Tagalog Call Sign Novels & Stories

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Private number ko kasi ang tinatawagan niya, papaano niya ‘to nalaman? “I am Police Master Sergeant, Marie Garcia, of Police Station 212, Sir. You are the contact person of Ms. Aliyah Morgan on our record, Sir Walton. Nais po sana namin kayo imbitahan sa station namin upang masamahan niyo po si Ms. Morgan ngayon dito, Sir.” narinig ko pa lang ang salitang police station ay para na akong binuhusan ng tubig sa pagkahiga ko. Nang marinig ko pa ang pangalan ng babaeng kagabi ko pa iniisip ay lalo pa akong nakaramdam ng taranta at labis na pag-aalala.

Napalunok ako because he sounded so sincere. "Kaya huwag ka mahiyang tawagan ako kung kailangan mo ako, kahit nasa cebu ako pupuntahan kita agad. Kahit nasa ibang bansa pa ako uuwi ako kung kailangan mo ako, always remember I'm only one call away." Ngumiti pa siya at sinenyas ang call sign sa tapat ng tenga niya.

Bago ako tuluyan na umalis ng ospital ay nagpaalam ako ng pormal kay Troy at nagbilin ng ilang mga salita para sa kanya. "Um, aalis na pala ako bukas makalawa Troy dahil sa uuwi muna ako nang Laguna. Maiiwan na muna kita rito at hindi mababantayan, subalit mag-a-update naman ako araw sa Mommy mo upang makibalita sa magandang ratings sa kalagayan mo. Pasensya kana ha subalit kailangan ko muna talaga ang umuwi nang Laguna at magpalayo-layo rito sa General Santos ng kunting panahon. Lalo pa at kailangan kong mapag-isa," saad ko pa kay Troy sabay hinawakan siya sa kaniyang kamay habang pinagmamasdan sa kaniyang mahimbing na pagkatulog.

hirit ni Dante. "Sapat 'yun kung gagamitin natin ang signal jammer na ginagawa ni Leo," depensa ni Sofia. Tumingin siya sa akin, pagkatapos ay kay Dante. "Sa Maynila, kaya niyang i-trace ang bawat cell tower na gagamitin niyo. Sa Palawan, masyadong maraming signal traffic. Pero sa Batanes? Ang tanging paraan para mahanap niya kayo ay kung magpapadala siya ng mga tao sa bawat bahay. At bago pa mangyari 'yun, malalaman na natin."

First time niya itong marinig mag tagalog kaya naman sobra siyang natatamaan. "So come with me and share the view I'll help you see forever too Hold me now, touch me now I don't want to live without you Nothing's gonna change my love for you You oughta know by now how much I love you One thing you can be sure of I'll never ask for more than your love"

anang dalaga, urgency in her voice. Sandaling nag-isip ang binata bago muling hinugot ang cellphone sa bulsa nito, agad na nag-dial ng numero. Nang umangat ang kabilang linya, agad na nagsalita ang binata. “I need the chopper. I’m going to Manila.” ---

Sinagot ko na agad ito kahit hindi ko alam kung sino ang tumatawag. "Hello," sabi ko sa kabilang linya habang naglalakad papunta sa sasakyan ko. "Hi. Can we meet?" Napakunot ako sa tanong niya at tiningnan ko kung sino ang caller. Unknown ang number. Hindi rin pamilyar sa akin ang boses niya. "Who's this?" "Your soon to be hubby, joke! Puwede ka ba?" "Lols! I'm not interested, bye!"

Mukhang mahihirapan kami at kita ko nga sa mga kakampi ko na nagsastruggle sila dun ng kaunti pero laking tuwa ko nang kami ang unang makapagtaas ng flag! Nakooooo. Sana this time, tama na kami! "Please state your FULL NAME." sabi ng host nang makalapit sa mga kateam ko. "Morales, John Carlo VELASQUEZ." "Santos, Krisel TORRES." "Brecino, Joycilyn TANDINGAN." "Fernandez, Niña RODRIGUEZ." "Villegas, Israel PEREZ." "Aquino, Jenna Mae MAGBANUA."

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.