Quotes On Surrendering Novels & Stories

I kissed her passionately. "and I love you even more my bubwit" Ang pagdating ni Mona sa buhay ko ang nagpabago sa aking pananaw sa buhay,matagal bago ko na realized ang kahalagahan niya sa akin dumaan pa kami sa mga pagsubok,ngunit ganun talaga ang pagsasama hindi lahat masaya,ups and downs ay parte na ng pag aasawa,isinuko ko ang meron lahat ako ng dahil sa kanya.She's indeed MY BITTERSWEET SURRENDER! na sa kalaunan ay my sweetest and everything na hinding-hindi ko na isusuko.

nang huminto sa harap niya ay hirap nitong tanong sa kanya. "Alam naman natin na darating ang araw na 'yon, 'di ba?" Gumuhit ang ugat sa noo nito. Umulap ang mga mata nito. "Ilang beses ko mang sabihin sa sarili ko na handa akong mawala ka pero hindi ko kaya sa totoo lang. I want to keep you with me. Forever." "Pero hindi ba at napaka-selfish no'n?" "Ano ang hindi selfish, ha, ang susuko agad-agad?"

“I am a woman who made a choice. At ang bawat splinter, bawat sweat drop dito… it’s better than all the diamonds Vivian ever wore.” “The geometry of surrender,” sabi ni Rafael, inulit ang phrase sa newspaper article. “Gusto ko iyan. Ang full surrender sa atin. Walang escape route.” “Walang escape route,” she affirmed, her eyes locking with his. “Kaya, Engineer Ilustre, tapusin na natin ang kitchen. Kailangan nating magluto ng hapunan. At alam mo ba kung ano ang dinner?” “Rice at canned goods?” tanong ni Rafael, nagtawanan sila.

“Surrendering is not impossible.” Huminto sandali si Loran, tila nagulat. “Oh? Ang sabi-sabi, si Miss Granle daw ay very proud. Pero ngayon napakadaling magsalita ng ‘surrender’? That doesn’t match your reputation.” Bahagyang tinaas ni Karylle ang kilay. “Kung hindi ka tagarito, mas mabuti sigurong huwag mong gamitin ang mga idyoma namin. Mukha ka tuloy… mababa.”

Sometimes, holding on does more damage than letting go. And I guessed he doesn’t want to defeat the barriers with me. Because he already surrendered the fight when it hadn’t even yet started.

Habang naghihintay sa pag-akyat ng sinasakyang elevator ay muling bumalik sa aking alaala ang mga nangyari kahapon. Alam kong may bahagi pa rin sa akin na gustong bumalik sa pagkakataong iyon upang bawiin ang lahat ng mga sinabi. Alam kong may bahagi pa rin sa akin na gustong magtanong at makinig sa paliwanag niya. But I have realized something out of it... Sometimes, surrender means giving up trying to understand and becoming comfortable with not knowing at all. Maaaring mas mabuti na iyong wala akong alam kaysa malaman ko pa ang katotohanang hindi naman din ako sigurado kung makabubuti ba o mas makakasama lang lalo sa sitwasyon namin.

“China… you’ve seen me at my worst. You’ve held me when I was losing everything — even myself. I thought power was everything. But you showed me that real power is choosing to stay… even when it hurts.” Lumapit siya ng kaunti, hawak ang mukha ko. “I don’t promise perfection. I promise presence. Every day, every battle, every sunrise — I’ll be there.” Tears rolled down my face. At ako naman ang sumunod. "Gabrit, I once thought love was about winning. But now I know… it’s about surrender. You taught me that being strong doesn’t mean fighting alone. It means allowing someone to hold you when you’re tired.”

“Stop saying no when your body is already betraying you.” Marahas na hinalikan ni Caelum ang leeg ni Solenne na nag-iwan muli ng mga pulang marka. Napasinghap si Solenne, napapikit, pilit na pinipigilan ang sariling boses. Pero unti-unti, ang mga impit na ungol niya ay kumakawala. “Caelum...Hmm~” “You hear that?” bulong ni Caelum, mainit sa tainga niya. “That’s not fear. That’s surrender.”

Napakaganda at napakasarap kausap ni Father Theodore. "Surrender means that you stop building up every reason you can think of why God doesn't love yoiu. Instead, hand over your doubts to Him. Confess them to Him; speak them out loud. He already knows about them but you'll be surprised at the relief you'll feel just by talking it out with Him."

yung mga ala-ala, yung mga bagay na palagi naming ginagawa, yung mga pinupuntahan namin, yung mga pangarap naming dalawa na akala ko sabay naming aabutin akala ba nila ganun yun kadaling kalimutan? "Azh it doesn't matter how hard the shit is! how deep and terrible it feels because keeping that shit locked inside you will always feels so much worse than letting it out! " sermon ni Xy sa'kin habang inaayos ang mga kalat sa sahig, wala rin akong ganang maglinis sa ngayon. I love the idea how she tried to convince me na mag move on, to let go of this fvcking feelings. I also really want to! but I— I just can't.