Subukin Novels & Stories

Ashton "Fvck! I can't believe this." Sambit ni Zuck at padabog na umupo sa upuan, kanina pa nito ipinapakita sa akin ang kanyang pagkadisgusto na kasama niya ako ngayon dito at kanina pa ako nagpipigil na barilin ito sa bibig para matigil na ang pagrereklamo nito. Akmang uupo na ako sa aking upuan nang biglang ilagay ni Zuck ang kanyang bag sa aking upuan dahilan para mapatigil ako.

THIRD PERSON: Kasalukuyang kumakain si Sebastian sa dining area—relax na relax habang nakaupo sa dulo ng mahabang mesa. Nakaayos ang kubyertos, mamahalin ang pinggan, at tila ba nasa isang 5-star hotel. Ngunit bago pa man niya maisubo ang susunod na hiwa ng steak, isang bagay ang lumipad sa ere at bumagsak sa mismong harapan niya.

'di sadya ay tatakluban halos ang kabuuan ang pagmumukha. May nadaanan pa siyang ilang malalaking daga at iba't ibang uri ng mga gapang-gapang [insects] tulad ng mga malalaking langgam, gamo-gamo at ilang maiitim na tipaklong na laking taka niyang nabubuhay pa pala sa lugar na iyon. Sa kalagitnaan naman ng pagsuong ay napatakip siya ng ilong nang bigla niyang masinghot sa hangin ang sumama ritong masangsang na amoy. Baho ito galing sa nabubulok na laman at tiniis niya ito ; kung saan napagwari naman niya na marahil ay nangggagaling sa mga patay na paniki roon na karaniwang mga hayop na namamalagi sa mga ganoong kasulasok na lugar. At dahil sa kakipotan at nakakasukang bahong ito, nagnais na

Ang kulay ng suka ay nagbago na; hindi na ito malinaw, kundi may pagka-pinkish-red na dahil sa mga sili na nakababad sa ilalim. "Clara, try this," alok ni Sebastian pagkatapos niyang tikman nang bahagya. Kumuha ako ng maliit na kutsara at tinikman ang suka. Nanliit ang mga mata ko sa anghang pero agad din akong napa-ngiti. "Ang anghang niya, Sebastian! Pero hindi siya 'yung masakit sa lalamunan. Parang... smooth siya na may afterburn."

pagpaalala ni Senyor Pablo. "Opo, magsasama na kami ng mga sibilyan Senyor." pagsang-ayon. "H'wag mo na kaming tawaging Senyor, halos ka-edad lang naman namin kayo ng kaibigan mo." masungit na wika ni Senyor Pablo. Nalukot ang mukha ko sa pagtataka. "Magpahinga ka na Amelia." banggit ni Senyor Augustin bago tuluyang lumabas.

Sana masaya ka kung nasaan ka man ngayon. NUNG TANGHALI NA, hila-hila ako ni Larkin na makarating sa dining area. May pinadala raw na pagkain ang mga tauhan mula sa bunker: bone broth soup na may halo raw na turmeric at malunggay. Sabi ni papa Yanu, makakatulong daw ‘yon sa pagpapabilis ng paggaling ng buto ko. “Parang amoy ng gym,” biro ni Larkin habang inaamoy ang sabaw.

at suminghal: "Kero_Dixlo, sindihan mo muna ang fan sign bago mo sabihin ito." 【Classic attention to shrimpallergic】 【Light up the vermicelli club】(6 fish balls) 【Reward: katsudon_ Vermicelli Brand*1】 [Kero_Dixlo Zai shrimpallergic Live Room Opens Super Emperor] (Fish Balls)

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Kinuha ang dulos at sa paghuhukay ng lupa ibinunton ang inis na nadarama. "Ano ba ang magiging problema kung pupunta ako sa bayan?!" may bahid ng inis na wika niya sa sarili. Binitiwan niya ang dulos at padaskol na pinagpagan ang mga kamay na nabahiran ng dumi. "Wala naman akong ibang hangad kung 'di ang matulungan lang siya." Nilamukos niya ang sariling mukha. "Tutulungan ko siya, sa ayaw at sa gusto niya," may pinalidad na wika niya.

sabay subo ko ng pagkain " mabuti Naman aral ng mabuti" ngiti ni ate. paglunok ko ay inabot ko Ang tubig at uminom ng konti sabay punas ng tissue sa bibig tinapunan ko ito ng tingin at muling ibinaling sa kinakain ko Ang paningin " don't always go home at midnight there are many evil spirits scattered around " seryosong mukhang Turan ko. sabay subo ng pagkain natigilan Naman at ngumiting tumingin sakin