Strawberry Quotes Novels & Stories

tanong ni Franz sabay halik sa labi ko. “Idiot! Hindi Ikaw ang dahilan kun'di dahil kay Anton mabuti na lang at sumama siya sa'yo ngayon." “Mine! Nagseselos ako." “Then don't be dahil ayaw kong bumili ng strawberry na fresh at kapag sinabing fresh Ikaw mismo ang pipitas no'n at saan ba matatagpuan ang fresh strawberry Mine?" “Sa Baguio? Teka lang bakit ka bibili ng Strawberry?"

Hindi kataka-taka dahil napakaganda nga talaga dito kung titingnan. "nagustuhan mo?"ngumiti ako at sumagot. "Yup! Oh my! Strawberries?!"napabitaw ako sakanya ng makita ang sandamakmak na strawberry. Andaming tanim. Sobrang naoverwhelmed ako ng makita lahat ang mga nagpupulahang strawberries. "Oh my! Gustong gusto ko talaga ng strawberries!"maligaya kong sabi. Kahit na muka nakong batang pinalad dahil parang inulan ng swerte sa pakiramdam.

At speaking of the bruha, ay bigla ko na lamang narinig ang tili nito nang makalapit. "Graaaanyyy!" Ani Sophie na halatang sobrang peke at plastic ng ngiti. At nakiki- granny na rin siya! Wow! Feeling close? Napaatras ako dahil sinadya nitong kunin ang espasyo ko. "May dala akong pasalubong! Strawberries fresh from Baguio." Anitong abot tainga ang ngisi saka inabot ang isang basket na puno ng strawberries.

Kaya, ibinaling niya sa ibang bagay ang usapan nilang magkapatid. “Justin, oh—para sayo ang strawberry na ‘to. Matamis daw ‘yan sabi ng tindera sa fruit stall. Alam kong paborito mo ‘yan.” Ngumiti siya at inabot ang prutas. Agad naman itong nilantakan ng kapatid kaya sinadya niyang damihan ang dala. “Oh, dahan-dahan lang. Tingnan mo ‘yang mukha mo, puro katas na! Parang kuting ka na may pulang bigote!”

Kagat ulit si Reinella sa paborito niyang prutas. "Kilalang-kilala po ang strawberry dito sa farm, Ma’am. Doble ang presyo kumpara sa ordinaryong strawberry," paliwanag ng supervisor. "Yung ordinaryong strawberry maliit at maasim, ibang-iba talaga 'to," amin ni Reinella dahil ang madalas niyang makain ay iyong malilit at maaasim. Pagkatapos makakain ng tatlong strawberry, nagpatuloy sila sa pagpitas. Nakakawala talaga ng stress ang ganitong activity.

Tinitingnan niya ako na parang duming nakita niya sa ilalim ng sapatos niya. Itaas ko ang mga kamay ko, nanginginig ang mga palad. "Hindi ko alam, okay? At seryoso, sino bang hindi makakaamoy o makakakita ng strawberry sa strawberry salad?" Napilitan akong tumawa nang maikli para lang basagin ang tensyon.

Natapos na kami kumain ng hapunan noong biglang magpakuha si Tita ng strawberry at agad naman nagpantig ang tenga ko ng marinig ‘yon. Bigla akong natakam ng marinig ang word na ‘yon pero tumahimik lang ako kaso noong nakita ko na ay napalunok na ako ng tuluyan sa sobrang takam sa strawberry. “Mommy gusto ni Chy ng strawberry oh,” sabi ni Hanz kaya nanlaki naman ang mata ko. “Ito oh, ubusin mo na ‘yan, kung gusto mo pa ay magsabi ka,” sabi ni Tita at inilapag ang lalagyanan ng strawberry sa tapat ko.

Natanggap niya ang ilang mensahe mula sa strawberry farm at text message mula sa mga managers ng kanilang Strawberry Milkshake Stalls sa tatlong malalaking mall, isa sa Baguio, at dalawa sa Manila. Nagpa-book siya ng rider upang pick-apin ang mga paborito niyang strawberry sa kalapit na mall. Sa tuwing may iluluwas na strawberry mula sa kanilang farm ay mayroon ding freshly picked para sa kanya. First time niyang ipapa-pick up ito sa rider. Ayaw niyang maisip ng kanyang mga kamag-anakan ang kanyang mga plano kaya hangga’t maaari ay hindi na muna niya kokontakin sila maging ang kanyang ninong Martin. Inantok si Scarlet matapos niyang kumain. Nilubos niya ang pamamahinga bago ang nalalapit niy

Sabagay ay matalino naman talaga si Gabriel kaya kayang-kaya niyang tandaan ang bawat hilig ng kanyang mga kaklase, iyan ang itinatak ni Hara sa kanyang isipan. Medyo naalala niya pa na may kaklase silang sobrang bait at isa-isang binibigyan ng strawberries ang kanilang bawat kaklase. Kaya pakiramdam ni Hara na swerte niya at nakakain siya ng ganoong kamahal na prutas! Napangiti nang marahan si Hara. "Hindi mo manlang nakalimutan ang bagay na iyon " Aniya at sinumulang kagatan ang strawberry.

"Ganyan ang mahika ng kutsara at ng usok na iyan! Mag-isip ka lang ng gusto mong kainin at malalasahan mo ang pagkaing gusto mong kainin!" Naguluhan si Jehanne dahil sa pagkakaalam niya, burado na ang lahat ng mga alaala niya. Paano siya makapag-iisip kung ganoon? At isa pa, saan nanggaling ang strawberry cake? "Paano mangyayari iyon, aber? Wala na nga kong maalalang kahit na anong pagkain! Saka hindi ko nga inisip iyang straw.... kung ano man iyan! Kasi hindi ko alam iyan."