Step Dad Spg Short Story Novels & Stories

sunod-sunod niyang pagkukwento sa akin. Napatango naman ako at nanatiling nakatingin sa kaniya habang nakikinig. "As usual alam mo na kung ano ang dahilan nang pagtatalo naming dalawa," sabi niya. "Your Dad again," sagot ko. Mapili sa lalaki ang Daddy ni Clara para sa kaniya kaya naman walang halos tumatagal na relasyon si Clara dahil sinisira ito ng Dad niya.

" Sermon nanaman sa akin ni Daddy, Siniko ko si Jared sa kanyang tagiliran kaya napaigik ito . Napaka daldal talaga, alam kong sinadya n'ya iyon sabihin dito sa harapan ni Daddy para hindi matuloy ang pagkikita naming pito na magkakaibigan. "Daddy, Ngayon lang naman ito. Namiss ko na ang mga kaibigan ko, Ang tagal na naming hindi nagkikita halos anim na taon na. Gusto ko lang makita at mayakap ang mga kaibigan ko lalo na si Isadora, Grabe pala ang natamo niya sa mga kamay ng dumukot sa kanya noon. "Hindi ka lalabas ng mansion na ito, Aria. Subukan mong tumakas at suwayin ako, hinding hindi mo magugustuhan ang gagawin kong parusa saiyo." Seryuso na sambit ni Daddy.

Special Chapter This Chapter ay tungkol na sa buhay ni Stella, and I planning na once na matapos ko na ang dalawa ko pang On-going ay Stella's story naman ang next ko. And I hope you can enjoy my novel, even na madaming error. Stella Noong bata ako nasanay ako na di ko pa nakikita ang daddy ko, kahit bata pa ako noon alam ko na hindi si daddy Atlas ang totoo kong daddy. Kaya noong na meet ko ang aking real dad ay labis ang saya ko noon.

"No, papa, You, listen! Puro nalang kayo wala rito sa bahay, puro kayo trabaho, ni halos hindi ko na kayo makita sa bahay, hindi ko na halos mahagilap kung nasaan kayo, ni hindi n'yo nga ako kinakamusta kung nakakain na ba ako, kung nasaan ako, at kung kailangan ko ba kayo!" Natahimik ang lahat. "Sana nga nawala na lang ako, para hindi ko na maranasan ang pait na mamuhay sa impyernong bahay na 'to! Sa lecheng buhay na 'to!" Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Stephanie that time, it was from his dad.

Tapos, parang may pumutok sa loob niya. “Daddy Sir is my dad?” Unti-unting lumaki ang ngiti sa mukha ng anak ko. “He is my dad? I have a dad? A real dad? Not just in my drawings? Not just in my letters?” Hindi ko na napigilan ang luha ko. Tumulo na sila. “Yes, baby. You have a real dad.” “I have a dad!” Napatalon si Aiden sa kinatatayuan niya. “I have a dad! I have a dad!”

Kaya naman, bago pa man niya ako subukang banggain, inunahan ko na siya. "Alam mo bang 'yan din mismo ang kwentong sinabi ng Daddy ko sa akin?" Sabi ko na may kasamang mapait na tawa. "Masyadong coincident o nagkataon naman yata, hindi ba? Ang tatay ko, iniligtas din ng tatay ni Lovely sa isang seryosong aksidente sa construction site noong umalis ako ng bansa. Ano ba ang tatay ni Lovely? Isang superhero? Tagapagligtas ng lahat ng bilyonaryo sa Pilipinas?"

Napahagulhol ako, nagmakaawa sa Diyos na sana magawan namin ng paraan ang operasyon ni Luna, at sana hindi susuko ang kapatid ko. “Patawarin niyo sana ako kung makakagawa ako ng masama para mailigtas ang kapatid ko...” panalangin ko. “Mapatawad niyo sana ako kung dumating sa puntong kailangan kong ibenta ang katawan ko para sa kaligtasan ni Luna...” *** SSPG WARNING

Madaling araw ng ihatid namin si Mommy sa airport. May business trip siya. Simula kasi ng mamatay si Daddy ay siya na ang naging abala sa business namin. Si Dashiel ang naging driver dahil pinauwi muna ni Mommy ang personal driver niya. Nasa tabi ni Dashiel si Mommy habang ako ay nasa backseat lang at pinapanood kung gaano sila ka-sweet.

Banayad kong sabi at pinahid ang ilalim ng kanyang mga mata. Napakurap ako upang iwaksi sa isipan ko ang naaaninag ko sa tuwing nakatutok ako sa mga mata ni Mommy. Soren kasi got his rain cloud eyes from our mother. Malalim at mapanglaw ngunit ilan lang ang nakakaalam na may taglay din itong hindi ordinaryong talas na nakakubli doon. "Let her pass, darling. She won't surely refuse to take notice her father over here." Kunwari ay patampong wika ni Dad na nakapuwesto na sa kabisera ng twelve sitters dining table namin.

"How's your day?" "I'm tired. . . The company's been draining me for a while now." "Why don't you tell it to your Dad?" wika ni Thaddeus. Hindi ko alam kung kailan ako pwedeng lumabas. . . Ang sabi niya aabalahin niya si Wendy, at mukha namang ginagawa na nga niya pero hindi pa rin ako pwedeng kumilos basta-basta. Nakasalalaw kaming dalawa rito. . . Kahit na gusto kong sabihin kay Wendy ang totoo, nahihiya ako para sa sarili ko.