Novel & Cerita Tagalog Pocketbook

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

pambabara at pilosopo aniya ko pa. "Kahit kaylan ka talaga ate wala kang alam kaya sinasabi ko sayo manood ng kdrama o di kaya mag basa ka ng mga love story sa pocketbook" "Kdrama pocketbook, wala akong oras sa mga ganiyan sam kaya makakaalis kana iatorbo ka eh" taboy ko dito ang kulit talaga. "Ate naman eh, basta ang pogi-pogi at maskulado yong lalaki na bagong dating dito ate bagay nga kayo eh"

“Baliw! Kanina ka pa nga dito. Bakit ba ang taray mo? Ano bang kailangan mo?" “Yung pinasa ko sayo? Nasaan na?" “Ahh, yun lang ba?" may kinuha ako sa ibabaw ng table ko. Napapatungan kasi ito ng ilang folder pa, kaya naman hindi niya iyon nakita. “Heto, dapat hinanap mo nalang dito. Hindi naman mawawala yon dito sa ibabaw ng table ko."

"Tutulungan kitang ibalik ang alaala mo at tanggapin ang mga katotohanan. Huwag kang magdadalawang isip na kausapin ako kapag may mararamdaman kang kakaiba, Aloisia." Hindi ako nagsalita at ngumiti na lamang bilang pagsang-ayon at tumango. Napakurap-kurap ako ng maramdaman ang malambot niyang labi na nakadikit sa labi ko. Sobrang bilis at hindi ko iyon napaghandaan. Ilang segundo pa ay hindi pa siya lumalayo kaya pinikit ko na lamang ang mata ko para mas namnamin ang halik niya.

“Notebook lang ‘yan.” Tumingin ako kay Travis.“Magkano ba utang mo?” Nagkibit-balikat siya. “36.50 lang, baby.” Lumaki ang mata ko sa sinabi niya. “OH MY GOD! Mi único, 36.50?!. Akala ko millions!” Ngumisi si Travis. “Baby, wag kang magmura. Kung hindi hahalikan kita sa harap nila.” “Oh great,” bulong ni Rafael. “Lumalandi na naman siya at sa harap ko pa.”