reached out his hand. Nakiepal din sympre ang magaling kong stepmo sympre papatalo ba yan eh bida-bida yan eh. They couldn't stop praising hellios dahil ang gwapo neto at isang succesful tapos ang swerte ko daw dahil napakasalan daw ako ng excellent man like him. I couldn't help but to laughed sarcastically at deeper myself i was fucking broken. Hellios gave a little response to my father thank god medyo hindi sya bastos ngayon.

Ibibigay ko ang gusto mo pero pagkatapos kong ibigay sa'yo ang hiling mo ay ibibigay mo na sa akin ang mana ko,” I said. “Of course, apo lamang ang hinihingi ko sa'yo, my son. Ibigay mo ang hiling ko at ibibigay ko ang mana mo,” dad said. “I need to have a grandson next year,” dad clarified. “Okay, dad. But, give me a time para sa hinihingi mong kapalit. Pagkatapos no'n ay wala ng susunod pa, dad.” I said. “I go now, you need to rest from now dad. Huwag kang masyadong magmadali. Dahil ibibigay ko ang gusto mo,” I said. Before I stood up I drank the contents of my wine glass first.

Nagpatuloy lang kami sa paglalakad kahit walang nagsasalita, isang mahabang katahimikan na una kong binasag; "Sorry talaga sa ginawa ng Daddy ko sa'yo.", ang daming kasalanan ng pamilya ko sa kanya, lalo na si Daddy. Napatingin ako sa kanya kasi naramdaman ko ang pag-tingin niya sa akin. "Don't hate your Dad. Your Father is not as bad as you think." Kumunot ang noo ko. "Despite what he did to you?" Parang napaisip siya.