Tagalog Escandal Novels & Stories

Nagulat pa siya ng mabilis siyang hinalikan sa labi ng binata pagkataas niya ng kaniyang ulo. “Sure,” he replied with a playful smile. Napanguso si Demie pagkalabas ng lalaki para pagbuksan siya ng pinto. Agad naman siyang lumabas nang pagbuksan na siya nito ng pinto, bahagya pa siyang nagitla ng biglang ibaba ng lalaki ang hem ng kaniyang dress na tumaas. “Damn, bakit ba kasi ito pa sinuot mo. It’s too revealing,” Sandro said, gritted his teeth. Napa-irap naman sa Demie at lumayo rito.

“E anong ibig sabihin? Na may gusto siya sa 'kin? Naku, Ate May Ann. Iyan na siguro ang pinakahuling mangyayari bago magunaw ang mundo. I mean, sinong magkakagusto sa 'kin?” Well, that's true. Sinong tangang magkakagusto sa 'kin? Lalo na't 'yun mga raket ko ay kasalanan. Baka kapag nalaman pa nila na prostitute ako ay mamanyakin niya ako o ano. Ganiyan ang kadalasan sa mga Pilipino ngayon, e. “Si Hector at Mr. Ferrell!” mabilis niyang sagot at kumindat. “Ikaw, ah. Mga handsome fafables pa ang nabihag ng beauty mo. Naku, ano bang klaseng ritwal ang meron ka?”

============================ Kinabukasan. "Kahit na may isang aksidente na nangyari kahapon, the godd news is tuloy pa rin ang ating Gala Night." ang anunsiyo ni director Alford sa lahat. Tumango naman sina Gale, Nick, Justin at Celine habang nakahinga sila ng maluwang. "May isa pa akong anunsiyo sa inyo. Tuluyan nang nag-back out sina Drew at Erika sa musical play."

Isang senior student ang umakyat sa entablado, hawak ang mikropono. "Ladies and gentlemen, welcome to the Waldorf University live concert! Marami kaming inihandang magagandang performances para sa inyo, kaya sana ay bigyan natin ang bawat isa ng mainit na palakpakan! Kaya niyo ba ‘yan?" "YEAHHH!" sigaw ng madla, mas lalo pang nasasabik. "Ayos! Kaya naman, narito na ang ating unang performers. Palakpakan natin—Kei and The Three Musketeers!"

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Ang salamin nitong mga dingding ay kumikislap sa sikat ng araw at halos hindi ko na makita ang pinakatuktok nito sa sobrang taas. Napakagarbo! Napakalaki! Para akong biglang lumiit sa harapan ng gusaling ito. At nang itinaas ko ang tingin ko sa gusali, ay dito ko nakita ang napakalaking pangalan na nakaprint sa harapan nito. ESCANO SKY ESTATES (ESE) Para akong nabuhusan ng malamig na tubig sa nabasa. Escano? Ang apelyidong ito ay apelyido ng asawa ni Kelsey na si Travis!

Seryoso ang mga tsokolate nitong mata na nakatitig sa kanya habang nagsasalita. Napatanga siya sa sinabi nito. Anong kalokohan ang pumasok sa utak nito? Pinameywangan niya ito "Hoy Mr.Baello for your information nakafile na ang annulment papers natin! At isa pa condo ko to! Ako ang magdedesisyon kung sino ang gusto at ayaw kong patirahin sa pamamahay ko! " Hinihingal sa inis na talak niya dito. "At anong akala mo sa condo ko 'Bahay Aruga' ? Puntahan ng walang matuluyan? " Pinandilatan niya ito.

"Basic infos muna." Sumandal ako sa sandalan ng upuan. "Zyle Castillo. 19. College student. Nagtatrabaho ako sa Star's Post Office tuwing bakasyon. You know... Pandagdag ipon din. Lagi kasi akong nagbabakasyon kila tito. Wala rin naman akong ginagawa kaya... ayun." "Eh? 'Asaan mga magulang mo? Wala ka bang kapatid?" Kumuha siya ng plato at nilagyan niya ng kanin. Inilagay na rin niya iyong adobo sa lagyanan.

Ang sakit. Agad akong tumakbo palabas ng venue. Hinabol pa ako nina Mia at Cherry pero hindi nila ako napigilan dahil mas mabilis ako kesa sa kanila. Habang palabas ng venue ay bigla kong naalala 'yong offer sa'kin ng tita ko na mag-aral sa ibang bansa. Kahit na hingal na ako dahil sa pagtakbo at malabo na rin ang paningin dahil sa luhang nasa mga mata ko ay nagawa ko pa ring tawagan si mama.

Tumango-tango naman ang lahat na tila nakikiisa sa layunin niya. "Kung gayon ay aakiyat na kami sa lupa para anuman oras na sumugod ang mga kalaban ay makikipagdigma na kami," tugon naman ni Ascor. "Maraming salamat sa inyo." Madami pa siyang ibinilin at sinabi sa mga kasama niya. Alam niyang handang-handa na ang mga ito.