Novel & Cerita Sunrise Tagalog

“Good morning baby.” Bungad sa akin ni Kael, ang gandang bungad naman ng kagwapuhan nito sa umaga. Pumasok pala siya sa tent namin nila Naih, at ako nalang ang tulog. “What time is it?” Madilim pa kasi sa labas kaya naisipan ko tanungin kung anong oras na. “It's 5:34 am, it's too early but I want to watch the sunrise with you.” Sabi nito na ikinangiti ko.

nakangiting sagot neto at sila ay Umalis Habang nag lalakad sila ay patunggo sa Paaralan at sa Pinapasukan ni Artemis at Flower naisipan ni malakas na Mag tanung Kay Macario " kuya Macario kamusta na kaya ang Sunrise? " at ang matandang babaylan tanung niya dito " hindi ko alam malakas Hindi naten alam kung pano naten makakausap ang matandang babaylan" seryosong sagot niya " Sana kuya Macario balang araw makahanap Tayo ng paraan para Makausap naten ang matandang babaylan" wika neto

"Mrs. Altamirano... ready to sail?" Kumapit si Mia sa kamay ng asawa. "Always." Manila Bay. The Sunset Cruise. 6:15 PM. Ang The Phoenix ay naglayag papunta sa gitna ng Manila Bay. Ang hangin ay sariwa at malamig. Ang langit ay nagpipinta ng kulay kahel, lila, at ginto habang ang araw ay dahan-dahang lumulubog sa horizonte. Sa upper deck ng yate, may nakahandang mesa para sa apat.

sagot ko nmn at ngumiti nmn ako sakanya "Mabuti nmn, bakit ka nandyan?" tanong niya ulit "Nakatingin lang sa sunrise matagal na kasi akong hindi nakapanood nun e" sagot ko nmn sakanya at tumingin ulit kay araw "ahh si sol, mahilig ka pala sakanya" she said at napatingin nmn ako sakanya "You know what is the mean of sol?" tanong ko nmn sakanya

Akala mo naman sisirain ko, edi lamunin niya lahat. Pumasok naman na ako sa loob ng kotse niya at tahimik niya namang iyung pinaandar. Itinuon ko na lang ang paningin ko sa labas. Maaga pa naman saka maganda ang sikat ng araw kaya ibinaba ko ang bintana, masarap kasi sa balat ang sikat ng araw tuwing umaga. Hindi rin pala masamang may driver ka minsan, nakikita mo ang paligid mo habang nasa byahe. Napapangiti na lamang ako, nilingon ko naman si Darren pero mabilis din akong napaiwas ng sa akin din siya nakatingin. “Do you like sunrise?” bigla niyang tanong. Napatango naman ako sa tanong niyang iyun. Sino ba ang hindi gusto ang sunrise?

Kabanata 15: Like a Boyfriend We went home at 5:25 in the morning to see the sunrise. Mas magandang pagmasdan iyon sa tabing-dagat dahil ang unti-unting pagsikat nito ay animo'y mula pa sa pagkakatago ng sarili sa ilalim ng karagatan sa silangan. Hinigpitan ko ang hawak sa sagwan. Caio taught me how to propel a small boat using a paddle. It wasn't that hard. But I think, I'd grow muscles on my arms if I am doing it everyday.

Umusod siya sa bandang itaas ko at marahan akong hinalikan sa balikat. “The sky is clear, let’s watch the sunrise together bago ka umuwi.” I groaned and hugged the pillow beside me even more. “Ayoko. Kung gusto mong manuod, ikaw nalang. Gabi na tayo nakatulog dahil niyaya mo akong mag-movie marathon. Tapos ngayon ang aga mo akong gigisingin para lang manuod ng sunrise?” Ang kaniyang halik ay unti-unting gumapang sa aking leeg. Hanggang sa narating nito ang aking pisngi.

🌞 Isang Mainit na Araw Sa araw na iyon, ang araw ay parang pugon na nagluluto sa lupa. Isang guwardiya ng Pamilyang Dela Cruz ang nakasandal sa poste, pinapaypayan ang sarili para maibsan ang init. Basang-basa na ang harap at likod ng kanyang cotton robe. “Bwisit na init ‘to… paano ka mabubuhay sa ganito?” Binuksan niya ang kanyang robe at mas lalo pang nagpaypay.

Mukhang nakulangan pa nga yata ako sa alak. When we stepped outside, the sun was already beginning to rise. The sky had that soft blue color, may halong orange at pink. Ang ganda. But my head was starting to throb, and my heels were officially killing me. I blinked at the bright light. “Ugh. I forgot how disgusting mornings feel after a night out.” Shane laughed beside me. “Sabi ko sayo one drink lang, pero ikaw 'tong umorder ng limang margarita.”

ANGELO LUNES ng umaga, maaga akong nagising upang sa ganoon ay mayroong magluto ng almusal ni Padre Tiago. Mabilis lumipas ang araw, mula noong araw na nangyari sa sikretong kwarto ni Padre Tiago. "Good morning, padre." Nakangiti kong wika nang makapasok na ako sa kwarto niya. Naabutan ko siya na kasalukuyang nagpupush-up sa sahig, tanging shorts ang suot.