Romans & histoires Thunder In Tagalog

He can live whatever the life he want basta't tigilan niya na lang ako. Huminga ako nang malalim at tiningnan ang tiyan kong medyo malaki na rin ang umbok. Nakaupo ako sa tapat ng bintana at pinapakingan ang patuloy na bumabagsak ng ulan. Rain might be a bad weather for other people, pero kabaligtaran ako. I've always love how comforting the rain sounds and how loud but beautiful the thunder is. Gusto kong makapag-relax ngayon para makapag-isip-isip.

Si Thunder "Ok na sorry na nga eh noh. Let's stop this game Thunder di na nakakatuwa. Ang dami ng nasasayang na pagkakataon na sana... Di ko na man mean to tell to lot of people don lang talaga sa mga babae sa macdo talagang nagkataon lang. Kaya di ko pwedeng bawiin."

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

"Tawagin mo nalang akong aling mila." Aling mila napakaganda po dito napakasarap ng hangin sariwang sariwa at subrang tahimik. "Oo iha napakasarap dito at tahimik nga" Pagbukas niya ng pinto umaasa akong may mga katulong na sasalubong ngunit nagkamali ako dahil wala. Nagtaka ako at naitanong ko nalamg sakanya. Aling mila wala ka po bang katulong?

“Do you think I would impersonate someone?” “Hindi. Ikaw ba naisip mo?” “Ha? Ang alin?” “Malay ko sa 'yo. Ikaw mag-iisip.” Lalong kumunot ang noo ni Kaizer dahil sa sinasabi ng babae. Ang gulo kausap!

Sementeryo Malakas ang simoy ng hangin na dahilan ng pagsaway ng mga puno. Ang mga ibon naman ay tila kumakanta sa sanga na para bang nagliligawan. Kasalukuyan ako nakaupo sa maberdeng damo na kumikinang dahil sa ilang butil ng tubig. Kakatapos lang kasing umulan kaninang umaga. Buti nga at sumikat ang araw bago ako pumunta rito.

Halos lahat na ata ng klase ng mga bulaklak ay nando'n. Umupo ako sa ilalim ng isang malaking puno. Pagkatapos, ipinikit ko ang aking mga mata at nilanghap ang malamig na simoy ng hangin. Bigla kong naalala ang tahanan namin sa probinsiya. Marami din kasing mga puno do'n. Madalas din kaming mag-picnic ni mama sa ilalim ng isang malaking puno na malapit sa ilog. Do'n niya ako madalas binabasahan ng bibliya. Minsan nga namimingwit kami ng isda sa ilog. Nakaka-miss ang masasayang araw na magkasama pa kamimg dalawa. And I miss her so much.

"Hindi ka mainit." Namilog ang mga mata ni Luke. "Wala akong lagnat!" Kumibot ang kanang kilay ni Logan. Umismid ito bago ibinaba ang palad sa kaniyang pisngi. "What do you know about this? Bata ka pa..." Noong walang mapansing kakaiba si Logan sa kaniyang temperatura, binitiwan siya nito sa wakas. "Fine. Wala kang lagnat but you're sweating."

sabi ni Leigh habang nagbubunton ng frustration sa hangin. “HE'S TOTALLY A MONSTER!” mariin niyang sabi.