Surrendering To God Quotes の小説・ストーリー

"Alam mo, lahat ng bagay ay may purpose, may rason, lahat ng mga pangyayari ay daan para sa mga bagay na makakapagpabago sa atin, sa mas maigi at mabuting bersyon ng pagkatao natin. Life wouldn't throw us things na hindi natin kakayanin, magdasal ka lang... malakas ka alam ko, pero i-surrender mo ang lahat ng worries, fears and silent battles mo kay God. Hindi ka niya pababayaan. Hindi tayo bibigyan ng Diyos ng pagsubok na hindi natin malalampasan at kakayanin. "Appreciate the beauty of life. Mas marami at mas malalaki 'yong grace at mga blessing na ibinibigay Niya sa atin compared sa hindi magagandang bagay na nararanasan natin. Oo, nahihirapan ka. Naiintindihan kita. Pero sino bang tao ang

saad ni Gretel. "Samantalang buhay pa tayo sa mundong ito hindi nawawala ang problema dahil konektado iyan sa buhay ng tao. Isa pa, walang problema na ibinibigay ang Dios sa atin na hindi natin makakaya. Ang ating destinasyon ngayon ay ang puntahan ang ilang mga ampunan. I know na nakakapagod din itong ginagawa natin pero kailangan nating magsakripisyo."

Wala siyang naiisip na matino kaya hindi niya mapigilan ang sarili na tanungin ang Diyos. “Don’t say that, baby. Dahil hindi hahayaan ng Diyos na masaktan tayo. He had a plan kaya hindi dapat tayo nawawala ng pag-asa,” wika ni Brett. Trying to convince Anna—na huwag itong mawalan ng pananalig sa Diyos.

“Sana nga sa pagkakataon na ‘to, tulungan na 'ko ng Diyos. Sana sa pagkakataong ito, hindi Niya ako biguin.” Tumingin ako sa altar. “Hindi naman ako naniniwala sa mga sinasabi ng doktor. Kahit ano’ng paliwanag ang sinasabi nila, alam ko naman kung ano ang pinupunto nila. Hindi ako naniniwala kahit alam kong pinapahiwatig na nila sa ‘kin na wala ng pag-asa kaya sumuko na lang ako. Alam ko ‘yon. Alam ko. Ramdam ko ‘yon. Pero hindi. Hindi ko kayang gawin ‘yon. Hindi. Hangga’t lumalaban si Mama, hangga’t humihinga siya, hindi ako susuko. Wala akong karapatang sumuko. Hindi ko siya susukuan. Pero sana naman...” Tumigil ako at saglit na pumikit. Parang pinupunit ang puso ko. “Sana naman, sa pagkak

Ngumiti ito habang hawak ang mikropono. "O hindi ba, walang nagtaas ng kamay? Parang pag-ibig din 'yan, everybody deserves to love, and be loved. Deserve natin ang may kasama sa buhay, we claim to have someone in our life, kung mababasa natin sa bibliya...hindi ba't ang dyos mismo ang gumawa kay eba mula kay adan dahil ramdam ng panginoon na nalulungkot ito..nang mag-isa? Right? Gaya rin po iyan sa pananalig sa diyos, everyone of us here..needs to ask and talk to the Lord, we can't live without him..so we must asked his glory to be with us..always." Ngiti pa nito na nagpamulat sa kanilang kamalayan, halatang nasiyahan ang mga nakikinig dahil mayroong pumalakpak sa kung saan, kaya't pumalakpa

pagmamakaawa ko. Sobrang higpit na nang kapit ko sa malamig na kamay Cali at walang humpay na pagtulo ng tula ko. Hindi ako paladasal na tao, ni hindi ako naniniwala sa diyos, pero at this moment, I’m begging God to save her and her child. Lahat gagawin ko maligtas lang ang kaibigan ko. If miracles do really happen, I badly need one right now.

Napakaganda at napakasarap kausap ni Father Theodore. "Surrender means that you stop building up every reason you can think of why God doesn't love yoiu. Instead, hand over your doubts to Him. Confess them to Him; speak them out loud. He already knows about them but you'll be surprised at the relief you'll feel just by talking it out with Him."

Isa na doon na pinahahalagahan ko ang pagkakaibigan naming dalawa. Pangatlo. I hope, makayanan ko pa ang mas darating na dagok sa buhay ko. Kung meron pamang darating. Ikaw na po ang bahala sa lahat. Just guide me into the right decision and lead me to the right path. Alam ko hindi mo ako pababayaan, kahit pa makasalanan akong nilalang sa mundong ito. I am not perfect, God... I am just human. That's all and thank you...

“We can’t question God, Sweetie. Ginawa naman natin ang lahat ng makakaya natin." “I know… but how can I not, Julio? How can I not? When I lost all my children? Halos mabaliw ako noong dinukot si Ariadne, Julio. Alam na alam mo ‘yun. I tried to put my faith in God. Araw-araw akong nagdarasal, nagbabakasakaling mabingi ang Diyos sa mga dasal ko at dinggin nito. Pabalik-balik sa simbahan. Naglalakad nang nakaluhod hanggang sa makarating sa dulo ng altar. Akala ko maibabalik sa ‘tin ng buhay si Ariadne. But… no. Our child died miserably with the kidnappers. And when Isabella died, my soul died too. Anak ko ‘yun, e. Dapat ang anak ang maglilibing sa magulang. Hindi ang magulang ang maglilibing s

Hindi ko hahayaang ito na ang katapusan. I wouldn't let this be the end, our end. But if this is really the time. I pray to God! ... To meet you in our second life!