Novel & Cerita Story About Mother

Pagkukwento ni mama. "Nang buksan ko ang pinto, di ko alam kung naliligaw lang ba ang isang poging gaya niya sa bahay natin o sadya niya talaga ako." Natawa ako. Si mama kung makapogi naman. "Sabi niya, hinahanap niya si Liya Morales dahil gusto daw niyang hingin ang kamay ng panganay kong anak na si Vida Morales."

Peace “We didn't grow up with our real mother's side. Iba rin ang kinilala at kinalakihan naming magulang ni Gino. At kagaya mo hindi rin namin lubos maisip na hindi kami tunay na anak dahil hindi naman nagkulang si Mommy Vienna sa pag-aalaga sa amin,” pagsisimula niya sa kuwento.

"Ang lakas ng loob niyang ikwento sa akin kahapon yung nangyari at ibinida pa niya talaga na siya daw ang nagdala kay mama sa ospital. Kahit hindi na ko magpakwento sayo, alam ko na agad. Well, totoo naman yung kwento ni Macy kaya lang knowing Macy, hobby niya mambaliktad ng kwento diba kaya alam kong siya ang tumulak nang malakas kay mama diba?" Tinanguan ko siya bilang sagot. Narinig ko pa na mahina siyang napamura.

“Hindi mo ba narinig ang kwento sa atin ni Mama noong elementarya pa lang tayo?” “I never listened to our mother’s stories. Alam mong lagi akong tulog kapag nagku-kwento siya ng tungkol sa pamilya—“ “That’s it. Kaya hindi mo naintindihan ang lahat at kung bakit ganoon na lamang ang pagpapahalaga ng pamilya natin sa dignidad. Kaya ka nasasakal dahil hindi mo naiintindihan ang lahat, Rome.” “Ano’ng ibig mong sabihin, Connie?”

nakakunot ang aking noo. “Yeah, when I was young, I got kidnapped. And their family helped us. Iyak nang iyak si Mama dahil akala niya mawawala na ako sa buhay niya,” ngumiti siya sa akin, ang kaniyang mata ay parang kumikislap, “My mother love me so dearly. All of us, mahal niya kami, she is so pure, baby. Sabi nga nila bakit raw naging Rajama ang isang Selene? I really want to tell you my Papa and Mama love story.”

They give your life a new meaning, a new purpose, a new foundation to be strong. So yes, you lose parts of yourself when you become a mother... but you also discover a deeper kind of love and strength you never knew you had. "Sorry I was late, did you wait long here? There was a near accident that's why." Napagawi agad ang tingin ko sa kanya bago pa man ako makasagot. Hindi ko namalayan na dumating na pala siya—sobrang lalim ng iniisip ko kanina na parang lumutang ako saglit sa sarili kong mundo.

( KIAZER POV) SHE‘S totally shock when I told her about our mother. Pero kailangan niyang malaman for the sake of her safetiness. “Pero bakit hindi niyo sinabi sa‘kin?" may tampong tanong niya sa‘kin. Napahinga ako ng malalim. Bago ko siya sinagot,“Cause that‘s what Mom told me. Ayaw niyang itanim sa utak mo na masama ang mga tao.”

Hindi siya sumagot at umiyak lang. “Bakit nagalit sa ‘yo si Mama?” tanong ko sa kaniya at tinabihan siya sa sahig. Mama is a markswoman. She knows guns. Kakaiba si Mama sa lahat ng mama… magaling siya sa baril at marunong siya sumuntok at self-defense… she knows some stuff but she doesn’t know how to be a real mother. Thinking… I sighed on the last part.

Napangiti na lang ako ng mahina dahil kahit papaano ay rumeresponde sa'kin si Mommy. "Ay ma, may kuwento ako. Nalaman ko na kung sino 'yung nagligtas sa ating dalawa. 'Yung co-worker kong si Elizabeth. She's really nice and responsible and—" 'Di ko na tinuloy yung kuwinekuwento ko. Naging tulala ulit si mama nang i-kuwento ko sa kanya si Elizabeth. I don't think my mom is interested in Elizabeth. Gee, that makes me kinda sad.

Ganun ang si Wren, nagkwento ng tungkol sa sarili nito noong bata pa ito. "Natatandaan ko nabanggit mo na itinatago ng daddy mo ang mom natin. Alam mo ba kung saan niya itinago si mom?" alanganin niyang tanong. Hindi niya alam kung may karapatan ba siyang magtanong ng ganitong mga bagay. She was abandoned by her mom. Ang ibig lang sabihin ay ayaw nito sa kanya kaya siya nito pinamigay sa ama niya.