Novel & Cerita Swimmers Quotes

“Ayoko nga.” “Fine. Hindi ko na maririnig ang Mr. Tuazon na ‘yan kapag kinasal na tayo.” “Che! Gusto ko lang itanong kung pwede ba akong mag-swimming? Siguro naman ay papayagan mo ako, ‘no? Kahit bantayan mo pa ako, okay lang o kahit na iposas mo ang sarili mo sa akin habang naliligo ako ay okay lang talaga! Tingnan mo naman, mukhang presko ‘yung tubig!” At patuloy pa rin akong naiinggit doon sa mga lalaki na nagsu-swimming. Ako rin! Ako rin mga kuya!

“Sa tulong ng sharkskin bionic swimsuit, nababawasan nito ang resistance ng swimmers sa ilalim ng tubig. Umaasa ang mga American competitive swimmers sa sharkskin bionic swimsuit gaya na lamang ni Michael Phelps na nagawang lagpasan ang 14 world records sa loob lang ng isang buwan. Higit pa nga sa 20 Olympic gold medals ang napalunan niya sa sarili niya lang.” “Syempre, hindi maipagkakaila ang tulong ng ganitong klase ng swimsuit. Pero, wala namang patakaran sa kompetisyon na nagsasabing hindi ka pwedeng gumamit ng ganitong klase ng swimsuit. Iyan ang rason kung bakit mapayapa niyang tinanggap ang gold medal niya at hindi siya nakaramdam ng kahit anong hiya.”

Nginitian ko si Maverick. "Years?" "Years since I swim in real bodies of water. I've hated swimming in pools. I can't just stand the smell." Ibinaba nito ang nakaakbay na kamay sa akin at ginamit para kunin ang isa kong kamay. He linked our fingers and started walking slowly. "Kung ganoon, dalian na natin para mas masulit mo ang araw. Mukhang kukulangin pa ang isang linggo sa iyo sa sobrang lapad ng ngiti mo. If only you can see yourself."

"I don't wanna brag, but I could swim fast, you know?" "Really..." He let out a lopsided grin. "You are challenging a fisherman for a swim race, isn't that a daring move?" "You can give me ten seconds head start kung gusto mo akong pagbigyan at kung talagang bilib na bilib ka sa kakayahan mo." "That's cheating, baby."

“That’s why it’s a big deal if your swimmers are not fine?” He smiled and nodded. “But you don’t have to worry about that. My swimmers are working just fine. Ang importante, nandito ka at umaarte ka nang naayos sa nagpag-usapan natin. We are safe… for now.” Umaarte nang naaayon sa napag-usapan. Kumibot ang labi niya. There, he said it again. Umaarte lang silang dalawa.

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Bago ako makaramdam ng dahan dahang panghihina at paninikip ng dibdib, ay narinig ko siyang magsalita sa huling pagkakataon. "Help yourself, swimmer." TO BE CONTINUED

Kung alam lang ng mga ito kung ano ang bisyo ng boss niya baka bawiin ng mga ito ang sinabi. "Thank you so much for inviting me to this swimming competition. It's been a while, to be honest, l am also a swimmer. I go to competitions and win every round. So, if you have to be a professional swimmer, you should believe in yourself because if you do, everything is possible…"

matigas na kaila kong may kasamang pag-iling-iling. Tuluyan itong napahalakhak kaya natatawa na rin akong napapakamot sa batok. Kahit pigilan ko ang ngiti ko ay hindi ko magawa dahil aminado naman akong guilty ako sa bagay na 'yon. "Hwag ako, Marcus. Ikaw lang naman ang famous dito sa team nating mga swimmer. Nahiya ka pa," tudyo nito na hinihingal sa pagtawa sa akin.