Suga Photoshoot Novels & Stories

wika nito kaya tumango na lang ako at umupo. Pumasok ang isang babae na tingin ko ay anak din ni Mr. Soehiro. Nalaman ko din na mga Japanese sila at pure blood sila pero dito na sila tumira at nag business. Paliwanag sa akin ni Miss. Akira Isalyn Soshiro ang magiging plano nila sa aking photoshoot at saan ito ilalagay at kailan lalabas.

“Thanks, Mr. Ohanko. We gladly appreciate all these pictures.” Kasama ni Apollo si Abilene ng araw na iyon sa photoshoot ni Nadja. Napansin niya ang hawak ng bata, dala-dala ang isang cd ng bagon album ni Nadja. Hawak niya ang isang pentelpen. “Puwede po ba akong magpa-autograph sa kanya?” Itinuro si Djana. Ngumiti ang babae. “Hindi puwede” sabi ni Holly. Nagulat si Nadja at tinakpan ang bibig ng anak.

Suot ang isang black toga na merong orange hood to represent our degree, malawak ang naging ngiti ko sa camera. Matapos ang dalawang click sa shutter ay agad tiningnan ng photographer ang camera niya to check his shots. Huminga akong malalim at ini-relax ang sarili sa pagkakatayo. "Fabulous, MJ! You never failed to give me your bestest smile," malawak ang ngiting puri niya sa naging kuha ko. "Thanks, Jeff. Thanks for the shots," ngumiti rin ako sa photographer.

At sa kamangmangan naman ni Kira, dinala nito ang mismong bagay na matagal nang hinihintay ni Rage. “Who took these photos?” tanong ni Rage at sumandal sa upuan, kalmado ang mukha habang iniikot ang litrato sa pagitan ng kanyang dalawang daliri. “Bakit hindi pinakita ang mukha ko sa picture? So lame… parang baguhang photographer lang ang gumawa nito. Mom should have hired a better photographer, not an amateur like this.” “Anong photographer? Wala akong alam diyan!”

Lumabas ang isa pang larawan. Isang wedding photo. Sa larawan ay nakasuot ng eleganteng suit si Adrian. Sa tabi nito ay si Lira, naka-white gown. Mukhang masaya. Mukhang perpekto. Tinitigan ni Sophia ang larawan. Unti-unting namula ang mukha niya sa galit. “Unbelievable…” Bumilis ang paghinga niya habang mahigpit na hawak ang phone.

Parang batang saad ni Mira at may kinuhang dalawang picture. Nang mailapag niya iyon sa table kung nasaan ang pwesto ni Gabriel ay nalaglag ang panga ni Hara. Picture ni Mira sa pictorial na naka sexy dress at mapang-akit ang mga mata sa camera. Samantalang si Hara naman ay banayad na nakatingin sa camera habang nililipad ang kanyang buhok. Mga solo shoot nila iyon sa Siargao at isa sa pictures na iyon ang magiging cover ng gagawing magazine.

Nasa mesa siya, present, pero may bahagi ng isip niya na lumilipad, naghahangad ng katahimikan. Pagdating ng hapon, photoshoot na. Makeup retouch, hair change, lighting adjustments. “Perfect, Cress! Give me that gaze. Yes, the Cressida Devereux look—confident but mysterious!” sigaw ng photographer. Nakangiti siya, umikot, nag-pose. Matapos ang ilang oras, nakangiti siyang nagpaalam, ngunit sa loob-loob niya ay halos bumagsak na ang katawan niya sa pagod.

Simple lang ang sinabi niya ngunit coming from Ryan, alam kong compliment na iyon. Maya-maya ay lumapit si Sir Sol. “Group photo first,” sabi niya. “After that, sponsor shots and individual branding.” “Sir,” tanong ni James, “may cool pose ba tayo?” “Wala.” “Ang boring.” “Professional.” “Same thing.” Napailing si Sir Sol. “Please don’t embarrass me.” “Too late,” sabi ni Mico. Natawa ako habang inaayos ang jersey ko.

He's wearing jeans that add to his casual and fashionable look. Some tourist and teenagers here are taking a picture of him. Mukhang sanay na siya roon. He chuckled softly, his gaze lingering on me. "Well, thanks to your elegance and confidence, Avah. The camera really loves you. Baka pati ako nga, eh." I laughed at him and just shook my head with his jokes. "Let's continue?" I playfully asked. Tumango ito sa akin. During the photoshoot, Arthur came up to me with a mischievous look in his eyes. He lightly touched the sand and playfully spread it on my chest. The sand flowed down, making beautiful designs on my almost sun-tanned skin.

I inhaled deeply, straightening my cuffs. Damn… it’s really happening. “Bro, anong oras na… ang bagal mong kumilos, naghihintay na ang photographer.” sabi ni Hugo habang sumisipol, naka-cross arms sa doorway. Nakasuot na rin siya ng suit, slightly darker shade ng beige kaysa sa akin. As expected, ang yabang ng ngiti niya kahit kailan, “Relax,” sagot ko habang kinukuha ko ang relo ko sa bedside. “I wanted to make sure I looked perfect before stepping out.”