Novel & Cerita Tagalog Knock Knock Jokes

Napaatras ako mula sa kinatatayuan ko at hindi kalaunan ay pinukulan ko siya ng hindi makapaniwalang tingin. What kind of joke is that? "You...you what? You like me?" "Yes," mabilis niyang sagot na naging dahilan ng pag-angat ng dalawang kilay ko. Pagak akong natawa. "Anong kalokohan 'yang pinagsasasabi mo? Naririnig mo ba ang sarili mo, Theo?" Umiling siya.

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

Kasunod no’n ang kape at kanin. “Bacon, egg, pancake, or hotdog?” he asked. Kumunot ang noo ko at tumingin sa mga inihain niya sa lamesa. “Wala namang hotdog!” sagot ko at muling nag-angat ng tingin sa akin. “I mean, my hotdog,” he cleared his throat. “Kain na tayo!” I almost laughed at his joke. Hindi ko iyon naintindihan kaagad pero ngayon ay hindi naman ako sa joke niya natawa, kundi sa reaksyon niya nang mapahiya!

“Rain,” “Rain who?” Mukha na siyang baliw. Kinakausap na niya ang sarili niya, dapat na ba akong matakot? “Rudolph the red nose rain deer,” Pinilit kong wag matawa sa knock knock niyang iyon kaya yumuko na lang ako at dinikit ang ulo ko sa magkabilang tuhod na yakap-yakap ko sa mga oras na ito. Ang corny noon pero bakit gusto kong matawa? At isa pa, ibang-iba ang ugali niya ngayon. Para siyang bata.

Panay mga green jokes na nakakatawa naman kaya napapangiti na rin ako sa mga kagaguhan ng dalawa. “Eto may kwento ako nung bata ako,” sabi ni Lito na halatang may tama na, “May teacher ako ang pangalan ay si Mrs. Prek-prek. Lagi niyang nireremind sa amin na don’t forget the "R" sa pangalan niya. Eh ilang taon na ang lumipas, nakasalubong ko siya sabi ko, Ma’am kayo po si… Mrs… sabi niya “Hep, dont forget the "R"! Sabi ko ah! Hello po Mrs. PRUKE!” Si Boyet naman na humihimas na sa hita ko ang biglang tumingin sa akin, “Ma’am, ano ang pinagkaiba ng pakpak sa p****k?”

Mahinang tango naman ang kanyang sagot at gumanti na ito ng yakap. Kahit mag-a-alas diyes na ng gabi ay mailap pa rin ang antok sa akin. Kasalukuyan akong umiinom ng tsaa habang naghihintay kung kailan bibigat ang talukap. Hindi nagtagal ay may sasakyang huminto sa tapat ng gate at kasunod nito’y may nag-door bell. Sino naman kayang tao ang pupunta rito sa ganitong oras? "Ate, parang may tao," pukaw ni Jela sa akin.

irap ko " hehe joke lang sige dun na muna ako balikan nalang kita mamaya baboshhh" sabay talikod nito at tinungo si sir Elton na busy sa pag aayos ng tent bat kaya ganun nalang ka bait ngayon sakin si tukmol nag alala kaya sya sakin kanina? napabuntong hininga nalang ako at pinagmasdan nalang sila na nag aayos ng tent

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Napatanga naman ako sa kaniyang sinabi. Bakit ba may mga taong nagiging clown kapag lasing? "Ito pa. . . Ito pa. Ano ang tawag sa gamot ng mga baboy?" tanong niya pagkatapos tumawa. Sumimangot ako habang naka cross arms. "Ayoko ng sumagot sa mga corny jokes mo." "Mali! Oinkment!" malakas siyang tumawa. Napabuntong hininga ako at pinigilan ang aking sarili nakuhain ang bote ng alak at ihampas iyon sa kaniyang ulo para matauhan.

Ysla “Kamusta si Lola?” agad na tanong ni Nathan pagpasok na pagkapasok niya sa aming silid. Halatang galing pa siya sa biyahe at mukha pang pagod at bakas ang pag-aalala para sa matanda.