Surrendering To God Quotes の小説・ストーリー

Inis na turan nito. "Magdasal po siguro muna tayo." Mahinahong turan ko pa kaya napatango na lamang ito. "Fine! Then you lead!". Anito kaya lakas loob akong nagdasal habang ito'y nakikinig. Our heavenly Father, Blessed are you, Lord God, king of the universe. You raised your beloved son from the dead, and made him Lord of all. We turn to you in prayer and ask you to bless us

Nagtataka nitong aniya. "I know. Pero na realize ko na hindi ko siya makukuha sa sout ko lang. Mas maganda pa rin kung maganda at sexy ang kalooban mo. At kung ano man iyang mabigat na dinadala mo ngayon. Lagi mong aalalahinan na binigay 'yan ng diyos sa atin upang hamunin tayo sa mga bagay na alam niyang mahina tayo. Challenges are the one that make us strong and tough to fight our battles in life," i tap her back to motivate her. "Have a positive personality, always be generous and share kindness because in that small things, will have a huge rewanrd for you in the future." Ngumiti ako sa kaniya. Sa ganoong paraan matutulungan ko siya, to be motivated and never think of surrendering. Surre

awa para malunasan ang kanyang sakit. Umaasa sa himala ng nasa taas. Nagdadasal na sana ibalato ng Diyos sa amin ang buhay niya. Masyado pang maaga para kunin siya sa atin. Marami pa siyang magawa, marami pa siyang matutulungan at nawa’y makinig ang Diyos sa ating panalangin. Babe, my success is your success. Wala ako rito kung hindi rin dahil sa’yo at pangako, ilalaban natin ‘yan. Ilalaban natin ang ating masayang pagsasama araw-araw. Magkakasama pa tayo babe ng matagal. Bubuo pa tayo ng marami pang pangarap. Lilikha pa tayo ng trabaho para sa mga nangangailangan. At kung sakaling hindi makikinig ang Diyos, hindi tayo pagbibigyan masaya akong minsan sa buhay ko, nakasama ko ang isang kagaya

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u

Isang bagay na hindi ko naman talaga ginagawa. Kung tunay man ang Diyos, dinggin mo sana ang aking dasal. Ilayo mo siya sa kapahamakan, parang awa mo na. Please let Wade live. Don’t let him die — hindi pa kami tapos na dalawa. A-at isa pa ay masamang damo siya kaya hindi siya tatanggapin sa langit. Imbes na sa imperno siya maghasik ng lagim. Hayaan niyo muna siya dito sa mundong ibabaw.

Hindi man sinagot ang hiling niya na gumaling ang ama ay mayroon naman itong ibinigay na alam niyang magpapaligaya dito bago siya lumisan sa mundo. Totoo ngang God is good all the time just don’t be scared to talk to him wherever you are.

Why would he spare my life? Oh right, In movies it was this scene when they close their eyes as they surrender their lives to God. I’m not a religious type but I think he was all I need right at this moment. But nah, never mind just let me live as a Dog in my next life, kidding. Hate dogs, so much. I’m too young to meet my parents up there.

Walang tigil ang mga luha ko sa pagpatak sa mga kaganapan sa aking buhay habang nagbibihis sa labas ng pinto ng silid. "Ikaw na bahala sa akin Diyos ko, redeem me from this wrath, thy will be done," usal ko. Don't ask me just how it happens, I wish I knew. I can't believe that it's happened, And still it's true. I got lost in his arms And I had to stay; It was dark in his arms And I lost my way. From the dark came a voice And it seemed to say, There you go, There you go.

Shit! Sobrang lalim pa naman ng nalangoy ko and I couldn't held my breath anymore. My both hands and arms become weakened. If this is the only way to escape my painful reality then I will not fight. Maybe this is the only way God gave me. Until I couldn't hold it anymore. I let my body go down to the surge. Kung ngayon man ako mamamatay ay mamamatay akong mapayapa sa ilalim ng katubigan. At least this is peaceful.

Pero sa puso niya, may liwanag na umuusbong, mahina pa, ngunit naroon. “Kung ito ang plano ng Diyos…” mahina niyang sabi. “Sige. I will surrender it all.” At sa unang pagkakataon, lumuwag ang dibdib niya. Hindi dahil tapos na ang laban. Kundi dahil sa wakas… handa na siyang magsimulang muli.